Napoli’den gece saatlerinde bindiğimiz trenle, neredeyse İtalya’nın en kuzeyine, La Spezia’ya doğru ilerliyoruz. La Spezia’ya varışımızda hava henüz aydınlanmaya başlamıştı. Cinque Terre ofisinin açılmasını bekledikten sonra, Cinque Terre kartlarımızı edinip önce konaklayacağımız köye doğru gitmeye başladık.

İtalya’nın kuzeyinde konumlanmış olan Cinque Terre, sadece tek bir yer olarak düşünülmemelidir. İtalyanca’da “beş toprak/ülke” anlamına gelen “Cinque Terre”, adından da anlaşılacağı gibi beş farklı köyü içermektedir. Bu köyler Monterosso Al Mare, Vernazza, Corniglia, Manarola ve Riomaggiore’dir. 1999 yılında milli park statüsüne alınmış ve 1997 yılında Unesco Dünya Kültür Miras Listesi’ne dahil edilmiştir. Parco Nazionale delle Cinque Terre, İtalya’nın en küçük ve en eski milli parkıdır.

Kaya üzerine inşa edilmiş mimarisi, panoramik yamaçları ve binlerce yıllık tarihi kültürü ile Cinque Terre’deki her köy, bir öncekinden daha güzel ve etkileyicidir. Bu bölgenin benzersiz atmosferi ve doğal güzellikleri, ziyaretçilere unutulmaz bir deneyim sunar.

Cinque Terre’ye olan ilgimi ilk ateşleyen şey, Jess Walter’ın “Beautiful Ruins” (Güzel Harabeler) adlı romanının kapağıydı. Ancak şunu itiraf etmeliyim ki, kitabı henüz okumadım. Fakat en azından kitabın kapağı, bizi bu eşsiz bölgeye yönlendiren bir tetikleyici oldu.

Eskiden bomboş olan köyler artık turist akınına uğramaktadır. Gelen tursitlerin yaş ortalaması 50 ve üzeri diyebiliriz. Köyler arasında tren ulaşımını kullanabileceğiniz gibi yürüyüş parkurlarını da tercih edebilirsiniz. Ki buranın en büyük aktivitesi köyler arasında yürüyüş yapmaktır. Yürüyüş parkurları da ücretli olduğundan alacağınız günlük Cinque Terre kartınız hem trende hem de parkurlarda geçerli olacaktır.

Cinque Terre’de Kaç Gün Kalmalı?

Yaklaşık 2.5 milyon ziyaretçinin akınına uğrayan bu benzersiz bölgeden bahsediyoruz. Bu durum, beş küçük köyün ne kadar yoğun olabileceğini düşünün; özellikle günübirlik gezginleri eklediğinizde, bazen sadece yürümek bile zorlayıcı hale gelebiliyor.

Bu nedenle, size Cinque Terre için en az 2 tam gün ayırmanızı öneririz. Bu şekilde, sabahın erken saatlerinde ve akşam üzeri, günübirlik gelen turistlerin dağıldığı zamanlarda köylerin tadını çıkarabilirsiniz.

Eğer diğer ziyaretçiler gibi sadece günübirlik bir gezi yaparsanız, maalesef birçok güzelliği kaçırma riskiniz var demektir. Yani, sadece kalabalığa karışmaktan öteye gidemeyebilirsiniz. Bu benzersiz bölgeyi tam anlamıyla keşfetmek ve gerçek atmosferini yakalamak için biraz daha fazla zaman ayırmak, deneyiminizi daha anlamlı ve özel kılacaktır.

Ne Zaman Gidilir?

En yüksek sezon, Mayıs ve Eylül ayları arasında meydana gelir. Bu dönemde içinde havanın daha serin olduğu aylar tercih edilebilir. Mayıs ve Eylül, turist kalabalıklarının henüz doruk noktaya ulaşmadığı zamanlardır, bu nedenle sakin ve huzurlu bir deneyim yaşama olasılığınız daha yüksektir. Yazın tam ortasında, özellikle Ağustos ayında ise durum farklıdır; bu ay hem İtalyanların tatil yapma zamanıdır hem de sıcaklık zirveye çıktığından, köyler arasındaki parkurları kat etmek oldukça zorlayıcı hale gelir.

Özellikle Ağustos ayında, sadece turist kalabalığıyla değil, aynı zamanda kavurucu sıcaklıkla da başa çıkmanız gerekebilir. İnsanların kumsalları doldurduğu, restoranların ve mağazaların yoğun olduğu bir dönemde, Cinque Terre’nin tadını çıkarmak daha zor olabilir.

Kış ayları, Cinque Terre’yi ziyaret etmek için genellikle en az tercih edilen dönemdir. Birçok işletme kapalıdır. Ve hava koşulları nedeniyle açık alanlarda dolaşmak daha zor olur. Soğuk ve yağışlı hava, genel gezilecek yerlerin kapalı olması nedeniyle keyifli bir ziyaretin önündeki engellerden sadece biridir. Bu nedenle, eğer mümkünse, Mayıs veya Eylül aylarını tercih etmek, hem kalabalıktan uzak durmak hem de daha keyifli bir atmosferde Cinque Terre’yi keşfetmek için daha uygun bir seçenek olabilir.

Cinque Terre’nin Köyleri – Gezilecek Yerler

Cinque Terre, toplamda beş küçük köyden oluşan eşsiz bir bölge. La Spezia’ya varışınızdan sonra trenle ilk durağınız Rio Maggiore olacaktır. Rio Maggiore’den sonra isterseniz yürüyerek isterseniz yine trenle diğer köylere kolayca ulaşabilirsiniz.

Ancak, bu yazıda her bir köy için detaylı gezilecek yerler listesi sunmayacağımızı belirtmek istiyoruz. Çünkü adı üzerinde bu yerler köylerdir ve geleneksel turistik cazibelerle dolu değillerdir. Bu köylerde gezi listesi yapmak yerine, sadece bir köyden diğerine yürümek, her bir pitoresk köyü görmek ve meydanlarındaki şarap evlerinde yerel şarapları tatmak, yerel restoranlarda yöresel lezzetleri denemek yeterlidir.

Bu benzersiz köyleri keşfederken, basit bir yürüyüş veya tren yolculuğu sırasında ortaya çıkan güzellikleri, kültürü ve yerel lezzetleri deneyimlemek, Cinque Terre’nin doğal güzelliklerinden tam anlamıyla keyif almanın en iyi yoludur.

Monterosso Al Mare 

Cinque Terre’de bulunan en iyi plaj, bir çok şarap dükkanı, otel ve restaurant bu köydedir. San Cristoforo tepesi köyü ikiye böler. Tepenin hemen altındaki yaya tüneline kadar plaj ve tren istasyonunun olduğu bölgeye Fegina denilmektedir. Tüneli geçtikten sonraki bölge ise eski şehir olarak anılan Storico merkezidir. Burada da minicik bir kumsal var ama denize girmek için uygun bir yer değil.

Köyün manzarasını en iyi izleyebileceğiniz nokta 17. yy’da yapılmış olan Capuchin Manastırıdır.

San Francesco kilisesi ilk önce hastaneye 1800’lerde ise depoya dönüştürülmüştür. 1894 yılındaki restorasyon ile sanat evi olmuştur.

Fegina kumsalının sonundaki otoparktaki Neptün heykeli mutlaka görülmelidir. Heykelin omuzunda taşıdığı düz taş zamanında dans pisti olarak kullanılmış.

Fegina kumsalında denizin berraklığı, kumsaldaki şemsiyelerin rengarenk oluşu ve arkada ip gibi uzanan evler hepsi birbiriyle bütünleşmiş bir haldeydi.

Vernezza

Konakladığımız köy burası oldu. Tren istasyonundan inip birkaç yüz metre sonra köyün merkezi olan limana gitmek için dümdüz yolu yürümek yeterli. Diğerlerine kıyasla daha düz bir köy burası.

Bilgi: 25.Ekim.2011 yılında Vernezza’da meydana gelen sel yüzünden bir çok ev ve iş yeri tahrip olmuştur.

Köyün özelliği daracık sokaklarıdır. Diğer köylere göre daha fazla ev ve insan olmasıdır. Köyün limanı buranın merkezidir. Tüm kafeler ve restaurantlar meydanda yarım ay şeklinde sıra sıradır.

Yine meydanda 1318 yılında inşa edilen Santa Margherita di Antiochia kilisesi görülebilir. Yürüyüş yerine çevre köyleri trenle gezip görmüş olsanız da meydandaki çeşmenin solundaki daracık merdivenlerden devam edip 10 dakikalık tırmanış sayesinde Vernezzayı tepeden görmeyi ihmal etmeyin.

Corniglia

Tren istasyonundan indiğimiz gibi sola dönüp dar yoldan ilerliyoruz. Ve 337 basamaktan oluşan dolambaçlı merdivenin başına vardık. Merdivenleri çıkarken bir çok tezgah vardı. Sahte gözlük satanları saymazsak Cinque Terre’ye ait 5 köyün tablolarının satıldığı tezgah çok renkliydi.

İtiraf edeyim, her gezimiz yorucu oluyor. Ama bu seferki İtalya gezimiz tüm gezilerimizden en yorucusu oldu. O yüzden 337 basamağı başım döne döne başlıyorum çıkmaya. Nihayet tepeye varabiliyorum. Sağdan ya da soldan nereden giderseniz gidin yol köyün merkezine çıkıyor.

Merdiven çıkmak yerine servis aracını kullanıp da köyün merkezine gidebilirsiniz. Eeee madem servis var ne zorun vardı da merdivenle çıktın diye sorabilirsiniz. Zaten size tavsiyem de yürüyüş parkurundan köye ulaşmanız olacak. Yoruldukça her mola verdiğiniz noktada ayaklarınız altında, gözünüzün önündeki manzaraya doyamayacaksınız.

Manarola – Karşı Köy

1334 yılında yapılan San Pietro kilisesi köyün tam ortasındadır.

Köyün ara sokakları fotoğraf çekmek için çok uygun.

Şarabı ile ünlüdür. Via dell’Amore’nin başladığı yer buradan başlayıp Riomaggiore’ye kadar uzanan 2 km uzunluğundaki yol biz gittiğimizde kapalıydı.

Köyün üst kısmındaki 1338 yılında yapılan San Lorenzo ziyaret edilebilir.

Manarola’da plaj olmadığı için insanlar kayalardan güç bela denize girmektedir.

Riomaggiore

La Spezia’ya en yakın köydür.

Riomaggiore’e gelmeden önce trenin en ön ve en son vagonlarına binmemenizi öneririz. Vagonlar tren istasyonuna sığmadığı için en arka ve ön vagonlar tünel içinde kaldığından kapıları açılamamaktadır.

Kıyı şeridi ve köyün tepesindeki San Giovanni Battista kilisesi aynı zamanda kilisenin sağı ve solundaki mermer kapılar dikkate değerdir. Trenden indikten sonra köyün merkezine değilde sağ taraftan tünelin içinden devam edince limana gidip merdivenlerden en tepeye ulaşıp limanın kuş bakışı fotoğraflarını mutlaka çekmelisiniz.

Köyler arası tren mesafeleri:

La Spezia – Riomaggiore 9 dk

Riomaggiore – Manarola 2 dk

Manarola – Corniglia 4 dk

Corniglia – Vernazza 5 dk

Vernazza – Monterosso 5 dk

Monterosso – Levanto 5 dk

Köyler arası yürüyüş parkur mesafeleri

Rio Maggiore – Manarola : 1.5 km : 20 dk

Manarola – Corneglia : 2.5 km : 45 dk

Corneglia – Vernezza : 3.5 km : 90 dk

Vernezza – Monterosso : 3 km : 90 dk

Cinque Terre Hakkında Bilinmesi Gerekenler

Cinque Terre İtalya’nın milli parkıdır. İtalyanca ismi Parco Nazionale delle Cinque Terre’dir.

Yürüyüş parkurları 12 ay boyunca açıktır.

Parkurların bir çoğu ücretsizdir.

Günde en az 3 kere trene binecek ve tırmanış yapacaksanız Cinque Terre Kartını almanızı öneririz.

Yürüyüş parkurları için haritaya ihtiyacınız yoktur. Parkur boyunca yeterli tabela olduğundan zorluk çekilmemektedir.

Yürüyüş boyunca yanınızda su, atıştırmalık, güneş kremi ve yedek t-shirt bulundurun.

En basit ve en eğlenceli parkur Monterosso ile Vernazza arası Sentiero Azzurro denilen parkurdur.

Parkuru çocuklarınızla yürüyebilirsiniz. Hiçbir tehlikesi yoktur.

Drone uçurmak özel izne tabidir.

Park alanı içerisinde kamp yapmak yasaktır.

Denize olan yakınlığıyla birlikte, burası (turizmin henüz gelmediği dönemlerde) öncelikli olarak balıkçılık endüstrisinin tercih edildiği bir yer gibi görünse de, bölgenin şekillenmesinde tarımın tartışmasız daha etkili bir rol oynamaktadır. Cinque Terre manzarasının temel bir unsuru olan bu teraslı üzüm bağları sadece estetik bir gösteri değil, aynı zamanda üretken ve köylerin bütünlüğü ve korunması için vazgeçilmez bir parçasıdır.

İki önemli yerel şarap türü bulunmaktadır: Cinque Terre DOC (Albarola ve Vermentino üzümleriyle yapılan kuru beyaz şarap) ve Sciacchetrà DOC (yılda sadece birkaç bin şişe üretilen, tatlı ve güçlü bir tatlı şarap). Bölgede onlarca şarap satıcısı bulunmakta olup, bölgeyi ziyaretiniz sırasında her ikisini de tatmanızı öneririz. Bir bardak şarap +4€’dur.  Restoran veya bar menülerinde her zaman yerel şarapları bulabilirsiniz. Ancak şaraba ilgi duyanlar için birkaç enotekayı (şarap evi) ziyaret etmeye değer diye düşünüyoruz.

Cinque Terre’de Ne Yenir?

Kesinlikle ve kesinlikle limonlu dondurmasını tatmadan dönmeyin. Ömrümde yediğim en güzel, en muhteşem dondurmaydı.

Cinque Terre’ye Nasıl Gidilir?

Fazla ulaşım seçeneği olmadığını hatırlatmakta fayda var. Yalnızca tren ve tekne ulaşımı bulunmaktadır. Biz buraya ulaşmak için treni tercih ettik. Siz de geleceğiniz şehirden nasıl ulaşılacağını öğrenmek istiyorsanız yazının devamını okuyabilirsiniz.

Floransa’dan

Floransa ile Cinque Terre arası 200 km mesafedir. Ve tek ulaşım yolu trendir. Tren aktarmasına bağlı olarak ulaşım süresi 2.5 ila 3 saat arasında değişmektedir. Floransa’nın merkez istasyonu Santa Maria Novella’dan Cinque Terre – Monterosso kalkan trenleri kullanabilirsiniz. Tek dikkat etmeniz gereken aktarmalardır. Aktarma duraklarında inerek bir sonraki aktarma saatini ve trenini bekleyip satın aldığınız bilete göre talimatlara uymanız gerekmektedir.

Milano’dan

Milano’dan direk La Spezia’ya ya da La Spezia aktarmalı Cinque Terre – Monterosso’ya trenle gidebilirsiniz. Aktarmalı olarak Monterosso’ya gidecekseniz yolculuk 3 saat 40 dakika sürmektedir.

Roma’dan

Roma’dan da yine aktarmasız La Spezia’ya ve La Spezia aktarmalı olarak Monterosso’ya trenle ulaşmak mümkündür.

Genova’dan

Cinque Terre’ye en yakın yer Genova’dır. Genova’dan La Spezia trenle 56 dakika sürmektedir. Aktarmasız olarak çok kolay ulaşım sağlayabilirsiniz.

Venedik’ten

Venedik’ten 5 saat 30 dakikalık aktarmalı tren yolculuğu ile de Cinque Terre’ye ulaşmak mümkündür.

-Lucca’dan tren ve araçla 1,5 saat

-Milano havalimanı tren ile 3 saat 40 dakika

-Roma’dan trenle 3,5 veya 4,5 saat, araçla 5 saat

-Floransa’dan trenle 3 saat, araçla 2,5 saat

-Pisa’dan trenle 1 saat 15 dakika, araçla 1,5 saat

-Siena’dan trenle 3,5 saat, araçla 3 saat

-Napoli’den trenle yaklaşık 10 saat, araçla 6 saat

La Spezia tren istasyonuna vardığınız da saat 07:30 da açılan Cinque Terre ofisinden günlük kart alarak köylere rahatlıkla ulaşabilirsiniz.

Cinque Terre Card Nedir?

Cinque Terre köyleri arasında ulaşımınızı sağlayan 1 gün, 2 gün veya 1 haftalık süresi bulunan karttır. Kartı La Spezia tren istasyonuna Cinque Terre Point’ten alabilirsiniz.

1 günlük kart yetişkinler için 18,20 Euro, 4-11 yaş çocuklar için 11,40 Euro, 1 günlük aile bileti (2 yetişkin+4-11 yaş arası 2 çocuk) 48 Euro

2 günlük kart yetişkinler için 33 Euro

3 günlük kart yetişkinler için 47 Euro

1 günlük sadece trekking kartı 4 yaş üzeri herkes için 7,5 Euro

Kartların geçerlilik süresi Pazartesi gününden Pazar gününe kadardır. Yani örneklemek gerekirse diyelim Cuma günü La Spezia’ya vardınız ve 1 haftalık kart almayı planlıyorsunuz. Alacağınız 1 haftalık kartı ne yazık ki Pazar gününe kadar yani 2 gün kullanabileceksiniz. Bu detayı unutmazsanız sizin için faydalı olur.  

Ayrıca kartınız onaylandığı günün gece yarısına kadar geçerlidir. Mesela 2 günlük kart aldınız. Pazartesi akşam üzeri La Spezia’ya vardınız ve 2 günlük kart alarak bu kartı Çarşamba akşamına kadar kullanamazsınız. 2 günlük kartınızın ilk günü Pazartesi gece, ikinci günü de Salı gecesi bitmiş olur.

Cinque Terre kartınızı online buradan satın alabilirsiniz.

Cinque Terre’de Nerede Kalınır?

5 köyden yalnız Vernezza’da yer bulabildik. Artık yoğunluğu siz düşünün. Gitmeden önce illaki köylerden birinde yer vardır diye düşünüp rahat davranmıştık. Fiyatlar normal bütçenin bir hayli üzerinde olduğu için Cinque Terre’ye gitmeden önce mutlaka erkenden rezervasyon yaptırmayı unutmayın.

Vernezza Lulu Rooms 2 kişi 2 gün 1074 TL

Adres: Via Visconti 9, Vernezza (SP)

Tel : +39 338 8223202

Web : www.lulurooms-vernezza.com

Vatikan Müzesi içerisinde bulunan mozaikler, tablolar, resimler, heykeller, halılar görülmeye değer eserlerdir. İçeride yer alan bölümler ise :

• Antik Sanat Bölümü : Mısır koleksiyonlarının, mumyaların olduğu alan.

• Raphael Odaları : Papa Julius II bu odanın yapımı için Raphael’i görevlendirmiştir.

• Sistina Şapel : Adını Papa Sixtus IV’den almıştır.

Metrodan San Pietro çıkışından çıkarak Müze tabelalarını takip ederek uzunca bir yürüyüş sonucu müze girişine vardık. Giriş kuyruğu metreler uzunluğunda biz biletlerimizi internetten aldığımız için (kişi başı 19 euro) online reservation kısmındaki görevli biletlerimizin üzerindeki barkodu elindeki cihaz ile okuyup kuyruğa takılmadan saniyesinde müzeye gidiyoruz. İçeride bilet gişelerinden elimizdeki çıktıyı biletlere çevirtip son kontrolden sonra artık müzeye nihayet girebildik. Müze de toplam 1400 oda var. Müzenin en dikkat çekici odalarından biri Raphael’in duvarlara işlediği resimlerin bulunduğu Raphael Odaları diğeri adını Papa Sixtus IV’den alan Sistina Chapel’dir. Bu odaya girdikten sonra solumuzda Hz. İsanın çarmıha gerilmiş heykeli tam arkasındaki duvarda ise Michelangelo’nun Kıyamet Gününü tasvir ettiği Last Judgment – Ahiret Günü tablosu bulunuyor.

Sistina Chapel – Last Judgement

Ünlü ressam Michelangelo 520 metrekarelik alana 4 yıllık çalışması sonucunda bu eseri meydana getirebilmiştir. Müzenin çıkışı da müzedeki eserler kadar etkileyici Giuseppe Momo’nun yapmış olduğu spiral merdiveni ile ziyaretçileri uğurlamakta.

Sanırım 3 saate yakın müzede vakit geçirdik. San Pietro Meydanına gittiğimizde bahçe ana baba günü gibiydi. Hem kilise girişinde hemde Posta önünde ciddi kuyruklar vardı. Vatikan Cumhuriyetinden birkaç arkadaşıma posta yollamayı çok istemiştim ama ne yazık ki o kuyruğa girmeyi pek gözüm yemedi. San Pietro Kilisesinin de önünde aynı yoğunlukta sıra vardı. Kilise kubbesiyle meşhurdur. 6.asırda Ayasofyadan sonra 1000 yıla yakın zaman geçtikten sonra bu yapı geçilmiştir. Kubbenin en zarif örneklerini Rönesans boyunca İtalya’daki mimarlardan çok Mimar Sinan yapmıştır. Bu kilisenin yapımı 16.yy ın sonununda bitmiştir. Vatikan İsviçreli muhafızlar tarafından korunmakta. Bütün dünyadaki hristiyanlar belli günlerde bu meydanda toplanıyor.

Piazza San Pietro

Bazilikanın içinde hemen sağ tarafta Michelangelo’nun La Pieta’sı muhakkak görülmeli. La Pieta Hz. İsanın çarmıha gerildikten sonra cansız bedeni ile Hz. Meryem’in kollarında tasvir edilen heykeldir.

Vatikan tarihi hakkında kısa bilgi

Garibaldi birlikleri Romayı işgal edene kadar papalık İtalya’nın ortasında Venedik sınırlarına ve güneyde de Napoli krallığına kadar İtalya’nın ortasına hakimdi. Buna papalık devleti deniyordu. İtalyan birliğini isteyen milliyetçilerin başlıca hedefi papalıktır. Nitekim Roma işgal edildikten sonra yeni kurulan krallığın merkezi de Torino’dan buraya taşındı. Ve bunun üzerine Papa bu gidişata çok kızarak dünyevi hakimiyetini kaybettiği için Vatikan’ı terk ederek şehrin içindeki San Pietro Laterona Kilisesine çekildi. Ve Papalık artık dünyaya buradan hükmetmeye başladı. Taki 1924-1926 yılları arasında Mussolini kendi Katolik olmamasına hatta ateist olmasına rağmen İtalyan halkının sesine kulak verdi ve Laterona’dan yapılan anlaşma ile Papalığa bugünkü statüsünü verdi. Vatikan dünyanın en küçük devletidir. Vatikan Sant Angelo Kalesi ve yanındaki yeşil bölge ayrıca romanın içindeki Laterona Kilisesi ve birkaç tane kilise daha etrafı sarı çizgi ile çizilmiş alanı kapsar. Vatikanın nüfusu 1.500- 2.000 kadar Papa, kardinallar, rahipler, rahibelerden oluşur. Avrupa’nın hatta dünyanın en mükemmel, en zengin, en iyi yönetilen müzesi burasıdır. Vatikan sınırsız sanat zenginliklerini koruyan bir devlet olduğu için bu yüzden bu devletin yaşanması istenir. Başka hiçbir devlet bu kadar kültür ve sanat zenginliğini bu kadar iyi koruyup idare edemez.

Gezi Tarihi : Ekim 2012

Dünyanın kültür başkenti olan Roma tarihi mirasına öylesine sahip çıkmıştır ki sizi adeta açık hava müzesinde gibi hisssettirir. Bu şehri ziyaret edipte etkilenmemek elde değildir.

Öncelikle Roma şehrinin panaromik turunu yapmanızın şart olduğunu bilmelisiniz. Ama bunu sakın hope-on hope-off ile yapmayın. Zaten şehir yürüyerek gezilebilecek küçüklükte olduğu için sindire sindire yürüyerek doya doya gezin.

Gelelim Roma’da gezilecek yerler listemize

KOLEZYUM / COLLOSEUM

Bilinen adı Flavianus Amfitiyatro olan yapı İmparatorlar tarafından zamanında Gladyatör dövüşleri için MS.80 yılında yapılmış 55 bin kişinin sığabildiği tarihi bir yapıdır.

Kullanıldığı dönem boyunda 300.000 kişinin öldürüldüğü arenadır. İnsan katliamının en büyük sahnelerine şahit olan yapıda artık dünyanın neresinde idam cezası kalkarsa o tarihte Kolezyum’un ışıkları 1 hafta boyunca gece-gündüz açık bırakılıyor.

PALATİNO TEPESİ – ROMA FORUMU

Roma şehrindeki 7 tepeden birinin üzerine kurulmuş tepedir. Roma’nın her yerini kuşbakışı görme imkanı sunmasa bir kısmını izlemek için ideal noktalardan bir tanesidir. Tepenin hemen altındaki açık hava müzesi ise Roma Forumu olarak adlandırılan yerdir. Burası eski Romalıların yaşam alanı olduğundan o tarihteki anıtlar, tapınaklar ve kullanılan binaları görebilirsiniz. Yine Forum alanındaki Konstantin Takı’da görülmeye değer bir diğer anıttır.

I. VITTORIO EMANUELE ANITI

1900’lı yılların başında 1900 ila 1974 yıllarında Roma kralı olan Vittorio Emanuele’i onurlandırmak için tamamı mermerden inşa edilmiş devasa bir anıttır.

FONTANA DI TREVI

Meşhur nam- diğer aşk çeşmesi. Dünyanın en çok bilinen çeşmesidir. Çeşmede emeği geçen sanatçılar Bernini, Guiseppe Pannini ve Nicola Salvi’dir. Klasik ve barok yapıma sahip çeşmeyi 1762 yılında Guiseppe Pannini tamamlamıştır.

PANTHEON

7.yy’dan bu yana kilise olarak kullanılan yapı aslında yunanca olarak tanrıların tapınağı anlamına gelmektedir. 43 metre çapa sahip beton kubbesi Ayasofya’dan önce yapılan ilk ve en büyük tek parça kubbeye sahip olma özelliğine sahiptir.

P.ZZA NAVONA / NAVONA MEYDANI

Roma’nın en kalabalık ve eğlenceli meydanlarından biridir. Cafe, restaurant ve ressamlarla çevrelenmiş meydanda 4 mevsim çeşmesi ve bir başında Neptün çeşmesi ile diğer başında Moro çeşmesi bulunmaktadır.

CAMPO DE’FIORI

Yüzyıllardır sebze, meyve ve renk renk, çeşit çeşit çiçeklerin satıldığı pazara ev sahipliği yapan Campo di Fiori meydanı pazar günleri hariç haftanın 6 günü 07:00 ila 13:30 arası açık olan pazar İtalya’nın başkenti Roma’nın kalbinde yer almaktadır.

Oldukça ufak bir meydan olmasına rağmen renkli pazarı ve satılan taze yerel ürünleri ile fazlasıyla ziyaretçi ağırlamaktadır. Özellikle cumartesi günleri her zamankinden daha yoğun bir insan kalabalığı vardır.

Meydanın bu derece önemli olmasının bir diğer sebebi de 1548 yılında İtalya’nın Nola kasabasında dünyaya gelen tarikatçılık ve sapkınlık nedeniyle yakılarak öldürülen bir engizisyon kurbanı olan filozof Giordano Bruno’nun heykelidir!

P.ZZA DI SPAGNA /SPANISH STEPS

Aslında Roma denilince akla gelen iki yerden biridir. Birincisi Aşk Çeşmesi ikinicisi ise İspanyol merdivenleri. 137 basamaklı İspanyol merdivenleri ismini merdivenlerin en tepesindeki İspanyol Büyükelçiliğinden almaktadır. Yerli ve turistlerin dinlenmek için kendilerine vakit ayırdığı yerdir. Siz de sokak sokak cadde cadde dolaştıktan sonra burada soluklanmaya ne dersiniz

PIAZZA DEL POPOLO

Popolo meydanı şehrin kuzey girişindeki büyük meydandur. 1834 yılında sanatçı Valadier tarafından inşa edilen meydanda herşeyden ikişer adet vardır. Meydanın sol tarafındaki Sanra Maria del Popolo kilisesi mutlaka görülmelidir. Kilise 1472 ila 1477 yılları arasında tekrar inşa edildiğinde ressam ve heykeltıraş olarak ünlü isimlerin ( Bernini, Raffaello, Caracci… gibi) emekleri de olmuştur.

İkiz kilise Santa Maria dei Miracoli ve Santa Maria di Montesanto, meydanın ortasındaki Flaminio obeliski (M.Ö 1232 – 1200 yılları arasında Mısır’da yapılan granit tek parça sütun), karşılıklı iki çeşme meydanda görülmesi gerekenler arasındadır.

CASTEL S. ANGELO

Roma şehri içinden usulca akıp giden ve şehre albeni veren nehir üzerindeki en güzel köprünün hemen karşısında dimdik ayakta duran tarihi yapıdır. Sant Angelo Kalesinde 58 oda var. Odaları gezerken o dönemde kullanılan eşyalar, tablolar, tahta mobilyaları görüyorsunuz. Kalenin bazı bölümlerinde toplar var. Bunlar olurda bir savaş çıkarsa diye hazır bulunduruluyor diğer bir sebebi ise Papanın burada korunmasıymış. Kalenin diğer bir tarihi bilgisi ise Fatih Sultan Mehmet’in oğlu Cem Sultanın yıllarca bu kalede hapsedilmesidir.Yapının içini gezdikten sonra terasına çıkıp Roma manzarasını izlemeyi sakın unutmayın.

PONTE SANT ANGELO KÖPRÜSÜ

Kalenin tam önünde ünlü heykeltıraş Bernini ve öğrencilerinin yaptığı heykellerin bulunduğu bunun yanı sıra Dan Brown’un Melekler ve Şeytanlar filmine konu olan Ponte Sant Angelo köprüsü üzerinde yürümeyi de ihmal etmeyin.

SAN PIETRO

Vatikan ülke sınırları içerisinde bulunmaktadır. Burası büyükçe bir meydan , Vatikan müzesi ve St. Pietro Bazilikasından ibaret Roma’da görülmesi gerekli en önemli yerlerden bir tanesidir.

Müzeye ziyaret için Roma’ya gelmeden önce internet üzerinden müze biletinizi alıp sıra beklemeden müzeyi gezebilirsiniz. Ardından bölgenin en önemli yeri Hristiyanlığın en büyük kilisesi St. Pietro Bazilikasına (Aziz Petrus Bazilikası) gitmelisiniz. Bazilika II.Petrus mezarına ve Michelangelo tarafından yapılan Pieta heykeline (Hz. İsa’nın çarmıya gerilen vücudunu kucağında taşıyan Hz.Meryem heykeli) ev sahipliği yapmaktadır.

Yapı gezildikten sonra kubbeye çıkıp tepeden manzarayı izlemeyi unutmayın. Asansör kullanmadan çıkmak isterseniz 551 basamak, asansör kullanmak isterseniz asansörden sonra 320 basamak tırmanmanız gerektiği aklınızın bir ucunda kalsın

Positano’dan sonra buraya 15 km (yarım saat) uzaklıktaki Amalfi Kıyılarına adını verem kasabaya Amalfi’ye gittik.

Mitolojide Amalfi ismini Herkül’ün aşık olduğu su perisinden almıştır. Amalfi genç yaşta ölüp aşkları kısa sürünce Herkül onu dünyanın en güzel yerine gömeceğine dair söz vermiş ve onun şerefine Amalfi’yi inşa etmiştir.

Kasabanın merkezine araçla girilmesi ve çıkılması oldukça zor. Dar tünelden geçen araçlar karşı şeritten gelenlere yol vermek zorunda yoksa iki aracın yan yana geçmesi mümkün değil. Tüneli geçer geçmez kasabanın sahiline vardık. Limanın, otobüs garının ve sıra sıra dizilmiş kafe, restaurantların olduğu bir meydan.

Kasabanın Duomo meydanında Saint Andrea Kadetrali var. Aynı zamanda burası kasabanın merkezidir. Katedralin yapımına 9. yy’da başlanmıştır. Kapılar 1065 yılında İstanbul’da yapılmıştır.

Herkesin Amalfi diye ballandıra ballandıra anlattığı yeri beğendik mi diye kendi kendimize sorduğumuz da. Evet beğendik ama Amalfi için onlarca satır yazacak kadar, hatta geceliğine yüzlerce euro harcanacak bir yer olmadığını söyleyelim. En uzun plajı Maiori kasabasında yer alan kumsalın uzunluğu 930 metre genişliği 40 metredir. Bizim ülkemizde beğenmediğimiz Şile, Patara, İztuzu ile kıyas kabul olmaz.

Fiyatlar ise cidden pahalı. Yerli halk orta gelirli ve güney İtalya’da sanayi olmamasına rağmen tavan yapan fiyatlar buranın ne kadar turistik olduğunu gösteriyor. Nedense kimse fiyatlardan bahsetmiyor. En basit örneği ufak su 2 euro.

Gezdiğimiz yerler arasında beğenmediğimiz pek yer yoktur ancak Amalfi kasabasında cezbedici hiçbir şey olmamasına karşın insanlar tarafından oldukça abartıldığı için bizim beğenimizi kazanmadı

Amalfi’nin çevre kasabaları 

Vietri sul Mare : Dünyada seramik üretiminde en ünlü yerlerden biridir. Ayrıca plaj dışında bikini ile gezmenin cezası 500 euro’dur

Cetara: Ufak balıkçı kasabası, deniz mahsulleri ile ünlüdür. Tuzlu ançüez sosu, kırmızı tuna gibi.

Maiori : Amalfi kıyılarının en uzun plajı bu kasabadadır.

Tramonti

Minori

Atrani : Güney italyanın en küçük belediyesi burasıdır. Resmedilmeye değer meydanı ve San Salvatore Birecto kilisesi vardır.

Ravello : Deniz seviyesinden 350 metre yüksektedir. Aristoklara ait muazzam villalar (Ruffalo ve Cimbrone) vardır.

Scala: Amalfi kıyılarının en eski kasabasıdır.

Conco dei Marini

Furore

Positano

Praiano

Sorrento

Amalfi’ye Ulaşım

Otobüs/Tren : Napoli Capodichino Havalimanından Alibus ile 30 dakikada şehir merkezine ulaşım. Şehir merkezinden tren ile 70 dakikada Sorrento ve buradan da SITA otobüsü ile 40-60 dakikalık yolculuk sonrası Amalfi’ye ulaşım mümkündür.

Napoli Capodichino Havalimanından direkt otobüs ile 90 dakika da Sorrento ve buradan yine 40-60 dakikalık SITA otobüs yolculuğu ile Amalfi’ye ulaşım mümkündür. SITA otobüs ücretleri tek yön 3.80 euro, 24 saatlik bilet ise 7.60 euro’dur.

Feribot : Positano’dan 25 dakika, Salerno P.za Concordia’dan 35 dakika ve ücreti 8 euro’dur.

Amalfi’den ne Alınır?

Limencello

El yapımı çikolata

Seramik

İtalya’nın Sorentine yarımadası açıklarında, Napoli körfezinin güneyinde, Tiran denizinde cıvıl cıvıl bir ada : Capri Adası

Adada Capri ve Anacapri olmak üzere iki yerleşim birimi vardır. Her iki yerleşim birimi arasındaki mesafe 2-3 km’dir. Adayı gezmek için cabrio taksilerle, ya da ada otobüslerine binebilirsiniz. Mesafeler ve ücretler yazının sonunda detaylı olarak yazılıdır.

Limanda feribottan indikten sonra sağdan bilet gişelerine doğru yönelip finiküler için tek yön (1.80 euro) biletlerimizi aldık. Kısa sürede Umberto I meydanına yerli halkın tabiriyle Piazzetta’ya vardık. Meydan etrafını saran kafeleri ile insan akınına uğramış resmen.

1938 yılında adalı Rafaella Vuotto sahip olduğu barın önüne bir kaç masa atarak meydanı hareketlendirmeye başlamış ve daha sonra meydan adalıların ve ziyaretçilerin buluşma noktası haline gelmiştir.

Biz meydandan sağa döndük ve merdivenlerden aşağı inerek Marina Piccola’ya vardık. Vaktimizin bir kısmını burada geçirdikten sonra adanın en gözde yerine gidiyoruz. Monte Castiglione dağına oyulmuş olan Via krupp kapısından girip çok çokkk uzun tırmanışa başladık. 1.346 metre uzunlukta ve 3 metre genişlikteki yolu tırmanırken arada dinlenip, meyve molaları vererek manzara noktasına varabildik.

VIA KRUPP

Capri Bölgesinde Görülmesi Gereken Yerler

• Marina Grande : Adanın ana limanıdır. Meydanda bir çok hediyelik eşya dükkanları ve restaurantlar vardır. Bilet gişesi, finiküler, otobüs ve taksi durağı da bu meydandadır. Limanın sağında çakıllı halk plajı da bulunmaktadır.

• Piazzetta Meydanı : Devlet binalarının, katedralin ve Tourist Information’ın bulunduğu aynı Marina Grande gibi kalabalık ve eğlenceli bir meydandır.

• Marina Piccola : Denize girmek için uygun bir bölgedir.

• Via Krupp/Augustus Bahçeleri : 1.346 metre uzunlukta ve 3 metre genişlikte ki kıvrımlı yol.

• Faraglioni : Denizden yükselmekte olan kireç taşı kayalıkları oluşumlarıdır.

• Villa Jovis : İmparator Tiberius’un ikametgahı olan villa aynı zamanda adanın en yüksek noktasına konumlandırılmıştır.

FARAGLIONI

Anacapri Bölgesinde Görülmesi Gereken Yerler

• Villa S. Michele

• Solaro Tepesi : Anacapri Piazza Vittoria’dan teleferik ile 12 dakika da ulaşabilirsiniz. Deniz seviyesinden 589 metre yüksektelikte ki tepe adanın en yüksek noktasıdır. Deniz seviyesinin 412 metre yüksekliğindeki kale 1535 yılında burayı fetheden Barbaros Hayrettin paşadan ismini almıştır.

• Villa Damecuda

• Grotta Azzurra : Mağara çok eski tarihlerden beri bilinmesine rağmen 1826 yılında Alman şair August Kopisch’ın keşfi ile daha bilinir hale gelmiştir. 1.5 metre yüksekliğe, 30 metre genişliğe ve 15 metre derinliğe sahip mağara adanın kuzeybatısında bulunmaktadır. Mağaranın girişi çok alçak olduğundan içine ufak kayıklar ile başlar eğilerek giriliyor ve mağarada 5 dakikadan fazla kalamıyorsunuz. Hem tur için hemde mağara girmek için 2 ayrı ücret talep edilmektedir. Turistler tarafından en çok ziyaret edilen noktaların başında gelir.

• Traga Belvedere : Manzara izleme yolu desek çok doğru olur.

• Punta Carena : Deniz Feneri

MARINA PICCOLA

Capri Adası ve Ünlüler

Karl Wilheim Diefenbach : Alman ressam 20. yy’da Capri adasına göçmüş ve hayatının devamını burada geçirmiştir.

Freidrich Alfrad Krupp : Alman sanayici virajlı Via Krupp yolunun yapımına 1900 yılında başlamış ve ölümünden çok kısa süre önce yapımı tamamlanmış olan yola onun adı verilmiştir.

Axel Munthe : Sağlık sebebinden dolayı genç yaşta İtalya’ya gelen İsviçreli fizikçi Axel Munthe bir gün burada yaşayacağına karar vermiştir. Anacapri de Napoli koyuna karşı San Michele Villasını yapmıştır.

Diğer ünlüler ise; Thomas Mann, Edwin Cerio, Compton Mackenzie ve diğerleri….

Capri Adasında Alışveriş

Limon ağaçları arasında, uçuruma bitişik yollarında manzarayı seyre dalıp gezmenin doğa ile bütünleşmenin keyfine varacağınız adada alışveriş için vaktiniz olacağını sanmıyoruz. O nedenle tavsiyemiz olmayacak.

Capri Adasında Yeme İçme

Ufacık akdeniz adasına gitmişsiniz kim nerde ne yemiş diye çok ilgilenmeyin, doya doya gezin, yürüyün, yorulun ve nerenin size sıcak bir ortam sunacağına, nerede rahat edeceğinize inanıyorsanız oraya girin keyfini çıkarın. Capri Limanına (Marina Grande) arkanızı alıp sol taraftaki ufak meydanda köşe de limencello satan tezgaha mutlaka ama mutlaka uğrayıp, dondurmalı ve dondurmasız olmak üzere 2 türlüsünden dondurmasız olan limencello’yu deneyin.

Capri Adasında Ulaşım

Otobüs : Tek yön 1.80, Günlük 8.60 euro.

Güzergah ve süre

Capri – Anacapri : 15 dakika

Capri – Marina Piccola : 10 dakika

Capri – Marina Grande : 10 dakika

Marina Grande – Anacapri : 25 dakika

Marina Piccola – Anacapri : 25 dakika

Anacapri – Grotta Azzura : 20 dakika

Yürüyerek

Capri – Anacapri : 1 saat

Capri – Marina Grande : 15 dakika Piazzeta meydanından başlayan merdivenleri kullanarak yüzlerce basmak aşağı inmek belki yukarı çıkmak desek okuması bile zor gelebilir ama aşağı inmesi de gerçekten bir o kadar zor oluyor. Rahat bir ayakkabı şart.

Capri Adasına Ulaşım

Roma’dan :

• Roma Fiumicino Havalimanından Rome Termini’ye 20 dakika tren, Roma Ciampino Havalimanından Roma Termini’ye 20 dakika otobüs ile ulaşımı sağlayıp. Buradan tren ile 70 dakika da Napoli’ye geçmek mümkündür.

Napoli’den:

• Napoli Capodichino Havalimanından Alibus’ı kullanarak 40 dakika da Molo Beverello buradan da shuttle bus ile 2 dakika da Massa Limanına ulaşabilirsiniz.

• Napoli merkezden Tramvay yada Piazza Municipio’dan otobüs ile yada yürüyerek Massa limanına varıp buradan feribot ile 60-90 dakikalık yolculuk ile ulaşım sağlanabilir.

• Napoli’den arabayla adaya geçmek için Caremar firması ile kullanılıyor. Caremar da Napoli Massa limanından kalkmaktadır. Fakat ada da yaşamıyorsanız araç sokmanız da yasak. O nedenle aracı limana park edip yola yayan devam etmek zorunlu oluyor.

Sorrento’dan :

• Feribot ile 25-45 dakika da ulaşım imkanı vardır.

PIAZZETTA

MARINA GRANDE

Positano, ufak bir balıkçı kasabası iken 1950 yıllarından sonra yazarlar ve artistler sayesinde popüler bir tatil merkezi konumuna kavuşmuştur.

Evlerin bir çoğu eski romalılar tarafından Positano kıyısına karşı ve S.Maria Assunta Kilisesinin etrafına yapılmıştır. Lattari dağını saran pastel renkli akdeniz evlerinin rengarenk begonviller ve hanımeli ile buluşması adeta bakmaya doyamayacağımız bir tablo içinde olduğumuz hissini veriyor.

İtalyan çinisiyle yapılmış Positano Santa Maria Kilisesinin kubbesi kasabanın her yerinden görülmektedir. Kilisenin içinde 18 yy. öncesine ait Bizans döneminden esinlenilerek yapılmış siyah renkli Meryem Ana heykeli kilisenin içinde muhafaza edilmektedir.

1343 yılında meydana gelen tsunami ile kasaba büyük zarar görmüştür.

1953 yılında John Steinbeck’in ziyareti sonrası Positano turizm anlamında patlama yaşamıştır. Ünlü yazarında dediği gibi

“Oradayken size hiç de gerçekmiş gibi görünmeyen, ne var ki ancak ayrıldıktan sonra gerçek olduğunu fark ettiğiniz düşsel bir mekandır.”

Marina Grande adanın kalbidir. 300 metre uzunluğundaki kumsalı Amalfi sahillerinin en büyük kumsallarından biridir. Turuncu şemsiyelerin ip gibi dizildiği kumsal ve hemen arkasında göklere kadar uzanan evler plajı daha cazibeli hale sokmaktadır. İkiye bölünmüş olan kumsalın turuncu şemsiyeli ve şezlonglu kısmı ücrete tabi (şezlong ve şemsiye 17 euro) iken diğer bölüm halk plajı olarak ayrılmıştır.

Buranın haricinde ufak limanın sağında bulunan Fornillo plajı da yüzmek ve güneşlenmek için ideal bir seçimdir.

Positano’nun en tepesindeki (3 km uzaklıkta) Montepertuso’ya gidip Galli Adalarının manzarasına hakim bu bölgede manzaraya doyabilirsiniz. Aynı zamanda burası balet Rudolf Nureyev’in inziva mekanı olmuştur.

Adada bir yerden bir yere gitmek için dolambaçlı merdivenleri kullanmak zorunludur. Yorulduğunuzda sokaklardaki masalardan birine oturup gelen geçeni izleyerek kahvenizi yudumlayabileceğiniz gibi renkli çiçeklerle süslü daracık sokaklarda yürüyüp, butiklerden alışveriş yapabilirsiniz.

Positano Kumsalları

Laurito : Ufak kumsalı olan bu bölge ismini burada yetişen defne ağaçlarından almıştır. Ücretli ve ücretsiz kumsalı olup, kumsal boyu restaurantlar da mevcuttur. San Pietro otelinin karşısındaki ufak meydandaki merdivenlerden çıkarak ulaşabilirsiniz.

Arienzo : 300 adım kumsalı olarak anılmaktadır. Çünkü buraya ulaşmak için yüzlerce merdiven aşağı inmek gerekiyor. Laurito kumsalından 1 km uzaklıktadır.

Marina Grande :Positano’nun merkezinde bulunan kumsaldır.

Fornillo : Deniz ve falezler arasından yapılacak romantik yürüyüş sonrası, ufak limanının sağ tarafındaki kumsala ulaşıp sakin ve huzur dolu bir gün geçirmek için ideal bir yer.

Positano’ya Ulaşım

Tren/Otobüs : Napoli’den Circumvesuviana treni ile 1 saat yolculuk sonrası Sorrento’ya 4.10 euro’ya ulaşıp. Buradan da tren istasyonunun önünden kalkan SITA otobüsleri ile tek yön 3.80, 24 saatlik 7.60 euro bedelli kartlar ile yine 1 saat otobüs yolculuğu sonrası Positano’ya ulaşım oldukça kolaydır.

Yolların virajlı ve dar oluşu araç kullanmayı çok zor hale getiriyor. İki aracın yan yana geçemeyeceği yollar yüzünden Sorrento’dan 28 km uzaklıktaki Positano’ya 1 saatte ancak varıyoruz.

Feribot : Nisan-Ekim ayları arasında Metro Del Mare şirketinin Napoli’den Positano’ya seferleri mevcuttur. Yolculuk süresi 40 dakikadır.

Positano’ya gidilmesi gereken en iyi dönem

Nisan ve Ekim ayları Positano kasabasını ziyaret etmek için en güzel dönemlerdir.

Positano’dan Ne Alınır?

El yapımı sandalet, Limencello (limonlu içki)

Gitmeden önce izlenmesi gereken filmler

Postacı

Yetenekli Bay Ripley

2 günlük Venedik gezimizin sonrasında 24 Kasım’da sabah treni ile 3 saatte Roma termini istasyonuna vardık. İlk gün İtalya’nın büyülü şehrini yürüyerek sokak sokak gezmeye başladık.

Venedik’teki otelin rutubetinden fena etkilendik. Zatürre olmaya az kala şükür Roma’ya geçtik. Otelimiz Termini istasyonunun Tourist Information’nın bulunduğu çıkış kapısından yürüyerek 1 dakika uzaklıktaydı. Valizlerimizi resepsiyona teslim ettikten sonra S. Maria Maggiore kilisesinin bulunduğu meydana vardık. Meydandaki trafik ışıklarının hemen önündeki eczaneden ilacımızı aldıktan sonra kiliseyi solumuza alarak yolun aşağısına doğru devam ettik. Cavour metro durağının tam karşısındaki merdivenlerden ara sokaklara girerek Foro Romano’nın tam önünde bulduk kendimizi. Bu geniş caddenin devamında Piazza Venezia meydanına varmadan önce caddenin sağında Foro Di Traino tam karşısında ise Vittorio Emanuele II. anıtı var. İtalyanın ilk kralı Vittorio Emanuele II. anısına 19.y.y da yapılan devasa büyüklükteki bu anıt’a Romalılar Düğün Pastası diyorlar ayrıca büyüklüğünden dolayı sevmiyorlarmış. Ayrıca I. Dünya Savaşında ölen 11 meçhul askerin mezarı da burada bulunuyor.

Vittorio Emanuele II. Anıtı

Vittorio Emauele II. ile Forum arasında kalan alan romanın idare merkezi sayılabilecek Campidoglio yani Kapitol’dür. Romanın 7 tepesinin en merkezinde bulunan yer burasıdır. Anıtın yanındaki merdivenlerden çıktığımızda bu tepeden forum’un panaromik resimlerini çekme imkanı yakalamış olduk. Roma’da bulunan 7 tepenin hepsinde Roma’yı kuran ailelerin (patriçilerin) mekanı bulunmaktadır. Bu aileler kapitol de bir araya gelerek senatoyu burada meydana getirmişlerdir. Bahsettiğim kapitol dünya merkezine buradan hükmetmiş daha sonra hakimiyet İstanbul’a geçmiştir.

Roma’nın ünlü meydanlarından biri olan Campo Di Fiori’de bulduk kendimizi. Burası geniş bir meydan, Roma’da bulunan tüm meydanlarda kilise olmasına karşın nedense bu meydanda kilise yoktu. Hafta içi her gün sabah saatlerinde kurulan pazara biz tam toparlanmak üzereyken denk geldik. Meydanda pazarın yanı sıra bir çok kafe, restaurantlar ve pizzacılar olması nedeniyle çoğu turist bu meydana gelip vakit geçiriyor. Campo Di Fiori meydanının tarihi ise şu şekildedir; Ünlü İtalyan filozof Giordano Bruno 17 Şubat 1600 yılında bu meydanda canlı olarak yakılarak idam edilmiştir. O dönemde insanlar diri diri yakılarak öldürülmekteydi sebebi ise İncil de yazan 2 kelime yüzünden “Kan Dökmeyiniz”. Engizisyon yargıçlarından aldığı idam cezasına karşılık Bruno’nun verdiği cevap şudur; “Siz bu kararı okurken benim korktuğumdan daha fazla korkuyorsunuz”. 19. y.y sonlarında Bruno’nun yakıldığı noktaya bir heykel dikilerek bu kahramanın anısı canlandırılmıştır. En ünlü eserlerinden biri Kahramanca Tutku’dur.

Fontana Quattro Fiumi Çeşmesi

Bu kısa bilgiden sonra Romanın bir diğer ünlü meydanı olan Piazza Navona’ya geliyoruz. Her meydanda olduğu gibi burada da sıra sıra İtalyan yemekleri yiyebileceğiniz restaurantlar sıralanmıştır. Meydandaki sokak sanatçıların eserleri ise görülmeye değer. Navona meydanındaki Fontana Quattro Fiumi – Dört ırmak çeşmesi (4 ırmak olarak Nil, Tuna, Rio Dela Plata ve Ganj nehirleri tasvir edilmiş )1651 yılında ünlü İtalyan heykeltıraş, ressam ve mimar olan Gian Lorenzo Bernini’nin doğanın 4 mistik öğesinden olan su işaretinin simgesi olarak yapmıştır. Toprak eseri Habukkuk ile Melek heykeli, hava işareti San Pietro meydnanındaki Batı Rüzgarı adlı eseri, ateş eseri ise Azize Teresa’nın Vecdi heykelidir. Eski zamanlarda bu meydan da at yarışları düzenlenirmiş.

Fontana Quattro Fiumi çeşmesiRoma Barok eserlerinin en ünlülerinden biri olan Sant’Agnese In Agone kilisesinin tam önüne yapılmış. Kilisenin iç dekorasyonunu Rainaldi dış dekorasyonu ise Borromini yapmıştır.

Meydanın kuzey ucunda Neptün çeşmesi (posedion) güney ucunda ise Moro çeşmesi bulunuyor.

Çok gezdik artık dinlenmek için Pantheon’a gidiyoruz. Meydandaki La Tazza D’Oro da 1 euro ödeyerek taze kahvelerimizi yudumlayıp dinlendik nihayet.

Girişi ücretsiz olan Pantheon şuan Katolik kilisesi olarak kullanılıyor. Birçok tanrıların buradaki insanlar tarafından kabul edilmesi ile bir imparatorluk pantheonu haline gelmiştir. Onu yaptıran aslında Julius Sezar’dan sonra imparator Augustus’un damadı olan Marcus Agrippadır. M.Ö 25 yılda yaptığı söyleniyor. Bu yapıyı 6 asır sonra ancak Ayasofya geçmiştir. Pantheon’un kubbesinin yüksekliği ve yarıçapının birbirine eşit olması en dikkat çekici özelliklerinden biridir. Tek ışık kaynağı tepedeki Oculus ismindeki deliktir.

Pantheon

Rafaello’nun, birçok İtalya kralının ve yine bir çok önemli kişinin mezarı Pantheonda dır.Pantheon’un bulunduğu meydandaki ara sokaklarda çok güzel butikler var. Fiyatlar gayet normal vaktiniz varsa şöyle bir göz atmanız iyi olur bence : ) Pantheon’un yanındaki sokağa girip gezmeye kaldığımız yerden aynı hızla devam ediyoruz. Tam sokağın girişindeki Tabaccheria’ya denk gelmişken arkadaşımın sipariş ettiği puro’dan alıyoruz. Nasıl öğrenmişse bu puro’yu 0.1 nikotin sigaradan bile daha hafif enteresan güzel içimi keyifli bir puro. Puromuzu da aldıktan sonra sokağın ilerisinde Piazza della Minerva meydanındaki Santa Maria Sopra Minerva Kilisesi ve hemen önündeki Bernini’nin ilginç eseri Santa Maria Sopra Minerva dikilitaşını gördük.

Santa Maria Sopra Minevra

Bu kilise Pantheon’a çok yakın küçük bir bazilikadır. Bu dikilitaş Papa VII. Alexender tarafından Isis tapınağından getirtilmiş ve bu dikilitaşı heykeltıraş Bernini fil heykel ile tamamlamıştır. Ara sokaklarda yürüyerek akşam geç saatlere kadar vakit geçirip otelimize gece ancak dönüyoruz.

Yarın sabah 25 kasım 08:43 de Napoli’ye gidiyoruz. Napoli ve Pompei gezimizi ayrı başlık altında yazdık.

Akşam 20:30 da yine Roma’dayız. Termini istasyonundan Roma Pass’larımızı alıyoruz. Pass sayesinde 3 gün boyunca tüm otobüslerden, metrodan, seçtiğimiz ilk 2 müzeden ücretsiz faydalanacağız. Bugün de yeterince yorulduğumuz için dışarı çıkmaya halimiz kalmadı erkenden yatarak sabah erken kalkıyoruz. Ertesi sabah sabah 9 da otelimizden çıkarak metro ila Vatican Museum durağına gidiyoruz.

Vatikan’ı gezidikten sonra San Pietro’yu arkamıza alıp caddenin sonuna gidiyoruz sağ tarafta Sant Angelo Kalesine girerek Roma Pass’ımız ile ilk müze girişimizi de yapmış oluyoruz. Normal bilet sırasına girerek gişede ki görevliye Roma Pass’ımızı göstererek biletlerimizi aldık.

Sant Angelo Kalesi

Sant Angelo Kalesinde 58 oda var. Odaları gezerken o dönemde kullanılan eşyalar, tablolar, tahta mobilyaları gördük. Kalenin bazı bölümlerinde toplar gördük meğer bunlar olur da bir savaş çıkarsa diye hazır bulunduruluyor diğer bir sebebi ise Papanın burada korunmasıymış. Kalenin diğer bir tarihi bilgisi ise Fatih Sultan Mehmet’in oğlu Cem Sultanın yıllarca bu kalede hapsedilmesidir. Kalenin terasına kesinlikle çıkılmalı. Roma ayaklarımızın altındaydı şehrin tüm tarihi yapılarını görmek mümkün.

Sant Angelo Kalesi Terası

Kalenin tam önünde Bernini ve öğrencilerinin yaptığı heykellerin bulunduğu bunun yanı sıra Melekler ve Şeytanlar filmine konu olan Ponte Sant Angelo köprüsü üzerinde yürümeyi de ihmal etmiyoruz.

Kalenin çıkışından sola döndüğümüzde tevere nehri boyunca ilerlediğimizde Palazzdo Di Giustizia- Adalet Sarayı dikkatimizi çekti. Burası 20. y.y da devlet mahkemeleri için inşa edilmiş ihtişamlı, göz alıcı bir bina.

Palazzdo Di Giustizia

Kısa bir yemek ve kahve molasından sonra Pass’lerimizi kullanmak için heybetli yapı olan Romanın simgesi ve 7 Temmuz 2007 de Dünyanın 7 Harikasından biri olarak seçilen Colosseo’a geldik. Halkı eğlendirmek için yapılan bu yapı şahaşahalı bir arenadır. İmparatorluğun çökmesinin ardından Colosseo gözden düşmeye başlıyor bunun akabinde papalar ve prenslerin burada ki değerli şeyleri alarak kendi saraylarına götürmeye başlıyorlar. Bir çok mermer, süsleme zamanında sökülüp götürülmüş olsa da Colosseo muhakkak görülmesi gereken yerlerin başında yer alıyor. Anglo Sakson felsefesine göre burası yıkıldığında Roma da yıkılacakmış.

Colosseo

Colosseo’nun kullanıldığı dönem boyunca 300.000 kişinin öldürüldüğü bu arena da dünyanın neresinde idam cezası kalksa o tarihte colosseo’nun ışıkları 1 hafta boyunca gece gündüz açık bırakılıyormuş. İnsan insana karşı dövüşür anlarımda insanla hayvanı dövüştürmenin ne maksatla yapıldığını bir türlü anlamıyorum. Vahşi ve yırtıcı hayvanlar daha da saldırgan olsun diye karanlık odalarda günlerce aç bırakılıyor dövüş günü geldiğinde gösteri alanına salınarak gladyatör ile dövüşmesi eğlence anlamında izleyicilerin tezahuratı ile izleniyor. Eğer hayvana karşı dövüşü kazanıyorsa o gladyatör köle olmaktan kurtulabiliyor ve karşılığında kendisine tahta kılıç armağan ediliyormuş.

Colosseo’dan çıkıp Foro Romano ve Palatino’nun girişine gelmeden önce Konstantin Takı dikkat çekiciydi. Bu Tak I.Konstantinin kazandığı zafer anısına dikilmiş bir anıttır. Bu tak’ın taklidi başka ülkelerde yapılmıştır. Benim bildiğim Paris’teki Etoile’dir.

Foro Romano eski Roma halkının yaşadığı alanmış. Romanın merkezi, çarşıları, yolları, devlet binaları zamanında buradaymış.

Tam gezimizi tamamlamak üzereyken kara bulutlar kendini gösterdi derken bir yağmur başladı ki resmen bardaktan boşalırcasına. Hemen kapitol’ün bulunduğu meydandaki bir binanın kapalı alanına girerek ıslanmaktan kurtulduk. Ama yağmur duracak gibi değildi. Islanmayı göze alarak Pantheon’a doğru yağmur altında yürüyerek gittik. Pantheon’dan aldığım kaban’ın tadilatı bugün biteceği için görevli bayan akşam 18:00’e kadar gelip alabileceğimizi söylemişti. Terliklerim de vıcık vıcık su içinde yürüdükçe gıcık bir ses çıkıyor. Neyse yağmur biraz dindi de rahat ettik. Kabanımı aldıktan sonra biz Türklerin Aşk Çeşmesi olarak bildiği Fontana Di Trevi’ye gittik. Bu çeşmede Bernini’nin emeği olmuş fakat tamamlayan Bicola Salvi’dir. Trevi ailesinin Papa’ya hoşluk olsun diye yapıldığı da söylenmektedir.

Fontana Di Trevi Çeşmesi

Piazza Di Spagna’ya giden sokaktan Pisa ve Colosseo simgesi olan hediyelik eşyalarımızı ve dondurmamızı alıp Spagna’ya geldik. Her yer sırılsıklam olduğu için merdivenlerde oturmanın keyif vermeyeceğini düşündüğümüz için Metro’yla otele döndük. Akşam Termini den 64 numaralı otobüs ile Piazza Campo Di Fiori meydanında gidip yağmur altında Chianti Şaraplarımızı yudumlayarak Roma da 1 günü daha bitirmiş olduk. Yarın son günümüz her yeri gezdik gördük artık sıra alışverişe geldi.

Son günümüzün sabahı yine işe gider gibi erkenden kalkarak metroyla Piazza Del Popolo Meydanına gittik. Meydan’da Roma’nın en büyük eserlerinden biri olan Rönesans Kilisesi Santa Maria Del Popolo meydanın tam ortasında ise Mısır’da Firavun Sethos I ve Firavun Ramses II adına yapılmış bir dikilitaş vardır. Meydanın tam karşısında Santa Maria dei Miracoli ve Santa Maria di Montesanto kiliseleri yer alıyor. Bu iki kilisenin arasındaki trafiğe kapalı Via Del Corso caddesine girdik.

Piazza Del Popolo

Caddenin en sonu Piazza Venezia Meydanına çıkıyor. Zaten caddede yürürken tam karşı da Vittorio Emanuele heykeli gözüküyor. Alışverişimizi fazlasıyla yaptık herhalde ki otele gidip poşetleri bırakma ihtiyacı duyduk. Caddenin ilerisinde sağımızda Fendi’nin mağazası vardı tam karşısındaki sokakdan (Via Condotti) girince Spagna – Spanish Steps’in tam önüne çıktık.

Piazza Di Spagna

Merdivenlerde oturup biraz dinlendikten sonra merdivenlerin en tepesinde yer alan Trinita Dei Monti Kilisesinin önüne çıktık. Bu noktadan Roma manzarasının resimlerinin çekilebileceğini bir çok kişi tavsiye ediyor ama bence Sant Angelo Kalesindeki manzarayla mukayese dahi edilemez.

Trinita Dei Monti Kilisesinin önü

Burası gece gündüz kalabalığını koruyan genelde buluşma noktası olarak kullanılan bir bölge. Merdivenlerin tam önünde Pietro Bernini ve oğlu Gion Lorenzo Bernini tarafından yapılmış Barok tarzı Fontana Della Barccacia çeşmesi var. Kilisenin yanından metro girişinden girip merdivenle aşağı inip aldıklarımızı otele bırakıp bu sefer alışverişe Spagna’nın önündeki Via Condotti isimli alışveriş caddesinde kaldığımız yerden devam ettik. Bu sokak da bulunan butiklerde fiyatlar oldukça yüksek ama butiğin birinin önündeki bilboard’daki elbiseyi o kadar beğendimki fiyatı ne olursa almaya kararlıydım. Ben fiyatı bile sormadan elbiseyi denedim güzel de durunca artık almaktan başka çare yok tabi. Meğer elbisenin tek bedeni kaldığı için 150 euro dan 49 euro’ya düşürmüşler.Yani diyeceğim o ki her butiğe girin çıkın illa ki uyguna bir şey denk gelip de alabilirsiniz.

Spagna’dan Fontana Di Trevi’ye gidip akşam ışıklandırılan bu çeşmede son birkaç kare fotoğrafımızı da çekip çeşmeyi arkamıza aldığımızda solumuzda bulunan hatta köşede dondurmacı var bu sokaktan girip ilerleyince Spagna tabelasının bulunduğu köşedeki Enoteca adındaki içki satan marketten Chianti Şarabı almak istedik, çok sert şarap içemediğimiz için görevliye en tatlısı hangisiyse onu tavsiye etmesini istedik görevli istediğimiz şarapların tadına yakın başka marka şarap tattırarak bizim nasıl bir şarap istediğimizi anladı ve ona uygun seçenekleri sundu. İstese en pahalı olanları satabilirdi aslında. Şarap alacaksanız bu markette hem seçenek çok hemde çalışanların hizmetini de diyecek yok.Rom’ dan almamız gereken en önemli şeyi de alıp tatilimizi bitirdik.

Gitmeyi istediğim yerlerin başında gelen Roma’ya nihayet geldim, her yerini gezip gördüm. Tur yerine eşinizle dostunuzla münferit gelirseniz tura bağımlı kalmadan bence daha rahat gezersiniz. Elinizde harita birazda yön kabiliyetiniz olduktan sonra her yeri gezmek mümkün. Bir daha ki Roma gezimizi sırf alışveriş yapmak için organize etmeyi planlıyoruz. 3 gün gibi kısa sürede ancak tarihi yerleri gezmek mümkün olduğu için ucundan şöyle bir alışveriş yapabildik ama 5 gün bence hem gezmeye hem alışveriş yapmaya yetecek bir süre. Artık başka bahara kaldı alışverişimiz

Gezi Tarihi : Ekim 2012

İtalya Turları rotasında bulunan İtalya‘nın en güzel şehirlerinden biri Napoli ve Pompei hakkında merak edilen tüm detaylar Napoli gezi rehberimiz ile karşınızda. Napoli gezilecek yerler, Pompei şehri ve daha pek çok aranan soruların cevabı Napoli gezi notlarımız başlığı ile kaleme aldığımız Napoli rehberi ile sizlerle.

Sabah yine her zamanki gibi erkenden kalkarak bu sefer Napoli’ye yolculuğumuz başlıyor. Roma’daki otelimiz her akşam ertesi günkü kahvaltıyı kaçta istediğimizi soruyor. Sabah 6’da hazır olmasını istedik alelacele kahvaltımızı yapıp otelden ayrılıyoruz. 2 saatte Napoli Central’e vardık.

Tren istasyonu Piazza Garibaldi meydanına çıkıyor. Oldukça büyük bir meydan. Pompei’ye Circumvesuviana adındaki trenle gidiliyor. 20 dakika da bir sefer olduğu için çok beklemiyoruz. 2.80 euro’ya biletlerimizi alıp bizim trenlerimizi aratmayacak trene binip 40 dakika sonra Pompei Scavi durağına ulaştık.

Trenden indiğimizde yığınla turist bizim gibi Pompei’yi görmek için bu durakta inmişti. Tren istasyonundan çıkıp 100 metre yürüdükten sonra solumuzda Pompei girişinden sıraya girerek kişi başı 11 euro ödeyerek biletlerimizi aldık. 24 saat içinde 5000’e yakın kişinin hayatını kaybettiği 40 hektarlık kazı alanının ziyarete açık 12 hektarlık alanını, dünyanın en iyi korunmuş antik kentinde bütün gün gezmeyi planlıyoruz.

1.500 yılı aşkın süredir sessiz olan yanardağın (Vezüv Yanardağı) birden patlamasıyla felaket başlıyor. Burada yaşayan insanlar bu dağın yanardağı olduğunun bile farkında değillermiş. İ.S 24 Ağustos 79 günü saat 13:00 suları yanardağın patladığı gündür. Bu arada yanardağ’ın Latince’de bir karşılığı yokmuş.

Yanardağ’dan püsküren duman soğuk havayla birleşince yere sünger taşları yağmaya başlıyor ama bu taşlar çok hafif olduğu için suda yüzebiliyor. Saatte 200 km hızla düşüp öldürücü kuvvetle çarpıyor. Püskürmeden 1 saat sonra kriz derinleşmeye başlamasıyla binlerce insan sokaklara dökülüp kaçmaya başlamış. İkindi vaktine doğru Vezüv yanardağı 100 milyondan fazla sünger taşı ve kül fırlatmıştır.

Sabaha kadar taş yağması devam eder. Bu sefer yanardağdan alevler süzülmüş fakat pompei’nin kuzey duvarına kadar ancak gelebilmiştir. Daha sonra akıntının taşıdığı zehirli gaz bulutu hızla yayılmış ve karbondioksit boğarak insanları öldürmüştür.1.500 yıl kent öylece kalmış. 1594 yılında, bir su kemeri yapımı sırasında tesadüfen keşfedilmiştir. Yüzlerce yıldır kazı çalışmaları sürmektedir.

Bugün 3.5 milyon kişi hala burada yaşamaktadır. İ.S 79’dan beri yanardağ hiç püskürmedi. Uzmanlara göre püskürme 2.000 yılda bir oluyormuş. Sıradakinin vadesi gelmiş durumda.

Pompei kazı alanı tam bir açık hava müzesi. Caddeler, sokaklar, evler, bahçeler,yerlere işlenen mozaikler, hamamlar, genelevler, mezarlar, bazilika, amfitiyatro ve restaurantların bozulmamış halini görmek mümkün.

İlk gördüğümüz bazilikaydı

Burası liman şehri olduğu için genelde gemiciler buraya gelip genelevlere gidermiş. Dil bilmedikleri için penis şeklindeki tabelalar yön konusunda yardımcı olduğu gibi genelevlerdeki freskler yardımı ile de nasıl fantezi yapmak istediklerini seçmelerine yardımcı oluyormuş.

Şehre girdikten sonra büyük bir forum alanına çıktık

Zamanında insanlar burada alışveriş ediyorlarmış. Forum da bulunan Apollo Tapınağının resmini çekip meydanın ilerisinde sol da bulunan demir parmaklıkların arkasında sergilenen taşlaşmış insan, köpek ve daha bir çok eşya sergilendiği yere varıyoruz.

Restaurantlardaki Ocaklar

Taaa o zamanlardan su giderlerini için borular döşenmiş. Yapılardaki pis sular yapıların altından sokaklara dökülüyormuş insanlarda bu sulara basmadan yürüyebilsin diye kaldırımlar hatta caddenin ortasına karşıdan karşıya geçmek için koca kayalar yerleştirmişler. Yollardaki at abralarının izleri gözle görülür halde aynen duruyor. Dikkatimizi çeken bir diğer şey ise Pompei’de oldukça fazla restaurant oluşuydu. Tam restaurant da sayılmaz fast food usulü yerler.

İnsan idrarına devlet vergi bile koymuş, çok önemli bir sektörmüş. Giysiler temizlenmek için bir tür çamaşırhaneye getiriliyor. Sokaklardan topladıkları idrar ile asit ve yağ lekesi daha kolay çıktığı için çamaşırın yıkandığı alana dökülüyor temizlik işini de köleler yapıyordu. Köleler sidik içinde ayaklarıyla eşyaları çiğniyorlarmış. Buranın sahibi Stephanus adında bir adammış.

Köşe başlarındaki çeşmeler, çeşmelere işlenen figürler de çok ilginçti. Kendimize bir çeşme başı bulup hazırladığımız sandviç ve meyvelerimizi yedik.

Şehrin en uç noktasında ise Amfitiyatro var. Ağaçlıklı bir alandan buraya vardır. Gölgede oturup biraz mola verip kaldığımız yerden devam ettik. Gez gez bitmeyen bir şehir resmen. Bu kadar büyüklükte kazı alanı hiç görmedim diyebilirim.

Pompei’de bulunan üzüm bağlar ve bunlardan üretilen şaraplar bugün halen devam etmektedir.

En son artık mezarların bulunduğu yerleri de gezip, Pompei’nin çıkışında tepeden birkaç resim çekerek bu antik şehre veda ediyoruz.

Napoli Garibaldi tren istasyonundan meydana çıktığımız gibi her yerde abuk subuk tiplerle karşılaşıyoruz. Şehrin sokaklarından yürümeye başlıyoruz. Tesadüfen küçük park gibi bir yerde hırsızların çaldıkları ürünleri sattıkları yere geldik. Adamlar ne bulursa çalmış, nutella kavanozunu bile satıyorlardı. Polisler de güya satışı engellemeye çalışıyor. Bizde olsa nasıl kaçacaklarını saşırırlar burada polis adamın başında bekliyor ki adam tezgahını kaldırsın. Satıcı da aheste aheste yavaş yavaş topluyor. Yollardaki çöpler ise dolmuş taşıyor, ortalık rezalet bir halde.

Pizzanın asıl yeri Napoli olduğu için bir pizzateria’ya girdik ama Siesta tatiline girdiklerinden dilim pizza satan büfelerden açlığımı bastırmak için iğrenç pizzayı yemek zorunda kaldım. Sokaklarda gezerken bir pazara rastladık. Hazır Pazar varken girip biraz meyve alalım dedik. 2 kilo mandalina, 2 kilo hurma, 2 kilo kivi, 1 ananas, 2 kilo elmaya verdiğim 7 euro’cuk du yalnızca. Pazar alışverişimizi de yapıp Morino adında ki tarihi pastaneye oturup tiramusu yedik.

Floransa’da ufacık tiramisu için 3 kişi 24 euro ödemiştik burada koca tiramisuya 12 euro ödedik, kalanını da paket yaptırıp otele götürdük. Artık trenin kalkma vaktine çok az kaldı elimizde bir dünya poşet tren istasyonunun yolunu tutuyoruz. Ayaklarımıza kara sular indi demek az bile kalır sabahtan beri pompei ayrı Napoli ayrı gezdik durduk. Tek amacımız otele varıp kendimize türk kahvemizi yapıp tüm yorgunluğumuzu atmaktı.

Pompei’den erken ayrılabilseydik feribotla Capri adasına geçmeyi çok istemiştik ama saatlerimizin burada nasıl geçtiğini anlamadık. Artık Capri adası da bir sonraki İtalya gezimizde plana dahil edeceğimiz yerler arasında sırasını almış oldu.

09:25 treni ile Floransa’ya veda edip 11:33’de Adriyatik denizinin kıyılarında 118 adacıktan üzerine kurulu Venedik’e merhaba diyoruz. İstasyonun çıkışında kanal karşılıyor bizi. Sol tarafta Santa Lucia kilisesi tam önünde ise Grande Canal’dan karşıya geçmeyi sağlayan Scalzi köprüsü var.

Sola dönüp Terra Lista Di Spagna sokağından Campo S. Geremia meydanına varıyoruz otelimiz bu meydanda tam San Geremia kilisesinin karşısında. Yine check-in saatinden önce vardığımız için valizleri bırakıp Ponte Guglie köprüsünden geçerek Venedik sokaklarını keşfetmeye başlıyoruz. Bu köprüyü geçtikten sonra genişçe bir sokak çıktı karşımıza hemen ilerde yolun tam ortasında ufak bir Pazar kuruluydu. Sokağın sonuna kadar sağlı sollu mağazalar vardı. Tabi en beğendiğimiz maske satan mağazalardı. Bu kadar çok maskecinin olması Venedik Karnavalından ileri geliyor. Karnavalın amacı insanların sosyal sınıf farkının ve spontanlığın 1 günlük bile olsa ortadan kaldırılmasıymış. Sokak sokak dolaşıp Venedik’in en ünlü köprüsü olan Rialto’ya vardık.

Rialto Köprüsü

Hazır Rialto köprüsü demişken şu kısa bilgiyi de vereyim; Venedik’te 170 kanal 400 tane de köprü varmış. Köprünün üstü ana baba günü herkes resim çekilme derdine düşmüş. Bizim ne eksiğimiz var biz de bir çok kare resim çekip yine köprünün üstündeki Eyes Wide Shut filmindeki maskelerin yapıldığı mağazayı gezip avrupanın en güzel salonu olan San Marco meydanına çeviriyoruz rotayı.

Meydan’dan ilk karşımıza çıkan Saat kulesi hemen karşısında San Marco Bazilikası bitişinde ise Dükler Sarayı ve yine meydanda dünyanın en güzel kütüphanalerinden biri Sansovino Kütüphanesi vardır. Kütüphane en nadir ve zengin eserleri barındırmaktadır. Rönasans döneminde tamamlanan saraya bu ismi veren Palazzo Ducale’dir. Meydan ilk kurulduğu yıllarda pazar yeri olarak kullanıyormuş fakat sonraları temiz tutulması istenildiği için pazar kurulması yasaklanmış. Meydana girer girmez insan kendini masaldaymış hissine kapılıyor. Napoleon boşuna “San Marco Meydanı, dünyanın en güzel dans pistidir ve sadece mavi gökyüzü, onun çatısı olmaya layıktır” dememiş.

Meydan’dan ilerleyince başka bir köprünün üzerinden geçerken solumuzdaki köprü ilginçti. Meğer Ponte Dei Sostri ismindeki barok yapımı köprü Dükler Sarayından hapishane’ye bağlanıyormuş. Eskiden mahkumlar bu köprüden geçerken son kez Venedik’e bakıp ah çekerlermiş o yüzden şimdi buraya Ah’lar Köprüsü de denilmektedir.

San Marco’nun orada helikopter turu düzenlenen bir stand vardı. Kişi başı 45 euro ödeyerek 45 dakikalık bu deneyimi yaşabilirsiniz. 30 dakika San Marco’dan Lido adasına teknelerle gidiş dönüş ulaşım sağlanıyor. Venedik’i havadan izlemek için 15 dakika unutulmaz bir an yaşayabilirsiniz.

Tekrar Rialto Köprüsünün oraya gidip kanalın yanına kurulu restaurant’ların birinde yemeğimizi yedik. 1 gün sonra tekrar aynı restaurant’a geldiğimiz de öğrendim ki dün yediğim yemeklerin içinde hep domuz eti varmış. Bilmeden yemiş olduk artık ama tat olarak normal etten bir farkı da yoktu. İlk gittiğimiz gün hadi biz akıl edip de sormadık aklı beş karış hava da olan garson da bir şey demedi ki. İkinci gün başka bir garson ilgilendi. Bu sefer benim yediklerimi Orkun yemek isteyince garson domuz eti bilginiz olsun dedi. Kanal yanında bu güzel ambiyans ortamında yemeğimizi bitirip yine sokak sokak gezmeye devam ediyoruz.

Venedik’te kimsenin ne yazık ki arabası yok adamların parası olmasına rağmen lüks arabalara binemiyorlar. Ne kötü değil mi : ) Evlerinin önünde tekneleri var, teknesi olmayanlar da tabanlara kuvvet gideceği yere gidiyor artık.

Venedik Evleri

Ertesi gün S. Lucia İstasyonun önündeki Vaporetto durağından 1 günlük vapur biletlerimize kişi başı 18 euro vererek önce Murano ardından Burano adasına geçtik.

Murano Adası

1921 yılında Venedikteki tüm cam ustaları bu adaya yollandığı için uzunca yıllar burası Avrupa’nın tek cam üreten adası olmuştur. Vapur’dan iner inmez sol da cam fabrikası vardı. Biz sağ dan adanın ortasına doğru gitmeye karar verdik. Her yerde cam eşyalar satan mağazalar ve atölyeler vardı. Aklımıza gelebilecek her şeyin camını yapmışlar.Buradan Burano adasına geçtik.

Fotoğraf çekmeye ve renklere doyamadığımız Burano Adası

Burada bütün evler 2 katlı ve her evin rengi birbirinden farklı Niye Mi ? Balıkçı adası olarak bilinen bu ada da balıkçılar sarhoş olarak adaya vardıklarında evlerini karıştırıyorlarmış bunu önlemek için herkes evini istediği renge boyayarak gece şarhoş gelen balıkçılar evlerini renginden tanıyarak bu karıştırma ortadan kaldırılmış. Evlerin rengi kadar süsledikleri minyatürler ve saksılarla da çok güzel dekore etmişler. Ada da yaşayan halk evini boyamak istediğinden belediyeden izin almak zorundaymış.

Burano Adası renkli evlerinin yanı sıra dantel sanatıyla da ünlüdür. Hepsi el işçiliği olduğundan fiyatlar oldukça yüksekti. Daracık ışık girmeyen büyülü sokaklarda, trafik keşmekeşinden kurtulduğumuz 2 günlük Yüzen Şehir “Venedik” gezimizin sonuna geldik. İtalya gezimizin son rotası olan Roma’ya doğru yol alıyoruz.

Gezi Tarihi : Ekim 2012

İtalya Krallığına bir dönem başkentlik yapmış şimdi ise Toskana bölgesinin başkenti olan Floransa’dayız.Floransa tam bir açık hava müzesi. Kendimizi kocaman bir sanat müzesine girmiş gibi hissetmiştik.Pisa gezimizi tamamlar tamamlamaz hiç vakit kaybetmeden başlıyoruz Floransa’nın sokaklarında gezmeye.

Önce karşımıza Floransa’nın ilk büyük bazilikası S.Maria Novella çıkmıştı. Hemen karşı sokağından girip ufak bir Pazarın içinden geçip Cappelle Medicee (Medici ailesinin kilisesi) ve 13. İla 17 y.y lar arasında Floransa’da yaşamış ünlü medici ailesinin bir çok ferdinin son ikametgahı olan San Lorenza Basilikasını ziyaret ettik. Medici Ailesi bankacılık ve ticaret ile uğraşarak Floransa’nın en zengin ailesi olmuştur. Daha sonra paranın verdiği güç ile siyasete de atılmışlar. Sanata gereğinden fazla önem verdikleri, sanatçıları destekledikleri için bu sayede sanat koleksiyonları gün geçtikçe artmaya başlamış. Bu eserlerin Medici ailesi tarafından Floransa dışına çıkarılması yasaklanarak bu sayede binlerce turist akın akın eserleri görmek için İtalya’ya ziyaret etmektedir.

Sonra Floransa’nın en meşhur yapısı 1296 – 1435 yılları arasında inşa edilen Cattedrale Di Santa Maria Del Fiore – Duomo’nun (Çiçeklerin Azize Meryemi) olduğu Piazza San Giovanni meydanına geldik.

Latin haçı şeklindeki katedralin ilk mimarı Arnolfi Di Cambio’dur.

Devasa büyüklükteki katedralin renkli mermerleri, mermerlerin üzerindeki heykellere bakmaya doyamadık. Katedralin tepesine tırmanmak istiyorsanız 8 euro ödeyerek daracık alanda 364 basmak çıkmanız gerekiyor.Katedralin kompleksinden ayrı bulunan gotik yapıda ki Çan kulesinin tasarımı ünlü ressam-mimar Giotta’ya ait olduğu için ismi Giotta Çan Kulesi (Campanile di Giotto)olmuştur. Çan kulesi 1334-1359 yılları arasında yapılmıştır. Yine bu kulenin üstüne de çıkmak içinde 414 basamak tırmanmak gerekiyor.

Katedralin tam karşısında ise Battistero di San Giovanni – Aziz Giovanni Vaftizhanesi bulunuyor. Vaftizhanenin güney kapısı Michelangelo’nun “cennetin kapıları”- “The Gates of Paradise” olarak betimlediği eserdir. Eserin gerçeği Museu dell Opera del Duomo’da sergileniyor. Kapının üzerinde Adem ve Havva’nın cennetten kovuluşu, Hz. İsanın çarmıha gerilişi ve bir çok işleme daha vardır.

Rönesans mimarisinin en iyi örneklerinin bulunduğu Piazza Della S.S Annunziat’a uzun bir yürüyüş sonucu nihayet varabildik. Galleria dell’Academia’da burada yer alıyor ama biz önceden rezervasyon yaptırmadığımız için müzeye giremiyoruz ve Michelangelo’un eseri olan Davut heykelininde orjinalini görememenin verdiği üzüntüyle yolumuza devam ediyoruz.

Floransa’nın uzun bitmek bilmeyen sokaklarında kaybola kaybola nihayet Santa Croce Kilisesine vardık. Kilise erken Rönesans döneminde yapılmış. Micheangelo, Galileo, Machiavelli, Marconi gibi toplam 274 en meşhur kişilerin mezarları buradadır.

Santa Croce kilisesini sağımıza alarak caddeyi devam ettiğimizde Ponte Alle Grazie köprüsüne geldik. Köprünün üzerinde Ponte Vecchio’ya doğru resimler çekilip Galleria Uffizi’nin önünden ilerleyip Arno nehri üzerindeki Floransanın en meşhur köprüsü Ponte Vecchio’ya ulaştık.

Almanlar II. Dünya Savaşında Floransa’da bulunan tüm köprüleri bombaladığı halde yalnız bu köprüye dokunmamışlar. Köprünün üzerinde yalnızca kuyumcu dükkanları var. Kendimizi birden Kapalıçarşı’da hissettik. Bizimki kadar gösterişli olmasa da idare ederdi.

Köprünün üzerinde ayrıca ünlü heykeltıraş Benvenuto Cellini’nin büstü bulunuyor.

Vecchio köprüsünün benzerleri Venedikteki Rialto köprüsü ile Bursadaki Irgandı köprüsüdür.

Köprüyü geçtikten sonra sağdaki sokaktan girip Munaciello Pizzeria da pizzalarımızı yedik. Pizzalar berbat denecek kadar kötüydü. Bizim Pizza Hut, Dominos bunların yanında parmak yedirtir cinsten.

Karnımız pek doymasa da kalkıp Piazza Della Signoria’a gidip 10 euro ödeyip 3’er top dondurmalarımızı bir güzel yedik. İtalya da en beğendiğimiz şey dondurmaydı. 1 gün bile yememezlik etmedik. Bu meydanda fazla vakit geçirmedik hem saatte oldukça geç olmuştu. Yarın tekrar buraya geleceğimiz için akşam birkaç resim çekmekle yetinip otelimize döndük.

İkinci günümüzde planımıza göre Duomo’nun ordan Piazza della Repubblica meydanına giderek buranın en ünlü pastanesi Cafe Gilli’de tiramisu yiyoruz. Tiramisular ufacık kaseler içinde servis ediliyor. Üstü tamamen krema, altında incecik bir kek ve en altında su vardı. Ömrümüzde yediğimiz en kötü tiramisu diyebiliriz. Tanesine 8 euro ödeyerek 2. şokumuzu da yaşamış olduk.

Pastanenin tam karşısında doğal ürünlerin satıldığı pazar kuruluyor. Buraya da bakınıp doğruca Signoria meydanına (Senyörler Meydanı)gittik.

Meydandan bulunan Palazzo Vecchio 15. y.y’a ait bir bina olup Medici ailesinin ilk sarayıymış şuan ise hükümet binası olarak kullanılıyor. Dilerseniz Palazzo Vecchio’nun 94 metre yükseklikteki kulesine çıkıp şehri kuş bakışı izleyebilirsiniz de.Palazzo Vecchio’nun girişinde solda Davut heykelinin kopyası,sağda ise Herkül heykeli yer alıyor. Davut heykelinin solundaki Ammanatinin eseri olan Fontana del Nettuno (Neptün havuzu) ve meydanın tam ortasında ki Cosimos I’in at üzerindeki heykeli bulunuyor. Her bir heykel mitolojik olayları anlatmaktadır.

Michelangelo Ammanati’nin bu çeşmesini beğenmemiş olmalı ki ‘’ Ammanati, Ammanati che bel marmo che hai rovinato’’ (Ammanati, Ammanati yazık ettin güzelim mermer parçasına) demiştir.

Benim fikrim ise Michelangelo ile aynı değil maalesef, gayet başarılı ve estetik görünümlü (atlar, deniz kızları, erkek deniz tanrıları) bir çeşme yapmış Ammanati : )

Rönesans heykel sanatının başyapıtı olan Davut heykeli Michelangelo Buonarroti tarafından 1501- 1504 yılları arasında henüz 29 yaşındayken ve ressam değilken Hz. Davut’un ruhunu hissederek bu heykeli yapmıştır. Bu meydanda bulunanı kopyası olup aslı Galleria dell’Academia da sergileniyor.

Meydanda görülmesi gereken bir diğer önemli yer ise 14 y.y da inşa edilen önceli toplantılar yapmak için kullanılan Loggia dei Lanzi de Rönesans heykelleri bulunur ve kesinlikle en önemli eser; Loggia’nın önünde bulunan Benvenuto Cellini’nin yaptığı Medusa’nın kesik başını elinde taşıyan Perseus heykelidir.

Meydan da yeterince vakit geçirdik buradan çok kısa bir yürüyüş sonrası dünyanın en ünlü sanat galerisi Galleria delgi Uffizi (Uffizi Galerisi)’e gittik. Ünlü Medici ailesinin sanat koleksiyonları bu müzede sergileniyor. İçeriyi gezmek, sanat eserlerine bakmak için 1 gün kesinlikle yeterli olmuyor. İçeri girmeseniz bile avlusunda vakit geçirmek de keyif verebilir.

Ponte Vecchio köprüsü sayesinde Arno Nehrinin üzerinden geçerek Pitti Sarayına vardık. Medici ailesinin sarayıymış. 18 y.y Napolyan tarafından hükümet üssü olarak da kullanılmış. Oldukça büyük olan sarayı gezmeye ne kadar vakit yeter bilmiyorum ama bizim vaktimiz yeterince az olduğundan tercihimizi Piazza Michelangelo (Michelangelo Tepesine) gitmekten yana kullandık.

Sarayı solumuza alıp yürüyerek yolun sonunda tarihi kapıya varıp otobüse binerek 2 euro’ya tepeye ulaşabildik. Aslında kestirme yolu varmış ama biz dönüşte öğrenebildik. Davut heykelinin kopyasının Piazza Signoria’da olduğundan bahsetmiştik. Bu meydanda da Davut heykeli var ama buradaki gerçeğine en yakın olanıymış. Yaklaşık 5 metre uzunluğundaydı.

İşte o müthiş an Floransa ; Arno nehri üzerindeki muazzam köprüler ve tüm tarihi yapılar ayaklarımızın altında. Bu manzara eminin gece daha da güzeldir vaktimiz olursa yine gelmeyi çok istedik ama yorgunluktan mecalimiz kalmamıştı. Resim çekilmeye doyamadık. Şuraya doğru bir de buradan al ay buradan da daha bir güzel olur manzara birde şöyle çek derken, son bir kez daha manzarayı izleyip merdivenlerden aşağı inmeye başladık.

Merdivenlerin bitiminden caddeye çıkıp sola döndük ilerideki Ponte Alle Grazie köprüsününden karşıya geçip Santa Croce kilisesinin olduğu meydana gidip o civardaki cafe’lerin birinde oturmayı planlıyorduk ancak hepsi sokak arasında basık bir ortam olduğu için Signoria Meydanına giderek IL David’de Aperol Spritz’lerimizi yudumlayarak Floransa gezimizi sonlandırıyoruz.

Gezemediğimiz yerler: Galleria dell Accademia, Pitti Sarayı ve >Boboli Bahçeleri oldu.Eh birkaç yerde eksik kalsın artık, belki olurda bir daha Floransa’ya yolumuz düşerse gezmediğimiz yerleri de ziyaret etmiş oluruz.

Gezi Tarihi : Ekim 2012