Resmi kayıtlara göre Borobudur’un kim tarafından ve ne amaçla yapıldığı bilinmemektedir. Elde edilen bilgilere göre inşa yılının M.S 750 yılları olduğu söylenen yapının Sailendra hanedanlığı dönemine tekamül ettiği bilinmektedir. İnşaatın tahminen 75 yıl sürüp M.S 825 yılında Samaratungga’nın hüküm sürdüğü dönemde tamamlandığı söylenmektedir.

Halk tarafından terk edilen hatta unutulan yapı yüzyıllarca volkanik küllerin altında gizli kalmış ve 1814 yılında Sir Stamford Raffles tarafından tekrar keşfedilen yapıda ilk restore ilerini Hollandalılar başlatıp sonrasında Unesco’nun desteği (25 milyon dolar) ile 11 yıl devam etmiş ve insanlığa geri kazandırılmıştır. 1991 yılında Unesco Miras Listesine alınmıştır.

2 milyon blok (her bir blok 40 kilo) kayaya tek tek numaralar verilip restore süreci boyunca bunlar tek tek yerleştirilmiştir. Ve bu 2 milyon blok taş içerisinde 504 Buda heykeli, 2.760 rölyef ve ana kubbe etrafında 72 tane stupa bulunuyor. Yapıya kuş bakışı bakıldığı vakit mandala şekli çok net görülmektedir.

Tapınak içerisindeki buda heykellerinin pek çoğunun kafasının olmadığını fark edeceksiniz. Bunların çoğu ya deprem nedeniyle zarar görmüş ya da çalınmıştır.

Tapınak içerisinde göreceğiniz tüm heykeller orjinaldir. Tüm buda heykellerinin kulakları uzun ve bağdaş (sukhasana) pozisyonundadır. Çindeki inanışa göre uzun kulak uzun ömür anlamına geliyor. Bazı ülkelerde ise Big Buddha dedikleri şişman ve gülen buda görürüz. Buradaki tüm heykeller meditasyon yapan budalardır.

Tapınak duvarlarından yerli halk kendilerine ev yapmıştır. Orijinal duvar rengi siyah olmasına rağmen restore sonrasında yerine sarı renk taşlar kullanılmıştır. Dolayısıyla tapınakta nerelere restorasyon yapıldığı çok net anlaşılmaktadır.

Yapı içinde hiç oda olmayıp 9 ana bölüm ve 3 level meydana gelip orta boşluğu vardır. Eğer her katını gezmeyi planlıyorsanız toplamda 5 km yürüyeceğinizi unutmayın.

Binlerce panel üzerinde Siddhartha Gautama Buda’nın hayatı, masallardan sahneler, hindu ritüelleri (örneğin stupa önünde insanların elinde çiçek, ateş ve su olan rölyef) ve en önemlisi Buda’nın hayatıyla ilgili farklı bir mesaj ve öğreti vermektedir. Hangi rölyeften ne çıkaracağınız sizin bakış açınıza ve anlayışınıza kalmıştır. Ancak dikkat edecek olursanız her katta bulunan rölyefler en üst katta yoktur. Çünkü burası artık nirvanaya ulaşılan yer olarak kabul edilir. Pek çok sanatçı rölyeflerin devamını getirmek için talepte bulunmuş olmasına rağmen her bir yüz ifadesinin birbirinden farklı olduğu ve neye göre şekil verileceği bilinmediği için talepler reddedilmiştir.

Rölyefler üzerinde işlenmiş fil figürleri ise Java bölgesinde fil olmamasına rağmen neden çizilmiş acaba diye soru işaretine sebep oluyor.

Tapınağın içinde toplam iki tane Sanskritçe yazı bulunuyor. Bunlardan bir tanesi tapınak girişindeki aslan heykelini arkanıza alıp sağ tarafa yöneldiğinizde köşededir.

Not : Yapıya ziyaret etmeden önce dilediğiniz gibi giyinebilirsiniz. Şort ve askılı giydiniz diye üzerinize sarong verilmiyor.

Giriş Ücreti:

20 Usd giriş ücreti ödenemiz gerekiyor. Fakat eğer öğrenci kartınız varsa mutlaka yanınıza alınız ki 10 usd’e girebilesiniz.

Diğer Endonezya yazılarımızın tümüne buradan ulaşabilirsiniz.

Dünyanın en güzel tapınağı Prambanan

Kompleks içerisinde 3 tane Trimurti tapınağı, 3 tane Vahana tapınağı (Nandi, Garuda, Hamsa), 2 tane Apit tapınağı, 4 tane Kelir tapınağı, 4 tane Patol tapınağı ve 224 tane Pervara tapınağı vardır. Ve tapınaklardaki rölyeflerde cabası.

Tarihi kayıtlara göre Sanjaya hanedanlığının Hindu prensi Rakai Pikatan tarafından M.S 9. Yy’da Borobudur’un yapımından 50 yıl sonra inşa edilmiştir. Tapınak kompleksi orjinalde 250’den fazla büyüklü, ufaklı tapınaklardan meydana gelmektedir. 10 yy’da tapınağın büyük kısmı Mataram Hanedanlığının Java’nın doğusuna taşınmasıyla terk edilmiştir. 16. Yy’da da deprem görmesi ardından yağmalanması ile kaderine terk edilmiştir. Harabe olan yapıda restorenin başlaması 1937 yılında gerçekleşmiştir. Tapınağı gezerken hala çevrede kaya yığınlarını ve bunların restore edilmediğini görebilirsiniz.

Yerel halk Prambanan Tapınağına Rara Jonggrang demektedir. Hikayesine gelince ; Prens Bandung Bondowoso Prenses Rara Jonggrang’a (Kral Boko’nun kızı) kör kütük aşık olur. Fakat Kral Boku kızıyla evlenebilmesi için prense kendisiyle savaşması şartını koyar. Prens Kral Boko’yu öldürünce kız bu nedenle prensle evlenmek istemez ve onun yapamacağını düşündüğü imkansız bir şart koyarak bu işi bitirmek ister. Şartı bir gecede 1000 tane tapınak yapmasıdır ☺ Bu şartı tamamlaması halinde onunla evleneceğini belirtmiş. Prens 999 tanesini yapmış tam sonuncuya geçecekken prenses halktan ateş yakara gün doğumu izlenimi vermelerini istemiş. Sonuncu tapınağa geçmek üzereyken gün doğumunu gören prens üzüntüden kahrolur fakat bunun bir oyun olduğunu öğrenince de öfkesinden kudurur. Prensesin bu davranışından ötürü tanrılar tarafından taşlaştırıldığı ve sonuncu yani lanetlenmiş tapınak olduğu dilden dile dolaşan efsanedir. İşte bu tapınak Prambanan’dır. Burası da aynı Borobudur gibi 1991 yılında Unesco dünya miras listesine alınmıştır.

Giriş ücreti : 25 USD

Ramayana Ballet Show’u izleyin. 200’den fazla profesyonel dansçının sergilediği açık hava gösterisidir. Şov tarihleri ve fiyat bilgisi için buraya tıklayınız. 

Telaffuzu Jogjakarta olan şehre kısaca Jog-Ja denilmektedir. Yogyakarta yüzyıllar içinde geleneksel bir çok krallık sistemine ev sahipliği yaptığı için tarih ve tapınaklar şehri olarak Endonezya’da oldukça önemli bir şehirdir.

Yogyakarta Özel Bölgesi Endonezya’nın 32 vilayetinden bir tanesi olup halen Sultanlık ile yönetilmektedir. Klasik Java sanatı ve kültürünün merkezi olarak bilinir.

1945-1965 yıllarında Endonezya Ulusal Devrimi boyunca Endonezya’nın başkentliğini yapmış şehir kültürü ve tapınaklarının yanı sıra aktif Merapi volkanının yamacında kurulu şehir volkan tımanışı yapabileceğiniz en ideal yerlerden biri olma özelliğine sahiptir.

Yaşayan ve canlı bir şehir olduğundan alışveriş severlerin bu düşkünlüğüne çok rahat karşılık veren şehir de dilediğiniz gibi alışveriş yapabilir hatta batik yapımı workshoplarına dahi katılıp kendi ellerinizde yerel ürünleri yapma deneyimi yaşayabilirsiniz.

Yogyakarta’ya Ne Zaman Gidilir

Endonezya’nın Java bölgesindeki turistik şehir Yogyakarta için iki mevsim dönemi olduğunu belirtmek isteriz. Tropik ülkelere gitmek demek her an tropik muson yağmurlarında ıslanmanız ansızın ıslanmanız anlamına geliyor. O yüzden tropik bir ülkeye gitmeden önce hangi mevsimlerin daha az yağış aldığı ziyaretçilerin en önem verdiği konu oluyor.

İki sezon demişken bu sezonlar kuru ve ıslak dönemler olduğu anlamına geliyor. Islak dönem dediğimiz bol yağışların görüldüğü Ekim-Mart ayları arasında gerçekleşmektedir. Yine bu dönem içerisinde Aralık-Şubat aylarının en fazla yağış aldığı dönem de akıllardan çıkmamalı. Siz siz olun Aralık-Şubat arası Yogyakarta’nın yakınından dahi geçmeyin ☺

Haziran-Ekim aylarında şehir az yağış aldığından ziyaret edilecek en güzel dönemdir.

Yogyakarta ekvatora çok yakın konumda olduğundan yıl boyunca sıcaklık derecesi ortalama 30 derecelerde seyir göstermektedir.

Yogyakarta’ya Nasıl Gidilir

Şehre uçakla gelmeyi tercih edecekseniz Adisucipto Uluslararası havalimanına ineceğinizi bilmelisiniz. Havalimanı şehrin 8 km doğusundadır. Bali, Jakarta, Sumatra,Kalimantan ve Sulawesi’den sıklıkla uçuş gerçekleşmektedir.

Uluslararası uçuş yapacaksanız Kuala Lumpur ve Singapur’dan (haftada 3 kere) uçuşlar bulunmaktadır.

Şehirlerarası ulaşım yolundan diğeri ve ucuz olanı otobüstür. Ana otobüs durağı Giwangan’dır. Terminal şehrin 4 km güneydoğusundadır. Akarta, Surabaya ve Badung’a rahatlıkla otobüs bulabilirsiniz.

Yogyakarta Şehir İçinde Ulaşım

Şehri gezmek için en ucuz yol muhakkak yürümekten geçiyor. Bunun yanı sıra diğer opsiyonlar ise sizin tercihinize kalıyor. Bizden yazması sizden uygulaması artık;

En ucuz yolun yürümek olduğunu söylemiştik. Bunun için tek gerekli olan şey İngilizce haritadır. Havalimanından, tren istasyonundan veya JI.Malioboro caddesinde Hotel Mutiara’nın hemen yanındaki tourist information’dan haritayı temin edebilirsiniz.

Gezmek için ikinci yol taksidir. Şehirde taksimetre ücreti 5.500 IDR’den, gece tarifesi ise 10.000 IDR’den başlıyor.

Üçüncü yol becak isimli bisiklet rikşovlar ve andong isimli at arabalarıdır.

Son seçenek olan motor ya da araç kiralamak ise şehri keşfetmenizi sağlayacak en güzel yoldur. Günlük ücrete biz 100.000 IDR ödedik. Şehir içinde kiralamadığımız için muhtemelen fazla ödedik ☹ Uzakdoğu için bu ücretin pahalı olduğunu biliyoruz ama başka seçeneğimiz yoktu.

Yogyakarta’da Gezilecek Yerler

Yıl içerisinde dünyanın dört bir yanından gelen milyonlarca ziyaretçiye ev sahipliği yapan şehirse tarihi tapınaklar, müzeler, marketler başlıca ziyaret edilmesi gereken yerlerin başında geliyor. İlk akla gelen yerler muhakkak Budist ve Hindu tapınakları Borubodur ve Parambanan’dır. Bu iki tapınak da Unesco Dünya Miras listesindedir. Aşağıdaki harita sayesinde numaralandırılmış yerlere tıklayarak gezilecek yerlerin konumuna ulaşabilirsiniz.

1Borubodur Tapınağı

2Kebun Teh Nglinggo

3Kedung Pedut Waterfall

4Wisata Kalibiru

5Menoreh View

6Grojogan Watu Purbo

7Merapi Yanardağı

8Yogyakarta Sarayı

9Taman Sari

10Jalan Malioboro

11Affandi Müzesi

12Prambanan Tapınağı

13Ratu Boko

14Luweng Sampang Şelalesi

15Sri Gethuk Şelalesi

16Jomblang Cave

Borobudur Budist Tapınağı

Dünyanın en büyük ve tek parça Budist tapınağıdır. Kamboçya’daki Angkor ile kıyaslamayın çünkü o tapınak değil komplekstir. Yogyakarta şehrinin 40 km kuzeybatısında yer alan tapınak 1991 yılında Unesco tarafından koruma altına alınmıştır.

Resmi kayıtlara göre Borobudur’un kim tarafından ve ne amaçla yapıldığı bilinmemektedir. Elde edilen bilgilere göre inşa yılının M.S 750 yılları olduğu söylenen yapının Sailendra hanedanlığı dönemine tekamül ettiği bilinmektedir. İnşaatın tahminen 75 yıl sürüp M.S 825 yılında Samaratungga’nın hüküm sürdüğü dönemde tamamlandığı söylenmektedir.

Halk tarafından terk edilen hatta unutulan yapı yüzyıllarca volkanik küllerin altında gizli kalmış ve 1814 yılında Sir Stamford Raffles tarafından tekrar keşfedilen yapıda ilk restore ilerini Hollandalılar başlatıp sonrasında Unesco’nun desteği (25 milyon dolar) ile 11 yıl devam etmiş ve insanlığa geri kazandırılmıştır. 1991 yılında Unesco Miras Listesine alınmıştır.

2 milyon blok (her bir blok 40 kilo) kayaya tek tek numaralar verilip restore süreci boyunca bunlar tek tek yerleştirilmiştir. Ve bu 2 milyon blok taş içerisinde 504 Buda heykeli, 2.760 rölyef ve ana kubbe etrafında 72 tane stupa bulunuyor. Yapıya kuş bakışı bakıldığı vakit mandala şekli çok net görülmektedir.

Not : Yapıya ziyaret etmeden önce dilediğiniz gibi giyinebilirsiniz. Şort ve askılı giydiniz diye üzerinize sarong verilmiyor.

Giriş Ücreti:

355K IDR giriş ücreti ödenemiz gerekiyor. Öğrenci ücreti 210K IDR’dir. Eğer öğrenci kartınız varsa mutlaka yanınıza alınız.

Bana 210K bile çok derseniz o zaman Orkun gibi çıkış bölümünden kaçak giriş yapabilirsiniz 🙂

Ziyaret Saatleri: 04:30 – 17:00 arasıdır.

Park hakkında giriş ücreti, kuralları ve diğer bilgilere Borobudur resmi sayfasından ulaşabilirsiniz.

Kalibiru Ulusal Parkı

Sosyal medyada son iki yıldır popüleritesi artan yerlerden biri olan Kalibiru doğanın içinde kaçış arayanlar için adeta bir cennet.

Öncesinde yangınların meydana gelmesi ve yasadışı konaklamaların gerçekleşmesi yüzünden kuru ve bakımsız bir araziyken Mandiri Farmer Group tarafından 5 yıl içerisinde ciddi bir bakım yapıldıktan sonra yeşile dönen, doğallığını kazanan bu koca arazinin yönetimi 35 yıllığına yerel halkın yönetimine bırakılmıştır.

Instagram’da git gide popülerliği artan Kalibiru Ulusal parkı yalnızca fotoğraf çekilmekten ibaret değil. Evet başlıca aktivite ve olmazsa olmazlar arasındadır. Hatta bunun için yeri geliyor saatlerce sıranızın gelmesini dahi bekliyorsunuz. Biz 1 saat beklemiştik.

Fotoğraf çekilebileceğiniz sayısız nokta bulunuyor. Gözünüze nereyi kestiriyorsanız orada fotoğrafınızı çektirdikten sonra çevreyi keşfetmeye başlayabilirsiniz.

Kedung Pedut Şelalesi

Kalibiru ulusal parkından yalnızca 15 km uzaklıkta adeta gizli kalmış bir nokta. Çoğu ziyaretçi sadece Kalibiru için geldiğinden şelalede tek başınıza ya da az sayıda insanlar dilediğiniz gibi keyifli, sessiz vakit geçirebilirsiniz.

Samigaluh Çay Tarlaları – Kebun The Nglinggo

Bir an sizlere Ubud’daki pirinç tarlalarını anımsatacak güzellikteki çay bahçelerini gezebilirsiniz. Kalibiru Ulusal parkından 37 km uzaklıkta.

Menoreh Tepesi

Kalibiru ulusal parkından 53 km kuzeydeki tepeye sabah çok erken saatlerde gidip unutulmaz bir gündoğumu deneyimi yaşayabilirsiniz.

Outdoor aktivitelere gelirsek doğal güzellikleri sunduğu kadar outdoor için de ziyaretçilerin keyifli vakit geçirmeleri düşünülmüş. Bunlardan adrenalin köprüsü, tırmanış ve zipline sadece bir kaç tanesi. Gündoğumu için tavsiye ettiğimiz ziyaret saatleri 06:00-10:00, günbatımı içinse 15:00-18:00 arası ziyaret edebilirsiniz.

Giriş Ücreti: 50K IDR

Ulaşım :

Yogyakarta şehrinin batısında Kulon Progo bölgesindeki Ulusal park şehirden 1.5 saat, Borobudur tapınağından 1 saat uzaklıktadır.

Ulusal parka vardıktan sonra park alanlarına motosikleti park edip. Kısa ama dik tırmanış sonrası bilet gişesine varılıyor.

Grojogan Watu Purbo

Son yılların en popüler şelalesi olan Grojogan Watu Puro 6 kademeli muazzam bir şelaledir. Yogyakarta’nın Niagara’sı olarak da biliniyor. Grojogan Watu Puro doğal bir şelale değildir. 1975 yılında Merapi Yanardağının patlaması neticesinde yapılmış bir barajdır. Şelale yüzmek için elverişli değildir. Buraya ziyaret etmenin en önemli sebebi şelale ile birlikte arkasındaki Merapi Dağı manzarasını izlemektir. Bunun için mutlaka gün batımını tercih etmelisiniz.

Toplu taşıma olmadığından bu şelaleye ulaşmanın tek yolu özel araçla gelmek ya da motosiklet kiralayarak gelmektir. Şelaleye giriş ücreti yoktur. Fakat otopark için cüzi bir ücret ödemeniz gerekmektedir.

Merapi Volkanı

Ateş dağı olarak bilinen Merapi 2.913 mt yüksekliği ile Endonezya Java bölgesindeki aktif yanardağdır. 1548 yılından bu yana düzenli olarak lav püskürten dağın dumanını yılın 300 günü görmek mümkündür.

Yogyakarta’da deneyimlenmesi gereken en önemli aktivitelerden biri Merapi dağına tırmanıp gün doğumunu izlemektir. Tırmanış gece 01:00’da başlıyor. Ve 5 saat sonra bulutların üzerinde muhteşem gün doğumu ile karşı karşıya geliyorsunuz.

Tura dahil olmanız gerekiyor ve bu aşamadan sonra izlemesi gereken rota : Sela – Selakopongiser – Selakopoduwur – Pasar Bubrah (2600 mt) – Puncak Merapi (2913 mt)

Yogyakarta Sarayı / Keraton

Kraton veya Karaton olarak okunan büyük kompleks Cava düzenini büyük bit titiz plan dahilinde yansıtmaktadır. Kompleks içerisinde göreceğiniz müthiş geleneksel Cava mimari örneklerinin eşi benzeri yoktur. Sarayın inşası 1790 yılında tamamlanmıştır.

Sarayın ön avlusu (kuzey meydanı) Alun Alun Utara olarak anılır, arka cephesi (güney meydanı) ise Alun Alun Selatan olarak.

Bugün Keraton Yogyakarta geleneğinin bir parçasıdır. Sultanların yaşam alanı olmasının haricinde günümüzde hala törenlerin, kültürel gösterilerin yapıldığı bir kompleks olmaya devam etmektedir.

Ziyaret Saatleri : Pazartesi günü hariç diğer tüm günler 08:00 – 14:00

Gösteri Saatleri

Pazartesi – Salı : Gamelan Müziği 10:00

Çarşamba : Golek Menak Puppet 10:00

Perşembe : Dans şovu 10:00

Cuma : Macapat 09:00

Cumartesi : Kukla gösterisi 09:30

Pazar : Kukla ve dans gösterisi 09:30

Giriş Ücreti: 15K IDR

Taman Sari / Water Castle

Şehrin eski bölümünde yer alıp, Keraton yani sarayın batısında yer alır. 18.yy’ın ortalarında inşa edilmiştir. Yogyakarta Saray kompleksinin bir parçası olan Taman Sari Unesco Miras Listesine girmeyi hak etmiş yerlerden biridir.

Mimarisi ve kabartmalara bakıldığında kompleksin Hindu, İslami, Budist, Çin ve Avrupa parçaları ile harmanlaştığı çok net anlaşılabiliyor. 10 hektarlık arazi üzerine kurulu olan Su Sarayı içinde havuzlar, asma köprüler, yapay göller ve yeraltı tünelleri ile çevrilidir. Kompleks içerisindeki 58 yapının bugün 22 tanesi halen fark edilebilir durumdadır.

Saray içerisinde 3 havuz bulunuyor. Bunlardan biri Sultanın kızları ve kız kardeşleri için, diğeri 35 tane cariyesi için ve sonuncusu yani özel olan kendisi ve eşi için olanıdır.

İçeri girdikten sonra rehberler yanınıza geliyor. Dilerseniz etrafı daha detaylı gezmek için anlaşabilirsiniz. Hem tarih hakkında hem de yapının incelikleri hakkında derin bilgi sahibi olabilirsiniz. Bana tarih çok gerekli değil şöyle etrafa bakıp birkaç kare fotoğraf çekerim diyorsanız rehbere gerek yok tabi. Ama bu şehre gelip Yogyakarta’nın kültürel ikonu haline gelmiş Su Sarayını görmeden sakın geri dönmeyin.

Giriş Ücreti: 15K IDR

Ziyaret Saatleri: 09:00 – 15:00

Yeraltı Cami

Başlıca gezilmesi gereken iki kompleks : Havuzların olduğu Umbul Binangun kompleksi ve yeraltı camiinin olduğu Pulo Kenongo kompleksi.

Malioboro Caddesi

Her şehrin olmazsa olmaz kalakabalık, turistik caddedi vardır ya. İşte Yogyakarta’nın en işlek caddesi de Malioboro. Guest house’ların, restaurantların, alışveriş dükkanlarının bir arada olduğu insan ve araç trafiğinin en yoğun olduğu yer burasıdır. Bizim buradan haz ettiğimiz söylenemez. O yüzden vaktimizi burada harcamak, boş dolaşmak yerine görülmesi gereken diğer yerlere öncelik verdik.

Affandi Müzesi

Endonezya’nın en bilinen artisti Affandi’nin 1990 yılında ölmeden önce yaşadığı ve sanatını icra ettiği evdir. Şehir merkezinin 6 km doğusunda yer alan müzede Affandi ve kızı Kartika’ya ait eserler sergilenmektedir. Affendi öldükten sonra yaşadığı bu evin arka bahçesine gömülmüştür.

Prambanan Tapınağı

Dünyanın en büyük Budist tapınağından sonra sıra geldi dünyanın en güzel, Endonezya’nın en büyük Hindu tapınağına. Burası Java bölgesinin en büyük tapınak kompleksidir. 3 ana tapınak olup bunların her biri Hindu tanrılar Shiva, Vishnu ve Brahma’ya adanmıştır. Hindu inanışına göre 3 ilah (Trimurti) sembolleri ile donatılmış tapınak kompleksidir.

Kompleks içerisinde 3 tane Trimurti tapınağı, 3 tane Vahana tapınağı (Nandi, Garuda, Hamsa), 2 tane Apit tapınağı, 4 tane Kelir tapınağı, 4 tane Patol tapınağı ve 224 tane Pervara tapınağı vardır. Ve tapınaklardaki rölyeflerde cabası.

Tarihi kayıtlara göre Sanjaya hanedanlığının Hindu prensi Rakai Pikatan tarafından M.S 9. Yy’da Borobudur’un yapımından 50 yıl sonra inşa edilmiştir. Tapınak kompleksi orjinalde 250’den fazla büyüklü, ufaklı tapınaklardan meydana gelmektedir. 10 yy’da tapınağın büyük kısmı Mataram Hanedanlığının Java’nın doğusuna taşınmasıyla terk edilmiştir. 16. Yy’da da deprem görmesi ardından yağmalanması ile kaderine terk edilmiştir. Harabe olan yapıda restorenin başlaması 1937 yılında gerçekleşmiştir. Tapınağı gezerken hala çevrede kaya yığınlarını ve bunların restore edilmediğini görebilirsiniz.

Giriş ücreti : 25 USD

Park hakkında giriş ücreti, kuralları ve diğer bilgilere Prambanan resmi sayfasından ulaşabilirsiniz.

Ratu Boko Tapınağı

Budist ve Hindu mimarisinin harmanlandığı tapınak Prambanan tapınağının 3 km doğusunda gün doğumu için vazgeçilmez noktalardan bir tanesidir. Yogyakarta’daki diğer tapınaklardan çok farklı olup egzotik bir atmosfer içinde olduğu tartışılmaz bir gerçektir. Tepe üzerinde inşa edildiği için bulunduğu yerden Prambanan tapınağını görmek de mümkündür.

16 hektar alan üzerine inşa edilen tapınak ilk olarak Mataram Hanedanlığı Boko Krallığının ikameti için kullanılan yermiş. Mantralar ve Bodhisattva heykeli M.S 792 yılında bulunmuştur. Yine Hindu kalıntıları arasında lingga ve Ganesha heykelleri de bu tapınak içerisinde bulunanlar arasındadır.

Eğer Prambanan ve Ratu Boko kombine biletini alırsanız kompleks içerisindeki shuttle’lar ile Ratu Boko’ya ulaşımınızı sağlayabilirsiniz. Bilet gişesinden mutlaka bilgisini alınız.

Ulaşım : Yogyakarta şehrinin 19 km doğusunda Piyungan bölgesinde Dawung ve Sambirejo köyleri sınırları içerisindedir.

Park hakkında giriş ücreti, kuralları ve diğer bilgilere Ratu Boko resmi sayfasından ulaşabilirsiniz.

Luweng Sampang Şelalesi

Kanyonları olan muazzam bir şelaledir. Aynı Filipinler’deki Kawasan şelalesine benzer ama ondan çok daha ufaktır. Doğa severlere olduğu kadar fotoğrafçılar için de dikkat çekici bir yerdir.

Air Terjun Sri Gethuk

Bu şelaleye toplu ulaşım olmadığından en güzel çözüm motosiklet kiralayıp gitmektir. Map.Me ve Google haritası ile ulaşabilirsiniz. Şelaleyi bulamamanız halinde yerel halka şelalenin nerede olduğunu sorabilirsiniz. Şelaleye giriş ücreti 25K IDR’dir.

Goa Jomblang / Jomblang Mağarası

Devasa büyüklükte ve metrelerce yüksekliği olan mağara gözlerinize inanamayacağınız ışık oyunları sunmaktadır. Tepesindeki açık alandan içeri süzülen ışınların etkisi muhteşem atmosferin öncüsü. Burası için tam olarak mağara demek yanlış olur doğrusu mağara sisteminin bir parçası oluşudur.

Mağara yıllarca süren yağmur suları ve yeraltı nehirlerinin etkisiyle karst kayalarının aşınması sonucuyla meydana gelmiştir. Bir nevi Meksika’da ki Yucatan mağarası gibi diyebiliriz.

Üç bölümü olan mağarada ilk bölüm tepedeki deliği bulunan ilk yer, ikincisi ise uzun tüneli olan kısım ve sonuncusu asıl mağaranın olduğu alandır.

Sabah çok erken saatte burada bulunmanızı öneririz. Günde sadece 25 kişi kabul edildiğinden ve gün ışığının içeri direk girdiği saatler 10:00 – 12:00 arası olduğundan en geç sabah 10:00’da buraya varmış olun. Yogyakarta’dan araç ve motosikletle 1.5 saat sürmektedir.

Mağaraya varmadan önceki son 200 metre yol çok bozuk. Gerçi mağaraya gireceğiniz için ona uygun ayakkabılar vardır ayağınızda ☺ Mağara çıkışı ayakkabı ve çoraplarınızdaki çamurları temizlemek istemezseniz yanınızda mağara içinde giymeniz için terlik bulundurabilirsiniz. Giriş noktasına vardıktan sonra halatlara bağlanarak yaklaşık 50 metre aşağı süzülmek gerekiyor. Halat kısmını tamamladıktan sonra gerisi tabanlara kuvvet. Oldukça kolay ve keyifli bir girişi olduğundan yorulacak, zorluk çekecek hiçbir aşaması bulunmamaktadır.

Altınıza deniz şortu ve mayonuzu her ihtimale karşı giyin. Mağaranın içindeki nehirde belki yüzesiniz gelebilir 😉

Yanınızda Bulundurmanız Gerekenler

-Terlik

-Sualtı kamerası

-Yağmurluk

-Kask (inanın binlerce insanın taktığı kokulu kaskları takmak istemeyeceksiniz. Ya yanınızda motorunuzun kaskını bulundurun ya da kask içine giymek için bone tarzı bir şey alın.)

-Kafa Feneri

Yogyakarta’daki Diğer Şelaleler

Sri Gethuk Water Fall

Air Terjun Setawing

Air Terjun Grojogan Sewu

Air Terjun Grojogan Mudal

Air Terjun Kembang Soka

Air Terjun Kedung Pedut

Air Terjun Banyunibo, Patuk

Curug Indah Gedangsari

Curug Gede

Air Terjun Jurug Lengkongsari

Air Terjun Goa Selarong

Air Terjun Jurang Pulosari

Air Terjun Parangtritis

Air Terjun Pantai Jogan **** Jogan kumsalına dökülüyor bu şelale.

Diğer Endonezya yazılarımız

–Prambanan Tapınağı

–Borobudur Tapınağı

–Bromo Yanardağı

• 268 milyon ile dünya’da nüfusu fazla 4. ülkesidir. Dünyanın en genç nüfusuna sahiptir. 30 yaşın altındaki insan sayısı 165 milyondur. 268 milyın nüfusa sahip ülkede nüfusun %8’i 60 yaşın üzerindedir.

• Yüzölçümünün toplamı 1.919,440 km²’dir. Dünyanın 15. büyük ülkesidir.

• Ülkenin beş ana adası vardır. Bunlar Java, Sumatra, Borneo, Sulawesi ve Yeni Gine’dir. Bu adalardan Batı Papua ve Papua Yeni Gine’yi içine adan Gine adası dünyanın ikinci büyük adası, Brunei, Malezya ve Endonezya’nın paylaştığı Borneo dünyanın üçüncü büyük adası, Sumatra ise dünyanın altıncı büyük adasıdır.

• Takım adalarının merkezinde 141 milyon nüfusu ile  ülkenin en kalabalık adası Java yer alır.

• Ülkenin başkenti Jakarta’dır. Dünyanın en fazla trafiğine sahip şehirde tavsiyemiz kendinize özel helikopter kiralamanız 🙂 128.300 km² yüzölçümü ile ülkenin 5. büyük adasıdır.

• Sumatra adasının nüfusu 50 milyondur. 473.605 km² yüzölçümü ile dünyanın 6. büyük adasıdır.

• Sulawesi 18.455,058 milyon nüfusu ile ülkenin 4.kalabalık adasıdır. Endonezya’nın 4.büyük, dünyanın ise 11. büyük adasıdır.

• Endonezya ve Malezya arasına sıkışmış olan Borneo adası ise ülkenin nüfus olarak 4. kalabalık adasıdır. Yüzölçümü 544.150 km²’dir.  Borneo adasının Endonezya tarafına Kalimantan deniliyor ve toplam nüfusu 15 milyondur. Malezya ve Endonezya kısımlarının hepsi yani Borneo adası tek başına dünyanın 3. büyük adasıdır.

• Yeni Gine ise dünyanın ikinci büyük adasıdır. Yeni Gine doğu ve batı olarak ikiye ayrılır. Endonezya’ya bağlı olan batı kısmının yüzölçümü 420.540 km² nüfusu ise 4.366,869’dur. Dünya üzerinde en fazla din çeşitliliği bulunan adadır. 4884 metre yüksekliği ile Puncak Jaya Endonezya’nın en yüksek tepesidir.

• Ülkenin nem oranı %70 -%90 arasıdır.

• Ülkenin ana dili Bahasa’dır. Ancak bunun haricinde 740 farklı dil konuşulmaktadır. 1949 yılında Endonezya’nın kurtuluş zamanında Bahasa dilini ülkenin %5’i konuşuyorken şimdiler %17’si konuşur hale gelmiştir. Pek çoğu hala bölgesel dilleri olan yerel dillerini kullanmaktadır.

• Ülkenin bayrağı beyaz ve kırmızıdır. Kırmızı kanı beyaz ise ruhu simgelemektedir. Ülkenin kurtuluşunun göstergesidir. Monaco bayrağı ile aynıdır.

• Endonezya çok kültürü içinde barındırdığından 300’den fazla etnik grup olup her biri kendi dillerini konuşup kendi geleneklerini uygulamaktadır. En büyük etnik gruplar Japonlar, Sudanlılar ve Malaylardır. 100’den fazla kabile ile hala iletişime geçilememiştir. Bu bahsettiğimiz kabileler yağmur ormanlarında yaşamlarını sürdürmektedir.

• Trafik soldan işlemektedir.

• Endonezya’nın % 87’si müslüman, % 10’u hıristiyan, % 3’ü hindu ve budisttir. Bali adasının ise neredeyse %90’ı hindu’dur. Dünyada en çok müslüman nüfusa sahip ülkedir. Yaklaşık 225 milyon müslüman yaşamaktadır. Endonezya’da altı din kabul edilmektedir. Bunlar; İslamiyet, Protestanlık, Katoliklik, Hinduizm, Budizm ve Konfüçyanizm’dir.

• Dünyanın en fazla volkanına sahip ülkesidir. Endonezya’daki Toba Gölü dünyanın en en büyük volkanik gölüdür. 70.000 yıl önce meydana gelen bir patlamayla oluşmuş olup 25 milyon yılın dünyadaki en büyük patlaması olarak bilinir.

• Bali adasındaki Agung dağı (3142 metre) adanın en kutsal yeri olarak kabul edilmektedir.

• 1878 yılında Sumatra’nın yağmur ormanlarında keşfedilen ve dünyanın en güzel kokulu çiçeği olarak bilinen Amorphophallus Titanum Endonezya’da bulunmuştur. Çiçeği açtığı zaman ortalama iki metre uzunluğa ulaşır. Bunun yanısıra dünyanın en büyük çiçeği olarak bilinen ve yedi kilodan fazla ağırlığa sahip Rafflesia Arnoldi de Sumatra’dadır.

• Endonezya, Kanada’dan sonra dünyanın en uzun sahil şeridine sahip ülkesidir. 54.000 km’nin üzerinde sahil şeridi vardır.

• Endonezya’da alışveriş yapacağınız zaman etiket fiyatının bir hayli altında teklifte bulunun. Pazarlıktan çekinmeyin.

• Endonezya’nın en güvenilir ve ucuz telefon’u Telkomsel SimPATI’dir.

Youtube kanalımıza buradan abone olabilirsiniz!

Geçen yıl gerçekleştirdiğimiz Endonezya seyahatimizde Ijen’e gitmek için yeterince vaktimiz olmamıştı. O zaman biz de bir sonraki sefere gitmeye yemin ederek Endonezya’ya veda etmiştik. Öyle bir şey oldu ki 2017 Ramazan Bayramı için Bali-Singapur turu şekillendi ve böylelikle tek değil bizimle bu tura katılan sevgili arkadaşlarımızla gitmiş aynı deneyimi birlikte unutulmaz kıldık. 19 kişi olarak çıktığımız yolculukta rota Ijen’e gelince 11 kişi daha başından pes ettiği için yürekli ve korkusuz 6 arkadaşımız ve biz de dahil olmak üzere 8 kişi olarak devam ettik. Yolculuğumuz Bali adası Seminyak bölgesinden başladı. Bize ayarlanan minivana binerek adanın kuzeyine 130 km gitmek için yani Gilimanuk limanı için yola koyuluyoruz. Yollar 2 şerit ama çok dar olduğu için 130 km gibi kısa bir yol saatlerimizi alıyor. Bir de adanın kuzeyine çıktıkça, Java bölgesine yaklaştıkça Budizm’den Müslümanlığa geçişin etkilerini de rahatlıkla gözlemleme şansımız oluyor. Bunun en basit örneği yol üzerinde yemek yemek için durakladığımız bir restauranttı. Şimdi ne var ki diyeceksiniz! Arkadaş tüm pislik tüm suratsızlık bunlarda var. Hadi bizimle gelen arkadaşlarımız alışık değil yiyememeleri normaldir dedik. Ama burdaki yemekleri inanın bizim de midemiz kaldırmadı. Memnuniyetsizliğimize ve aç kaldığımıza için rehberimiz de çok üzüldü üzülmesine ancak onun da yapacak bir şeyi yoktu. Bu olmasa gideceğimiz diğer restaurantın da bundan farkı olmayacaktı.

Hikayenin özetine değinecek olursak eğer siz de bizim gibi Bali adasından Ijen kraterine gidecekseniz. Ya yanınıza alın yiyeceklerinizi ya da Banyuwangi’ye kadar dayanın. Gilimanuk limanına vardığımız gibi oyalanmadan arabalı feribota binerek yaklaşık bir saatte Banyuwangi Kepatang limanına ulaştık. Burdan sonrası kolay. 15 dakika sürüş mesafesinde, şehrin göbeğindeki otelimize ulaştık. Otele gelmemizin amacı gece 24:00’e kadar dinlenmekti. Valizleri bıraktığımız gibi hemen çarşıdaki pazara gidip meyve ve süt mısır aldık. Süt mısır!! Oteldeki görevliler sağolsun bizim için pişirdiler. Akşam yemeğine kadar odalarımıza çekilip uzun süren yolculuğun vermiş olduğu yorgunluğu attık. Yemek sonrası gece 24:00’e kadar 3-4 saatimiz olduğu için yine dinlendik. Ve telefonların alarmlarının ötmesiyle kalk emrine uyarak bizi bekleyen jeeplerimize 3’erli kişi olmak üzere dağıldık.

Otelimizden Ijen kraterinin girişine ulaşmak 1 saate yakın vaktimizi aldı. Yol boyunca bizim gibi onlarca jeep Ijen yoluna doğru ilerliyordu. Jeepler park noktasına ulaşınca hemen gaz maskelerimizi temin ettik. Gaz maskesinin kirası 30.000 IDR.

IJEN KRATERİ

Genel bilgileri sizlere aktardıktan sonra kendi deneyimizi yazacağız. Lütfen hepsini dikkatli ve özenle okuyun. Biz gitmeden önce yeterince bilgi bulamamaktan ve yalan yanlış yazılan makalelerden müzdariptik. Okuyun tüm doğru bilinen yanlışları öğrenin.

Aktif volkanları sayesinde kara parçasında inanılmaz oluşumlara ev sahipliği yapan Endonezya’da gezilecek yerlere katkısı olan volkanlardan bir tanesi de Ijen krateridir. Java bölgesinde toplam 41 tane aktif volkan bulunmaktadır. bu da dünyanın en çok aktif volkanına sahip yer olduğunu gösteriyor. Bunlardan bir tanesi ve en önemlisi Kawah Ijen’dir. Ve “dünyanın en zehirli yeri” olarak bilinmektedir.

Ijen krateri sülfür madenleri ile ülkenin ekonomisine ciddi katkı sağlamaktadır. Endonezya’nın Java adasında bulunan Kawah Ijen isimli yanardağı yakınlarındaki kükürt madeni 1968 yılından beri faaliyetine devam ediyor. Günde 14 ton kükürt üretilen madende yaklaşık 500 madenci çalışmaktadır. Çalışan madenciler her gün 3.5 km dağ yolunu kat edip, yanardağın içine girmek için de 800 metrelik engebeli yokuşu iniyor. Ve gece de çalışmak şartıyla günde maksimum 2 kez sülfür taşıma işlemi yapıyorlar. Ijen tırmanışı esnasında göreceğiniz her madenci tek seferde 80 ila 100 kilo arasında omuzlarında sülfür taşımaktadır. Ve bunun karşılığında günde 20 ila 40 USD arası kazançları vardır. Yaptıkları iş günümüzde çok zor ver tehlikelidir. Bu şartlarda çalışan madencilerin yaşam ömrü 50 yıldır.

Maden şirketleri göl yakınlarındaki aktif gaz bacasına seramik borular yerleştirerek bu doğal süreci hızlandırmıştır. Borularla dağdan aşağı indirilen gaz sıvı kükürt olarak yoğunlaşıyor sonra da kükürt yüzeye damlayarak katılaşıyor. Madenciler işte bu katılaşmış kükürtü parçalayıp taşıyor.

Volkan içinde göreceğiniz turuncu renkli sıvılar dumanlı deliklerden akıp gelmektedir. Bu 300 derece sıcaklığa sahip sıvı sülfürdür.

Volkan içindeki gazlar yüksek basınçla çıktığından delikler oluşturur ve sıcaklıkları 600 dereceleri bulur. Gaz havayla temas ettikten sonra ateşlenir ve 5 metreye kadar yükselen alevler meydana gelir. Ortaya çıkan gazların bir çoğu sıvı halinde ortaya çıkar, kükürt halinde yoğunlaşır. Çıkan alevlerin rengi mavidir. Aslında bu alev 24 saat boyunca devam ediyor olmasına rağmen sadece gece görülmektedir.

Volkanın tam ortasındaki göl bir asit gölüdür. PH derecesi 0.5 olup, dünyanın en büyük sülfürik asitli gölüdür. Gölün renginin yeşil renkli olması yoğun asitten dolayıdır. Suyun sıcaklığı ise 34 derecedir.

Madencilere dikkat edecek olursanız hepsi gaz maskedi yerine ıslak bezler takarak çalışmaktadır.

Çıkarılan sülfürler rafine şekeri ve kauçuk üretiminde kullanılmaktadır.

Gelelim Bizim Yaşadıklarımıza

Neslihan : Endonezya seyahatlerim içinde beni en çok heyecanlandıran, içimi kıpır kıpır eden ve göreceğim güzellik karşısında şaşıracağımdan şüphem yok. Banyuwangi’ye ulaşması, otelde dinlenme ve gece tekrar yolların ardından soluğu Ijen Kraterinin girişinde aldık. Kalabalığı size anlatmanın mümkünatı yok. İzdiham yaratacak kadar kalabalık insan topluluğu vardı. Grup olarak çıktığımız yolda dağılmamak için çok özenli davranıyoruz. Gerçi Orkun ve Ijen’deki yerel rehberimiz ile ben ve Bali’deki rehberimiz arkadan sürekli grubu kollar vaziyetteyiz. Ben her ne kadar bizimle tırmanışa katılacak arkadaşları kalın giyinmeleri konusunda uyarmış olsam da bu kurala uymayan da yine ilk ben oldum. Altımda şalvar üzerimde sadece sweatshirt ile neymiş efendim Ijen’e yani deniz seviyesinden 2600 metre yükseğe çıkacakmışım. Gerçi gitmeden önce hava durumuna baktığımda hava 16 dereceyi gösteriyordu. Bir yandan da buna güvendim diyebilirim. Tırmanış yokuş dar yol ile başladı. Yokuş olunca haliyle fazla efor sarf ettiğimiz için insan terliyor. Ama bu yokuşlar gittikçe dikleşmeye başladı. Aslen Trabzon’luyum. Bizim köyün bir yokuşu vardır akıllara zarar. Arabalar dahi zor çıkar. Bu yokuşları çıktıkça aklıma ilk gelen yol orası olmuştu. Ama bizim köyün yokuşuna kurban olayım. Burası bildiğin 90 derece eğimli yokuş.

Yokuşu zar zor çıkıyoruz bir yandan da Made yani rehberle sohbet ediyoruz. Bi de demesin mi ben de ilk defa çıkıyorum diye. Yahu başımıza bir iş gelse, tansiyon olur kalp olur, bizim Made zaten ağzı yerine başka yerinden nefes alır oldu. Ulan bu mu yardım edecek bize. Adam ölmese iyi bari demeye başladım.

Yokuş, yokuş yokuş… Bitmeyen yokuş 2 saat sürdü. Ham olan bacaklarım tutmaz oldu yolun sonunda.

Bir tepeye vardık, ilerde mavi alevlerin karanlığa renk kattığı, gecenin karanlığında havayı saran dumanların kokusunun sardığı.

Ijen’e varmak sadece bu kadar diye düşünmeyin. Asıl zorlu kısım buradan sonra başlıyor. Mavi alevlerin çıktığı, gölün olduğu, maden işçilerinin çalıştığı noktaya varmak için de 800 metre patika (kayalık ve dik) yolu inmek gerekiyor.

Ben ince giyindiğim için o kadar üşüyorum ki, hayatımda daha bu kadar üşüdüğüm an olmamıştı. Biz rehberimiz Made de dahil 3 kişi aşağı inmeyip yukarıda kalmayı tercih ettik. Orkun ve diğerleri gaz maskeleri takılı bir heyecanla aşağı doğru inişe geçtiler.

Gece saat 03:00 gibi tepede diğer grupla ayrıldık. Amacımız burada günü doğurup dönüş yoluna geçmek. Fakat 2600 metrede deli gibi esen rüzgarın ortasında sabit bir şekilde beklemek ne kadar zor tahmin etmenize dahi gerek yok. Nasıl bir şey olduğunu bilirsiniz.

Allahım donuyorum. Ölücem sanıyorum. Ve artık pes edip “Made lütfen aşağı inelim” diyorum. Diyorum ama kendimi ağlamamak için de zor tutuyorum. Ya buraya kadar tırmanmışsın madem ne demeye sabredip de beklemiyorsun. Made zaten ağzında maske atmış kendini kayalara sırt üstü uzanmış yatıyor. Gören bu kesin komaya girmiş der. Ben ne kadar yorulduysam adam da eminim benim 3 katım yorulmuştur. Hem bana yardımcı olmak yani indirmek istiyor hem de aşağıdaki grubu beklemek.

Neyse Neslihan sık dişini şunun şurasında gün doğumuna ne kaldı diyorum. Ama etrafımda kaz tüyü montları giymiş, eldiven ve atkılarını takmış insanları görünce de çıldırıyorum. Hatta artık milletten yedek kalın eşya dilenmeye başlamıştım. Baktım kimsede yok milletin arasına sıvışayım da ısınayım dedim. Biri gelip dur bi sana sarılıp ısıtayım dese hayır diyemeyecek pozisyondayım.

Şükürler olsun hava yavaş yavaş aydınlanmaya başladı. Bu arada benim ayak parmaklar uyuşmuş bir şey hissetmiyorum. Ama varya hava aydınlanınca o manzarayı gördüm ya işte bu her şeye değer, iyi ki beklemişsin Neslihan dedim.

Görev tamamlanır tamamlanmaz oyalanmadan inişe geçtik. İnişte çıktığımız o yokuşun ne kadar zorlu olduğunu gün yüzüyle de görmüş olduk. Açıkça söyleyim böyle olduğunu bilsem vallahi çıkmazdım. Ama bilmemek çıkmama sebep oldu, iyi de oldu.

Orkun :Aslında ne yalan söyleyeyim bu kadar zor olacağını düşünmemiştim. Akşam otelimizde oturup gece hareket saatini beklerken pazardan aldığımız çeşit çeşit meyveleri yiyip keyif yapıyorduk. Tek düşündüğüm gece nasıl uykusuz kalacağımızdı.Her sabah yürüyüş bandında 3 km yürüyen ben için o yol ne ki diye düşünüyordum.

Gece saat 12’yi vurduğunda jeeplerimiz bizim için hazır bekliyorlardı.Zaten sayımızda az olduğu için yayıla yayıla yola koyulduk.Yatağa yatmış olsam 2 saat uykum gelmez ama bir anda uyku basmaya başladı.Kapkaranlık yollarda bizim gibi İjen macerasına katılacak insanlarla sadece jeeplerin farlarının ışığında ilerliyorduk.

Yolun sonuna geldiğimizde içimden bir oh çektim.Ne de olsa epey tırmanmıştık geriye bişey kalmamıştır diye düşündüm. Jeep’ten iner inmez gaz maskelerini dağıttılar. Hani ava giden insanlar komando gibi giyinip havaya girerler ya bizimki de o hesap diye içimden geçiriyorum.Çünkü o kadar tehlikeli olsa zaten izin vermezlerdi bu olsa olsa biraz da pazarlamanın parçasıdır diyorum.

Daha uzatmadan yürüyüşe geçelim.Mahşeri bir kalabalıkla ilerlemeye başlıyoruz.İlk başta ne kadar çok turist gelmiş diye geçirdim aklımdan ama gelenlerin çoğu yerel halktı.270 milyon kişinin yaşadığı coğrafyada daha birçok kişinin burayı henüz görmemesi normal tabi.

Yürümeye devam ediyoruz etmesine ama acaip ter basmaya başladı.üzerimdeki sweatshirtü çıkarttım ama sırtımda su akıyor.Bu arada millet yol kenarında yatmaya başlamış bile.Biz hiç mola vermiyoruz,grubu önden Neslihan arkadan ben birbirinden kopartmamaya çalışıyoruz.İğne atsan yere düşmez çıktıkça çıkıyoruz.Nefesler iyice daralmaya başlıyor arada duraklamalar,nasıl olacak,daha var mı diye söylenmeler darken yol daha da dikleşiyor.Bir de bakıyoruz ki önümüzde uçsuz bucaksız bir insan sürüsü kafalarına taktığı fenerlerle ilerliyor.

İşte o an biraz umutsuzluğa kapıldım.Dedim bu yol bitmez ama dönmek mümkün değil çünkü arkama baktığımda gördüğüm manzaraya inanamazsınız.O kadar yol gelmişiz ki arkamızdan gelenleri gördükçe onların haline acıyorum.Yol gittikçe bozuluyor ve yürüyüş iyice zorlaşmaya başlıyor.Ben artık en arkada bizimle tura katılan Ümit Hanım’la en arkadayım.Biz ara Ümit Hanım bir kaya gördü ve biraz oturayım dedim.Tam oturdu ki kaya yerinden hareket etti ‘Allahım sana geliyorum’dedim.Meğerse o kaya parçası orda uyuya kalan iki insanmış. O yorgunluğun içinde gülmekten öldük ve son kalan nefesimiz de bitmiş oldu.Hele ki o uyuyan çiftin korkusunu görseniz hallerini anlatamam.

Tabi yol daha bitmek bilmedi ama biz zirveye ulaştık.Resmen banyo yapmış gibiydim ve zirve buz gibi.İşte şimdi yandık dedim.Önümüzde daha en az 2 hafta var ve ben bu gezide hasta hasta sürüneceğim diyorum.Tam herşey bitti burda güneşin doğuşunu bekleyeceğiz darken aklımdan çıkan ama o anda kafama dank eden asıl kraterin olduğu yere inecek olmamızdı.Haydiii aldık mı başımıza belayı.Nasıl inicez şimdi oraya derken Nesli ben inmiyorum çok kötüyüm dedi.

İş başa düştü ve grupla aşağı inmeye başladım.Tabi aynı kalabalık burda da devam ediyor.Emin olun iniş en az çıkmak kadar zor.Çünkü yol yok ve taşların üzerinden seke seke inmek gerekiyor.Fakat burda işimizi zorlaştıran bir etken daha var.Keskin mi keskin olan sulfur kokusu. Bir sure sonra ciğerler yanmaya başlıyor ama maskeleri mecbur takıyoruz.Tabi artık masmavi rengiyle yanan gaz kütlesine yaklaşma cazibesi alıyor ve arkamıza bakmadan soluğu mevzunun asıl merkezinde alıyoruz.

Tahmin edersiniz ki orda beklemek o kadar kolay değil.Artık nefes almak tam bir işkence ve boğazı yakan bir sülfür tadı var ağzımızda.Fotoğraf çekmek istiyorum ama zifir karanlığın yanında bir de rüzgar çıkıyor ki o görüntüyü bir türlü yakalayamıyorum.Ama inat ettim bir kere istediğim kareyi yakalıycam,alevin dibine kadar indim.Bir ara kendimden geçtiğimi söyleyebilirim resmen dona kalmış bir vaziyette öyle kala kalmıştım.Arkadaşların defalarca bana bağırmasından sonra kendime geldim ve birbirimize yardım ederek elimizden geldiği kadar o anları ölümsüzleştirmeye çalıştık.

Sonra kendimize gelmek için bir sure bekledikten sonra bir baktık ki hava aydınlanmaya başlayacak,öyle bir panik yaptık ki feleğimiz şaştı.Düşünsenize o kadar eziyet çektiniz ve asıl olmanız gereken yerde olmazsanız bir çuval incir berbat olacak.Ben size böyle bir geri dönüşü anlatamam yaşadığımı bir ben bilirim.O binbir eziyetle indiğimiz yeri hiç durmadan koşarak 15-20 dakika içinde çıktık.Hatta en son basamağa geldiğimde gözlerim kararmıştı.

Son basamağı çıktığımızda artık gün doğumu gerçekleşmişti ve o anın güzelliğini yaşarken tüm yorgunluğumuzu unutmuştuk.Fotoğraf mı çekeyim video mu çekeyim yoksa bu güzelliği mi göreyim derken allaha şükür hepsini yaptım.Belki gördüğüm en enteresan görüntüydü ömrümde zaten güzel olan herşey zor olur derler.

Ijen’e bir daha gelir miyim,o kadar yolu tekrar gözüm keser mi bilmem ama en azından unutamayacağım bir anım daha oldu.Bu arada unutmadan söyleyeyim her şey iyiydi hoştu ama o dönüş yok mu o dönüş heralde sonsuzluğa dönüyoruz dedim içimden

Son olarak aklımda kalan bir şey daha var.Yürüyüşten yorulanları taşıyan taksiler var.Evet yanlış okumadınız taksi.Ama bu taksiler maalesef insan gücüyle çalışıyor.Bildiğiniz el arabalarına oturuyorsunuz ve bizim yürüyerek çıkarken helak olduğumuz yolu para kazanmak için insan taşıyarak çıkan insanlar var.İçim acıdı gerçekten ama bir taraftan da evlerine ekmek götürmek için bir iş kolu yaratmışlar kendilerine diye düşündüm.Ben bu coğrafyada neler gördüm neler ve her seferinde de bir önceki gördüğüm kadar şaşırdım ve tahmin ediyorum ki böyle giderse şaşkınlığım hiç bitmeyecek.

Yanınızda Bulundurmanız Gerekenler

Maske,

Su,

Fener,

Trekking Ayakkabısı,

Kalın Kıyafetler (hatta kaban, eldiven ve atkı dahi alabilirsiniz)

Tırmanış Süresi : Yaklaşık 2 saat

Nusa adaları Endonezya Bali adasının yalnızca 30 dakika uzaklığında (20 km) bulunan tropikal 3’lü adadır. Bali adasının parçası olan Nusa adaları son yıllarda alternatif ada arayışında olan gezginlerin uğrak yeri olmuştur. Biz Türkler için daha yeni yeni duyulmaya ve ziyaret edilmeye başlanmış olması sebebiyle sizlere Nusa adalarını tanıtma ihtiyacı hissettik.

2017 Haziran ayında gerçekleştirdiğimiz Bali seyahatine yeni yerler ekleme isteği sonucu nereye gidelim nereye diye araştırırken Bali’ye en yakın konumdaki bu üç güzel adaya gitmeye karar verdik.

Baktık ki Nusa adaları doğasıyla sörf yapılabilecek kumsallarıyla, kaya tırmanış noktalarıyla, doğa yürüyüş rotalarıyla ve inanılmaz etkileyici manzaralarıyla bizi daha gitmeden etkilemeyi başarmıştı.

Nusa Adaları hakkında Kısa Bilgi

Nusa Penida Adası, Gelgel hanedanının Bali’deki tutuklularının Majapahit hükümdarı tarafından 18. yüzyılın başlarında hapishanede tutulduğu bir yermiş.

Toplam alanı Nusa Penida, Nusa Lembongan ve Nusa Ceningan dahil 20.284 hektar olup idari olarak 16 köy ve 79 banjardan (topluluktan) oluşmaktadır.

Din olarak öncelik Hinduların olup bunu Müslümanlık, Katolik ve Protestanlık takip eder.

Nusa Adalarına Nasıl Gidilir

Nusa adasına gitmek için Bali adasının güneydoğusundaki Sanur kumsalına ulaşmanız gerekiyor. Sanur kumsalı havalimanından araçla 30 dakika uzaklıktadır. Kumsalın girişinde meşhur Bali kapısı bulunuyor. Taksiler müşterilerini burada indirmek zorunda. Kapı girişinde tur şirketlerinin yetkilileri feribot bileti alacağımızın farkında olduklarından bizi kapma derdindeler. Penida adasına gideceğimizi söyleyince yanımıza bir çocuk verip indiğimiz kapıdan sahildeki ofise yaklaşık 3-5 dakika yürüyerek vardık. Acenta önüne gelince Penida adası için yetkili tek yer olduğunu görmüş olduk. İlk başta acaba kazıklandık mi fikri aklımızda yok değildi.

Biletlerimizi aldıktan sonra bekleme bölümünde teknenin kalkış saatine kadar vakit geçirdik. Topu topu zaten 5 kişiydik. Ellerimizde valizler kumsalda n yürüyerek 1250 beygirlik teknemize bindik. 1250 beygir tekneyle de ilk seyahatimizi Penida’ya giderken gerçekleştirmiş olduk.

Sanur’dan Nusa Adalarına Feribot Saatleri ve Fiyatları (2017 fiyatlarıdır)

Sanur’dan Nusa Penida adasına (Dermaga Br. Nyuh) her gün 07:00, 08:00, 08:30, 10:00, 15:00, 16:00 olup tek yön fiyatı 200.000 IDR’dir Seyahat süresi 35 dakika.

Dönüş saatleri ise 07:00, 09:00, 14:00, 15:00, 15:30

Sanur’dan Lembongan Adasına (Mushroom Bay) her gün 08.30, 09:00, 09:30, 10:30, 11:00, 13:00, 14:30, 15:30, 16:30, 17:30 olup tek yön fiyatı 200.000 IDR’dir Seyahat süresi 30 dakika.

Dönüş saatleri ise 07:00, 07:30, 08:00, 09:00, 11:00, 13:00, 14:30, 15:30, 16:00, 16:30

Sanur’dan Lembongan Adasına (Jungut Batu) her gün 09:00, 12:30, 16:00 olup tek yön fiyatı 200.000 IDR’dir

Dönüş saatleri 08:00, 10:30, 15:00

Padang Bai’den Nusa Adalarına Ulaşım

Sanur bölgesi haricinde Nusa adalarına yani Penida’ya ulaşmak için Padang Bai iskelesi de bir alternatiftir. Her gün sabah 06:30’da kalkan public speed boat ile tek yön 40.000 IDR ödeyerek ulaşımınızı daha uyguna sağlamak mümkündür.

3 Güzel Tropik Ada Yanyana

Nusa adaları bu üç ada için söylenen genel bir tabirdir. Toplamda 3 tane adadan oluşmaktadır. En büyüğü Nusa Penida, sonraki Nusa Lembongan ve en küçüğü Nusa Ceningan adasıdır.

Nusa Lembogan ve Nusa Ceningan adaları birbirine kısa bir köprü ile bağlanmaktadır. Dolayısıyla konaklama için iki adadan birini tercih edip motor kiralayıp bir plan içinde iki adayı gezmek en mantıklısıdır.

Nusa Penida adası ise bu iki adadan bağımsız ve her hangi bir bağlantısı yoktur. Nusa Penida adasından diğer adalara geçmek için muhakkak tekne yolculuğu yapılması zorunludur. Penida’dan kalkan botlar Lembongan adasıyla Ceningan’ı birbirine bağlayan köprünün dibindeki lembongan adası tarafındaki iskeleye yanaşmaktadır.

Nusa Adalarında Kaç Gün Kalınmalı

Biz seyahatimize Nusa adalarının hepsini dahil ettik. Önce Penida adasından başlayarak sırasıyla Nusa Ceningan ve Nusa Lembongan yaptık. Penida adası yukarıda da bahsettiğimiz gibi içlerinde en büyük olanı. Dolayısıyla bir yerden bir yere ulaşmak oldukça vakit alıyor. Konakladığımız otelden kiraladığımız motosikletle (günlük 80.00 ila 120.000 IDR arası) gün gün nerelere gideceğimizin önceden planını yapıp ona göre ziyaret edeceğimiz noktalara uğradık. Plansız haraket etmeniz size günü boş geçirmenize mal edebilir. O yüzden edindiğimiz tecrübe sonucu Penida adasında minimum 2 maksimum 3 gece kalmanızı her yeri gezip görmeniz açısından şiddetle tavsiye ediyoruz.

Nusa Penida adasında gezdiğiniz noktalar, tırmandığınız dağlar inanılmaz manzara sunduğu gibi sizi bir o kadar da yormaktadır. O yüzden Penida adasını bitirdikten sonra Ceningan ve Lembongan’a geçip burada kendinize en az bir gün kafa tatili koyun.

Lembongan adası için 2 gün yeterli olup Ceningan’a 1 gün ekleyebilirsiniz. Şu da var tabi deli gibi durmadan gezerim derseniz Ceningan ve Lembongan’ı bir gün içinde de bitirmeniz mümkün. Ama bu adalar öyle yerler ki gideceğiniz noktaya hangi saatte varacağınız çok önemli. Gün batımı noktalarına öğlen güneşi altında gitmek istemezseniz bizim sizlere önerdiğimiz planlamaya uymanız seyahatinizin güzel geçmesine katkı sağlamış olur.

Ceningan hariç Penida ve Lembongan adalarında ATM bulabilirsiniz. Ancak Lembongan’daki genelde arızalı olduğu için önerimiz yanınızda nakit bulundurmanız yönündedir.

Nusa Adalarına Gitmek İçin En İyi Dönem

Nusa adalarının iki sezonu vardır. Biri Ekim ile Nisan arası olan yağmurlu diğeri Mayıs’dan Eylül’e kadar olan kuru sezondur. Yani bizim yaza girdiğimiz dönemle birlikte Nusa adaları ziyaret etmek için en uygun dönem olmaktadır.

Genelde Uzakdoğu denilince bizim kış dönemimizde oranın yaz olduğu, bizim yazımızda da kış olduğu fikri beyinlere yerleşmiş olsa da bu tamamen yanlış bir bilgidir. Endonezya’ya gitmek için kışı beklemenize gerek yok ülke olarak yaza girmemizle Endonezya’nın en iyi dönemi başlamaktadır.

Bu yüzden sakın ola Endonezya seyahatinizi Ekim ila Nisan arasına planlamayınız. Her ne kadar tropik iklim söz konusu olsa da yağmura ve bulutlu havaya yakalanma riskiniz büyüktür.

Öncelikle rahatsız edici resimlerden ötürü çok çok özür dileriz. Ama bu farklı geleneği sizlerin de bilmesini istedik.

Güney Sulawesi’de Tana Toraja’da (Tah-nah Tow-rah-jah) yaşayanlara Torajanlar denmektedir. Bu bahsini ettiğimiz halkın hayatı ölülerin çevresinde geçmektedir. Bize göre her ne kadar korkutucu olsa da onlar ölüler ile birlikte yaşamaya alışmışlar ve bu durumdan çok memnunlar.

Onlar için cenaze hayatlarındaki en güzel kutlamadır. Aileden birinin vefat etmesiyle tüm aile bir araya gelip bir veda partisi düzenler.

Yaklaşık 650.000 nüfusa sahip Toraja halkından geri 450.000 kişi kalmıştır. Bir çoğu Hristiyan olmakla beraber Müslümanı ve yerel inançlara inanan Aluk Todola’lar bir arada yaşamaktadırlar.

Torajanlar biriktirdikleri paraları ne düğünler için ne de özel ihtiyaçları için harcarlar. Biriken paralar sadece cenaze için harcanmaktadır. Ölen kişi için harcanan para bitmedikçe ölü gömülmemektedir. Bu süre belki aylar belki yıllarca sürmektedir. Para biriktirilen bu süreçte yani ölü gömülene kadar ailesi tarafından halen yaşıyor ya da hasta olarak görülmektedir.

Ölen kişinin ardından yapılan ve günlerce süren bu seromoniye Ma Nene denmektedir. Bu süre içinde ölü gömülmez. Vefat eden kişi mumyalanır ve ailesinin evinin altında bir kutuda muhafaza edilir. Cenaze seromonisi bittikten gömülmeyi bekleyen kişi onların gözünde gerçekten tam olarak ölmemiş hastalık acısı çekmektedirler.

Sıra gömme gününe gelince ölen kişi saklandığı kutudan çıkarılarak köyden gezdirilir, ölü için şenlikler yapılır, kurbanlar kesilir, ölüye hediyeler sunulur ve sonrasında üstünde hiçbir kıyafet olmadan (ancak tüm özel eşyaları ile birlikte) tabutun içine yerleştirilir. Bu işlemlerden sonra tabuk sarp kayalıklara konulur.

Tabutların bulunduğu kayalıkların balkon bölmelerinde tau tau isimli tahta kuklalar

Gömülen, mumyalanan, yakılan bir çok cenaze seromisini duyduk, biliyoruz ancak böylesi bir geleneği şimdiye kadar biz de bilmiyorduk. Gerçekten oldukça değişik!

GIlI Trawangan

Gili Trawangan kısaltılmışı Gili T. olarak bilinir. Üç ada içinde en bilinir, en popüler olanıdır. Gili adaları içinde en büyük olan Gili T. ana karadadan da en uzak olanı. Uzak dediğimize bakmayın Lombok’tan botlarla 30 dk, hızlı botlarla 10 dk ayrıca Bali adasından yine hızlı botla iki saatten kısa sürmektedir yolculuk.

Gili T. için biraz araştırma yaparsanız Tripadvisor’da bu adanın parti adası olduğunu göreceksiniz. Ama öyle her duyduğunuza, okuduğunuza inanmayın 😉 Parti-marti hak götüre!!!

Yine Tripadvisor’a göre Asya’nın Top 10 Adaları listesine girmeyi başarmış  Gili T. bizim gördüüğümüz onca tropik adasında bir sıralama yaparsak ilk 10’da yerini alamaz ne yazık ki. Yani siz yine bu konuda da bize güvenin Asya’nın Top 10 Adası listesine girdi diye sakın ola hayallere girmeyin.

Sırtçantalıları ağırlamasıyla bilinen ada gün geçtikçe tek, çift gezenleri ve aileleri de ağırlar olmuştur. Yani dünyanın dört bin yanından her türlü gezgini bu adada görmeniz mümkündür.

Adanın uzunluğu 3 km, genişliği 2 km’dir. Son derece ufak olduğu için bisiklet kiralayarak adanın çevresini 1 veya 1.5 saatte çok rahat gezebilirsiniz. Ancak adanın kuzey kesiminde yol kumsala döndüğü için bu kısımda bisikletten inip beraber yürümeniz gerekecek.

Bali adasına karşı gündoğumu ve Lombok adasındaki Rinjani dağına karşı günbatımı için en iyi konumun adanın güney kesimi olduğunu bilmelisiniz.

Adanın en merkezi yeri güneybatımıdır. Yani feribot iskelesinin olduğu, gece pazarının da kurulduğu bölgedir. Bir çok restaurant, cafe, butik bu bölgede konumlanmıştır. Ama ara sokaklardaki işletmelerin bir o kadar şirin ve daha rahat olduğunu bizzat deneyimlediğimiz için sadece merkezi gezmek, burada yiyip-,çmek yerine ara sokaklarını keşfetmeniz gerekiyor.

Para : Para konusuna gelince adada ATM ve döviz büroları olduğundan para çekmek ya da bozdurmak gibi bir derdiniz olmayacak. Restaurant, oteller ve dalış merkezlerinin çoğunda kredi kartı da kabul edildiği için para konusunda hiç sıkıntı çekmeyeceksiniz.

Adada Yapılacak Aktiviteler

Sörf :  Endonezya’nın başlıca ve en keyifli aktivitesi muhakkak sörf.  Gili T.’nin de bundan eksik kalır yanı yok. Sörf yapmak için en ideal bölge adanın güney kıyısında The Trawangan Resort’un yakınındadır. Board kiralamayı hiç dert etmeyin. Yerliler bu konuda yardımınıza koşuyor.

Snorkel : Snorkel yapmak için adanın kuzeyinden başlayıp doğusuna kadar uzanabilirsiniz. Bu mesafe boyunca inanılmaz su altı güzelliklerine şahit olacağınızdan şüpheniz olmasın.

Dalış : Uçsuz bucaksız mercan bahçeleri ile nam salmış Gili T. denizaltı dalış yapmak için en iyi adalardan bir tanesidir. Bu sebepledir ki zaten dünyanın her yerinden binlerce dalgıç ağırlamaktadır. Suyun sıcak oluşu, denizin sakinliği ve yıl boyu net görüş açısı sayesinde dalış öğrenmek için en kolay ve en güvenli dalış noktalarından biri olduğu gerçeğini göz ardı etmemek gerekiyor.

Geçtiğimiz 20 yıl boyunca yavaş gelişim gösteren Gili T. günümüzde birinci sınıf turizm destinasyonları listesinde yerini almıştır.

Gezgin Çift’e Göre GIlI Trawangan Adası

Bize göre Gili T. dalma sevenlerin buluşma noktası, uyandığımda gözümü denizde açarım diyenlerin çok memnun kalacağı minik bir adadır. Ama bununla beraber öğleden sonra denizin çekilmesiyle denize girmenin bir dert olduğu, sahil yolundaki at arabalarının üzerinize doğru gelmesiyle canınızı zor kurtaracağınız, keşmekeşlikten rahatsız olacağınız ve cami hoparlöründen günün neredeyse 15 saati ezan dışında hiç duymadığımız ve ne okunduğunu anlayamadığımız arapça seslerin yükseldiği Gili adalarının en popüleridir.

Her ne kadar insana huzur veren tropik bir ada görüntüsü verse de yerel halkın turistleri bezdirmek için yemin etmiş bir halleri var. Siz kumsalda güneşlenirken birisinin gelip kafanızın üzerinden halat bağladığını düşünsenize. Zaten o kıyıya bağlanan tekneler yok mu insana iki dakika huzur vermiyor. Dikkat çekmek için bağıra çağıra top oynayanlar mı dersiniz, abuk subuk şakalaşanlar mı, tekne gürültüleri mi vb….. İnternetten okuduklarınız çok farklı olabilir. Ama biz bizzat gidip gördük ve size gerçekleri anlatmak boynumuzun borcu. Bizden söylemesi artık gerisi size kalmış!

Yapılacaklar Listesi

• Dalış
• Gili Eco programlarına katılın, deniz ve kumsaldaki çöpleri toplayın da ülkeye bir hayrınız dokunsun 😉
• Orkun gibi gün boyu yayış yapın 🙂
• Villa Ombak’ta açık hava kumsal sineması izleyin…
• Gece pazarında BBQ yiyin

GIlI AIr

Gili Air üç ada içinde anakaraya en yakın olanıdır. Halk botları ile 20 dakika, hızlı botla sadece 5 dakika uzaklıktadır. Diğer adalarla kıyas yapınca lokal nüfus Gili Air’de en fazla olanıdır. Gili Air orjinalinde Ayer olarak okunmaktadır. Kelime anlamıyla Air su demek, dolayısıyla Gili Air Su adası anlamına gelir. Tüm Gili adalarında olduğu gibi Gili Air’de de motorlu araç görmek imkansızdır. Temiz havayı ve sessiz ortamı bozmamak adına adaya motosikler ve araç kabul edilmiyor. Aslına bakarsanız Endonezyalıların insan gibi motosikler kullanmadığını göz önüne alırsak çok akıllıca bir iş yapmışlar. Bir de şu at arabalarını kullanmasalar tam olacakta. O kapasiteye ulaşmaları için daha önlerinde çok çoook uzun yıllar olduğu fikrindeyiz.

Adayı cazip hale getiren ana nedenler gösterişten uzak ve bozulmamış doğaya sahip oluşudur. Zaten bu yüzden pek çok insan da bu yüzden üç ada içinde en fazla Gili Air’i beğenmektedir.

Ada içinde banka olmadığını, çok az sayıda ATM olduğunu (bir tanesi adanın güneyinde 7Seas yakınında, iki tanesi ise doğuda Bel Air Otel’inin yakınında), yerel ufak dükkanlar haricinde bir tane orta büyüklükte market olduğunu, üç tane klinik olduğunu unutmayın!

Adanın çevresini kumsala paralel yol üzerinden yürüyerek 90 dakikada dönebilirsiniz.

Adada yapılacak aktiviteler başlıca kite surf, cam bot gezintisi, kano, kürek sörfü ve olmazsa olmaz Endonezya dalgalarında sörftür. Bunun için adanın güney kıyısına gitmenizi tavsiye ediyoruz. Keskin mercanlar dalgaların arasında kaldığı için sakın kafanıza göre sörf yapmaya kalkışmayın. Yerlilerden mutlaka talimat alıp, nerede sörf yapmanız gerektiğini öğrenin!

Snorkel diğer adalarda olduğu gibi Gili Air’de de muhteşemdir. Hele ki hiç snorkel yapmamış bir acemiyseniz bile kıyıdan yalnızca bir kaç metre açılacak eşşiz denizaltı güzelliğine şahit olmak için doyumsuz bir deneyim yaşayabilirsiniz.

Yapılacaklar Listesi

• Gili Air salıncağında sallanın
• The Eco Trust programlarına katılın
• Resifleri daha keyifli keşfetmek için Subwing yapın
• Gili Sunrise Resort’un deniz manzaralı villasında konaklayın
• Cam botlarla gezin

Gezgin Çift’e Göre GIlI AIr

Gili adaları için en sessiz olanı, daha elit ziyaretçiye sahip oluşu, denizinin daha durgun ve berrak oluşu,yerel halk turizm konusunda daha bilinçli,turistleri mutlu etmeye çalışan herhangi bir taşkınlığı ve rahatsızlığı olmayan insanlar.Biz Gili Air’i çok sevdik,denizde vakit geçirdik,keyif yaptık ve bizi misafir eden Sunrise Gili Air otelde rüya gibi üç gün geçirdik.Lombok’a gelince Gili Air’e uğramadan olmaz,bize göre Gili’lerin prensesi olur kendileri 🙂

Adanın adını herkes gibi daha önce çok kez duymuştuk. Kimisinden balayını geçirdikleri kimisinden de sörf yapılan dalgalarıyla ünlü bir ada olduğunu öğrenmiştik. Bali’ye gitmeye karar verdiğimizde her zamanki gibi önce kendi araştırmalarımızı yaptık. Ve gördük ki Bali adasının asıl özelliği sörf merkezi olmasıymış. Bali’ye gitmeden önce Türkiye’de tek sörf okulu olan Danube sörf okulu ile irtibata geçip hafta sonu kampına gitmeye ve sörfü öğrenip acemiliğimizi burada atıp Bali’de daha iyi sörf yapmak niyetindeydik. Ancak haftasonları bir türlü fırsat bulup da bu okula kaydımızı yaptırıp gidemedik. Sonuçta sörfü öğrenmek için Bali adasına gitmemiz zaruri bir hal almış oldu.

Yolculuk Başlıyor: 20 Temmuz 2012’de Thy Jakarta seferiyle Singapur yolcularını indirip Jakarta’ya akşam saat 8 gibi vardık. 21 temmuz saat 06:20 Jakarta’dan Bali adasına uçuşumuz olacağı için otelde kalma gereği duymadık. Zaten pasaport kontrolü, bagaj işlemleri derken 2, 3 saatimiz bunlarla geçti. Havalimanında karnımızı doyurduktan sonra havalimanının stuttle servislerine binerek iç hatlar termineline giderek sabaha kadar iskambil oynarak vakit geçirdik. Sabah 9’da Bali adasına vardık. Havalimanının hemen çıkışında solda bulunan gişeden taksi biletlerimizi alarak otelemize doğru yola çıktık. Otelimiz 100 Sunset Botique Hotel şehir merkezi olan Kuta bölgesine araçla yada motorsikletle 5 dakika uzaklıktaydı. Ayrıca tripadvisor tarafından ödül kazanmış tertemiz , havuzlu, geniş odalı, balkonlu odalara sahip bir oteldi.

Otele girişimizi yapar yapmaz otelin tur görevlisiyle 2 gün boyunca hangi turlara katılacağımızı planladık. Buradaki turlar kişiye ya da gruplara özel yapılıyor. Araç başına ve saatine göre ücret alınıyor. Ortalama tam günlük tur 40 dolar civarındaydı.Tur işini de hallettikten sonra otelden motorsiklet kiralayarak soluğu sörf yapmaya hevesli gençler olarak Kuta kumsalında aldık. Kumsalda her 10 metrede bir board kiralayan insanlar seyyar satıcı gibi yapışıyorlar. Sakın ola bunlardan ders alın demeyin. Kuta kumsalının sokağında tur acenteleri var. Bunlardan biriyle anlaşıp sörf okuluna kaydımızı yaptırdık. 2 kişi 70 dolar vererek sörf sertifikasına sahip olduk. Tabi ki kumsaldaki laf da sörf öğreticileri ile bu okullar arasında fiyat farkı var. Dekomsurf okulunda önce DVD den genel bilgilere sahip olduk ardından kumsalda hocalarımızdan brifing aldıktan sonra öğrendiklerimizi hocalarımız yardımıyla dalgaların içinde boğuşa boğuşa uygulamaya çalıştık.

Toplam kurs süresi 4 saat sürüyor. Kurs sonunda sörf yapmak için temel bilgiye sahip olsanız da 2. gün bir ders daha almanızı tavsiye ederiz. 2 günlük kursun ardından kumsaldaki board kiralayıcılardın da ucuza board kiralayarak pratik yapabilirsiniz.

Sörf yapmak hiçte sandığımız kadar kolay iş değilmiş kolumuz bacağımız tutmaz hala geldi. Ama resimlerde görüceğiniz gibi pek bir havalı spor.

Akşam Bali’nin eğlencesinin kalbi olan Seminyak kumsalına gidip yemek yemeğe karar verdik. Sahil şeridinde sıra sıra cafe ve restaurantlarla doluydu. Kumsala araç ve motorla geliyorsanız otopark ücreti alıyorlar (bilginize). Her mekanı rengarenk otantik ışıklarla süslemişler bizde bunlardan biri olan Champlung Restaurant’a yemeğimizi yedik.

Ertesi gün şöförümüz gelip bizi alarak Tanah Lot denilen adanın en ünlü hindu tapınağına götürdü.

Tapınak karanın 100 metre açığında kayanın üstüne inşa edilmiştir. Gelinmesi gereken en iyi mevsim Nisan ayından Eylül’e kadardır. Gel-git olduğu için belirli dönemlerde tapınağın bulunduğu kaya sular içinde kalabiliyor. Biz temmuz’da gittiğimiz için kuru döneme denk gelmiştik. Bu yüzden tapınağın yanına yürüyerek rahat rahat gidebildik. Yüzlerce turist sırf bu tapınağı görmek ve resmini çekmek için akın akın buraya geliyor. Sonra tepede bulunan bizdeki çay bahçesi gibi olan cafe’lerde manzaraya karşı oturup banana ve mango shake’lerimizi afiyetle içip buradan ayrıldık.

Tanah Lot Kuta bölgesine çok yakın olmadığı için yol bayağı bir vaktimizi almıştı. Kuta’ya yaklaştığımız da hava kararmak üzereydi. Akşam yemeği için bu sefer Jimbaran Beach’de deniz karşı kurulan restaurantların birinde (Jimbaran Bay Sea Food) balık mahsülleri yemeğe karar verdik. Alışılmış uzak doğu kumsal restaurantlarının aksine oldukça pahalı menülerden oluşan genellikle avrupalı, sırtçantalı olmayan turistlerin gelebildiği restaurantlardan bir tanesiydi. Biz de hazır buraya kadar gelmişken 100 dolarımıza kıyarak yemeğimizi yedik. Yemekler tahta tepsi içinde jumbo karides, kalamar, ıstakoz, yengeç, midye ve balık olarak sunuluyor.

Yemekten sonra şöför bizi otele bırakır bırakmaz motora atlayıp otelimizin bulunduğu cadde üzerindeki outlet mağazalarından deniz şortu almaya gittik. Billabong’un outlet mağazasından özel Bob-Marley serisinin şortunu % 70 indirimle yaklaşık 25 TL’e aldık. Herhalde kısa günün en karlı işi bu oldu : )

Son günümüzü akşam üstüne kadar sörf yapmaya akşam içinde Kecak Dance’a gitmeye ayırdık. Kumsaldan sörf tahtamızı 2 saatini 10 dolara kirayalarak çılgın dalgalarda, değişik varyeterelde bulunarak tüm bakışları üstümüze topladık : ) Kumsalın herhangi bir yerinde sörf yapamıyorsunuz seviyelere uygun bölgeleri tercih etmenizde yarar var. 100 metre ileride 5 metre dalga varken 100 metre geride 1, 2 metre dalgalar oluyor.

Otelimize gidip hazılandıktan sonra şöförümüzle Ubud Bölgesinde gösterilen Kecak Dance’a gittik. Sanırım biraz geciktik amfi tiyatroda yer kalmamıştı. Onun bunun yanına sıkışarak oturacak yer bulabildik.

KECAK DANCE

1930 yılında bir Bali kökenli bir adamın tek başına gösterisiyle başlamasına rağmen daha sonra 2006 yılında bir grup bayanların da katılımı gerçekleşiyor. İyi ile kötünün hikayesinin sergilendiği bu dans’da erkekler halka halinde yerde oturup ağızlarından çıkardıkları akustik seslerle toplam 150 kişi eşsiz bir performans sergiliyorlar.

Sıra geldi yeni yerlere yelken açmaya. Otele vardığımız gibi valizlerimizi toparlamaya koyulduk. Hazırlıklarımızı bitirdikten sonra sörf sertifikalarımızın olmadığını fark etmemizle hemen resepsiyonu arayıp ilk gün kaldığımız odada unutmuş olabiliriz diye kontrol etmelerini rica ettik. Sonuç tatilimizin en önemli belgesi olan sertifikalarımızı kaybetmemize rağmen yinede gerek sörf dersleriyle gerekse tapınak gezileriyle zevk aldığımız bir tatil oldu.

Kumsalların Tadını Çıkarın

Bali adasına yalnızca birkaç uzaklıktaki Lombok adası etrafı denizlerle çevrili henüz tam anlamıyla keşfedilmemiş bir yerdir. Gözlerinize inanamayacağınız kumsallar, şaçaklarıyla kumsalları gölgelendiren palmiye ağaçları ve şaşırtıcı doğası ile gelenlere aradıklarından fazlasını vermeyi başarıyor.

Senggigi’nin kuzeyindeki çöle benzer kumsallarıyla Malimbu ve Nipah güneybatısında Sekotong ve Taun çevresi büyüleyici atmosfere sahiptir.

En meşhur kumsallarından biri adanın güneyindeki Kuta’dır.

Ada sahip olduğu kumsallarıyla deniz ve sörf severlere Bali’yi aratmayacak kadar güzeldir. Henüz turist akınına uğramamış ve güzelliğini bozmamışken erkenden gidip denizin, sörfün tadını çıkarmanızı tavsiye ederiz.

Maviliklere Dalın

Mevzu Uzakdoğu olunca kim dalışa hayır der ki! Lombok dalış severlere sayısız dalış noktası sunmasıyla bu sporun adada gelişmesine katkı sağlamıştır. Dalış olarak Lombok çevresinde bilinen en iyi destinasyonlar başlıca Gili adaları olarak bilinen Gili Trawangan, Gili Air ve Gili Meno’dur.

Dalış yapmayacaksanız bile bu üç adadan herhangi birinden kıyıdan yalnızca 50 metre uzaklaşarak inanılmaz su altı cenneti ile göz göze gelebilirsiniz.

Dalgalarla Dans Edin

Endonezya = Sörf

Aksini iddia eden?

Dünya çapında sörfe hayran kitlenin gözünde gittikçe popüler olmaya başlayan Lombok adası sörf severlere sadece birkaç seçenek sunmakla kalmaz onlarca dalgalı kumsalları ile hangi kumsalda sörf yapacağınız konusunda aklınızın karışmasına neden olur.

Adanın sörf için en bilinen kumsalı Kuta’dır. Bir başka yer var ki burası da sörf için oldukça özeldir. Ekas Koyu. Bu koyun ister iç kısmında ister dış kısmında sporunuzu yapabilirsiniz.

Aktif Volkanın Eteğinde Trekking Yapın

Endonezya’da bir çok ada doğal yağmur ormanları ile kaplıdır. İşte onlardan bir tanesi de Lombok adasıdır. Adaya denizden yaklaşmanıza rağmen yapı görmeniz imkansızdır. Sanırsınız ki sadece ormanla kaplı. Bu da Lombok’un eko turizm ve macera turizmi için ne kadar ideal bir yer olduğunun kanıtıdır.

Rinjani dağının yamacındaki Sendang Gile şelalesi, Lombok merkezindeki Benang Stokel ve Benang Kelambu şelaleleri, pirinç tarlaları ve ormanı geçtikten sonra ulaşılan Air Jeruk Manis ve daha nicesi trekking yaptığınız süre boyunca mola vereceğiniz anlar yaratmanıza sebep olacak kadar şahanedir.

Dağ Tırmanışı

Deniz seviyesinden 3726 mt yüksekliği ile Lombok adasının en meşhur volkanı olan Mt.Rinjani aynı zamanda Endonezya’nın en yüksek ikinci volkanı olma özelliğine sahiptir. Dolayısıyla her yıl on binlerce trekking severleri ve tırmanışçılara kollarını açmaktadır. Dağın tepesinde yer alan güzeller güzeli Segara Anak krater gölü de yine görülmeye hak eden yerlerdendir.

İki, üç veya dört günlük programlara katılarak tırmanış gerçekleştirebilirsiniz.

Tarihi Yerler ve Tapınaklar

Pura Lingsar muhtemelen Müslüman ve Hinduların bir arada ibadet ettiği dünyadaki nadir yerlerden bir tanesidir. 1714 yılında Kral Anak Agung Ngurah tarafından inşa edilmiştir. Mataram kasabasının 6 km kuzeyindeki Lingsar köyündeki bu tapınak Aralık ayının ortasında Perang Topat festivaline ev sahipliği yapıyor. Lombok’ta olacaklar için Hindu ve Müslümanların bir arada nasıl ibadet ettiklerini gözlemlemek için inanılmaz bir fırsat sunuyor.

Sasak Köyü : Kendine özgü kültüre sahip olan Sasaklar Lombok’un nüfusuna ciddi oranda sahip olan kesimdir. Bamboo ve tahtadan yapılan evlerin çatısı sazlıklardan meydana getirilmiştir. Sasaklar daha çok dağların yamaçlarında yaşarlar. Bunun en büyük nedeni tarım ve hayvancılıkla uğraşmalarıdır.

En enterasan olanı da evlerin birbirine çok yakın konumda ve sadece birer odadan oluşmaları. Yatak odası, banyosu, mutfağı yani ihtiyaç duyulan her şey bu oda içinde gideriliyor.

Bir diğer değişik yanları ise Sasak köylerinde erkeklerin evinde dışında uyuduğudur. Eğer bir evde genç kız varsa kız kaçırmaya karşı koruma amaçlı dışarda uyuyorlar. Çünkü sasak kültüründe hala kız kaçırma gelenekleri devam ediyor. Eğer bir erkek sevdiği kızla evlenmek istiyorsa onu kaçırmak zorunda!

Sasak kültürünü görebileceğiniz en iyi köyler; Pujut, Rambitan ve Sade’dir.