Thamel Bölgesi

Kathmandu Durbar Meydanı

Swayambhu Mahachaitya Tapınağı

Pashupatinath Tapınağı

Bouddhanath Stupa

Bhaktapur

Changu Narayan Tapınağı

Patan (Lalitpur)

Nagarkoat

Bungamati Köyü

Nepal’e gelmeden fikir edinmeniz bakımından Victoria Subirano’nun Kathmandu’da bir öğretmen isimli kitaptan serbestçe esinlenerek yaptığı “Gökyüzünde Bir Ayna” filmini izleyebilirsiniz. Nepal’deki eğitim sisteminin nasıl işlediğini, yoksulluğu ve mistisizmi seyircilerin gözler önüne serdiği filmdir.

Kathmandu Vishnumati ile Bagmati nehirlerinin birleştiği noktada vadi içinde yer alıyor. Sokaklarının aralarına gizlenmiş onlarca tapınak vardır. Daracık sokaklarında, egzos dumanından nefes almakta zorlanırken bir diğer yandan renkli dükkanları, seyyar satıcıları, kitap dükkanları ve yerel insanlar eşliğinde bir çok şeyi keşfedeceğiniz kesin.

2 dinin harmanlandığı, iç içe olduğu ülkede Budizm’in ve Hinduizm’in bir arada olduğu, bu birlikteliğin objelere, tapınaklara dahi yansıdığını görmek pek mümkündür. İster Budist ister Hindu olsun herkes dini inanışı gereği günlük ibadet ritüellerini rahatlıkla yapabilmektedir. Şehirde yeterince tapınak vardır. İşine giden yada sokaklarda aylak aylak dolaşan biri sokaktaki minicik tapınakta çan’ı çalıp tapınak içindeki kırmızı boyayı alnına sürerek ibadetini tamamlamış oluyor. İbadetini etmiş kişinin alnında kırmızı boya olur. Bunu gördüğünüzde bilin ki o kişi ibadetini etmiştir. Unutmadan söyleyelim çiçek ibadetlerinin ana unsuru. Tapınaklarda şahit olduğumuz ibadetler esnasında tanrılarına çiçekler sunuyor, mumlar yakıyorlar.

Ülkenin geçim kaynağı tarım olmasına rağmen yediğimiz meyvelerin tadının tuzunun olmaması bizi şaşırttı. Hele ki muzu ömrümüzde yemediğimiz iğrenç hani saman gibi deriz ya işte aynen öyle tadı olan muz yedik. Nepal vizemizi havalimanında 25 USD (15 gün) karşılığında hızlıca ve çok kolayca aldık. Otelimizin pick-up hizmeti olduğu için bizi karşılamaya gelmişlerdi. Taksi tutmamıza gerek kalmadan otelimize vardık.

Detaylar ve gezdiğimiz yerleri daha açıklayıcı olması bakımından ayrı ayrı bölümler halinde kaleme aldık.

Ama önce Nepal’e gelmeyi düşünenlerin yanında olması gerekenleri ve bilinmesi gereken bazı bilgileri listeleyelim :

Maske al. Şehirde hava kirliliği çok fazla. Toz, duman içinde yürümek istemiyorsan maskeni al.
Yürüyüş ayakkabısı getir. Yolları çok bozuk ve tozlu. Tırnak aralarının pislenmesini istemiyorsan spor ayakkabı giy.
Uçakla Nepal’e gelenler havalimanından ücretsiz harita alsınlar. Otellerden temin edeceğiniz harita çok açıklayıcı ve yol gösterici değil.
Thamel bölgesindeki kitapçıları gez. Yalnız gezginler için değil kitaba ilgisi olan herkes için çeşit çeşit kitap, dergi ve pek çok ürün var.
LP-Nepal satın al. Eğer temin edemediysen Thamel’de bulabilirsin. Ama almak istemeyenler tapınak bölgelerinde mutlaka rehbere ihtiyaç duyar. Ama benim için tapınaklar, tapınak üzerine oyulmuş figürler birşey ifade etmiyor yalnız resimlerini çekeceğim diyorsanız rehbere dahi ihtiyacınız olmaz.
Şehir içinde otobüs ücretleri kişi başı 25 rs. Turistlerden 100 rs’e kadar alıyorlar, 25 rs’den fazla vermeyin. Bilginize! Kathmandu da yerli halk indirimi sevmiyor.
Turist’i kazıklayabildiği kadar kazıklama derdindeler, müşteri kaçırırım diye dertleri de yok. Alışveriş yapacaksanız size kat kat pahalıya sattıklarını bilin.
Her yerde olmasa da bir çok restaurant ve cafe’de % 25 vergi alınıyor.
Thamel bölgesinde yer alan Northfield Restaurant da akşam yemeği ye. Sıcacık odun ateşinin yanında Nepal müziği eşliğinde keyifli bir akşam yemeği olacak.

Tüm Durbar meydanlarına giriş ücretli.
Kathmandu Durbar Meydanı : 750 rs.
Bhaktapur Durbar Meydanı : 1100 rs.
Patan Durbar Meydanı : 500 rs.

Bhaktapur’da jujudhav isimli şekerli yoğurt ye. Biz 3 yoğurt için 25 rs ödememiz gerekirken turist olduğumuz için 150 rs ödedik 🙂

Daal Bhaat ye. Hintlilerin Thalisi gibi.

Momo ye. Tibet mutfağına özgü çin mantısına benzeyen yemek. Sebzeli, buffalo etli, tavuklu şeçenekleri mevcut. Biraz baharatlı ve acı.

Kathmandu’da bulunduğumuz süreç içerisinde Budist tapınaklarında kora yapıp mantraları çevirip dileklerimizi en hızlı yolla evrene yolladık, Hindu tapınaklarında Tanrısına göre ibadet ettik :), Newari mimarisinin en güzel örneklerini fotoğrafladık, Hinduizm inancı gereği yakılan ölülerin cenazelerini en yakından izledik, ritüellerini uyguladık, sırasıyla Svayambhu Mahachaitya (Monkey Temple) tapınağı, Pashupatinath Tapınağı, Boudhanath Stupa’yı, Bhaktapur’u, Changu Narayan Tapınağını, Kathmandu ve Patan Durbar Meydanlarını gezdik.

Changu Narayan tapınağı en eski Narayan tapınağı olmasının yanı sıra Nepal’in de en eski tapınağıdır. Nepal mimarisinin ve sanatının en iyi örneklerini bu tapınakta görebilirsiniz. Pagoda stiline sahip bir Hindu tapınağı olan tapınak Tanrı Vishnu’nun reenkarnasyonu olan Narayan’a adanmıştır. Tahta ve metal’den yapılmış tapınak içerisinde Tanrı Vishnu’ya ait bir çok form görebilirsiniz.

Tapınak Licchavi Kralı Mandeva tarafından M.S 464 yılında inşa edilmiştir. 1702 tarihinde tapınakta yangın meydana gelmesiyle tahrip olan yapıya 1708 yılında Kral Bhaskara Malla tarafında yazıtlar ve yaldızlı süslemeler ile tapınak daha cezbedici hale getirilmeye çalışılmıştır.
Dünya Miras listesine alınan Nepal mimarisi özelliklerine sahip yapı Bhaktapur’dan yalnız 4 km Kathmandu’dan ise 22 km kuzeyde dağın tepesinde yer almaktadır.

Chinnamaste Tapınağı (önünde tamamlanmamış fil heykeli vardır)

Kral Malla ve Kraliçe

Garuda Heykeli

Tapınak Koruyucusu

10 kollu Vaikuntha Vishnu kucağında Lakshmi ayaklarının altında Garuda ile

Yarı insan yarı aslan şeklindeki Vishnu şeytan Narsingha ile

Ananta üzerindeki 10 kollu ve 10 başlı Vishnu

6 kollu Vishnu

Yaşayan Tanrıça’nın yüzlerce yıllık geçmişi vardır. Kathmandu’nun son Kralı olan Jaya Prakash Malla cinsel arzularına yenik düşüp ufak bir kız çocuğuna tecavüz etmiştir. O gece kralın rüyasına Tanrıça Telaju girmiş ve bağışlanması gerektiğini söylemiş böylelikle kral yaptığına pişman olup ilah yaratmaya karar vermiştir. Böylelikle ufak bir kız çocuğu tanrıça ilan edilip, gelenek yılllarca sürmeye devam etmiştir.

Yaşayan Tanrıça Nasıl Olunur?

Öncelikle ilk şart Newari kökenli Siddhartha Gautama Shakya soyundan gelmek şarttır.

3-5 yaşındaki kız çocukları 32 zorlu elemeden geçirilirler. Bu elemeler arasında mağaralarda yalnız bırakılır, loş odada onlarca kesik hayvan kafalarıyla aynı havayı solurlar. 32 elemeyi başarıyla geçen yani korkusuz olan Kumari olmaya hak kazanır. Sadece elemeli geçmek yeterli değildir Kumari olmanın başlıca şartlarından biri de kan akıtmamış olmasıdır. Bu ünvana sahip olduktan sonra Kumari ailesinden alınıp Durbar meydanındaki Kumari Bahal evine yerleştirilir ve yılda sadece 13 defa dışarı çıkarılır. Kathmandu’nun son yaşayan tanrıçası 2008 yılında seçilmiş olan Matina Shakya’dır.

Yaşayan Tanrıça’nın Görev Süresi Ne Kadardır?

3-4 yaşlarında Kumari olan kız çocuğu adet görene kadar bu görevde kalmaktadır. Bu süreç yaklaşık 10 yıldır. Her adet gören vücudundan kan çıkan Kumari’den sonra yenisi seçilmektedir.

Yaşayan Tanrıça Görevi Bittikten Sonra Ne Yapar?

Görev süresi boyunca yaşadığı binadan yılda yalnız 13 kez dışarı çıkarılan ve her dışarı çıktığında yere dahi ayak bastırılmayan Kumari görev süresi bittiğinde günlük hayata terk edilir. Bu durumda yaşayacağı travma günlük hayatı bilmeyen bir çocuğun birden gerçek hayata geri dönmesi muhakkak derin izlere ve psikolojik etkilere yol açmaktadır. İşte tam bu noktada 1984-1991 yılları arasında Kumari görevi yapan Rashmilla Shakya’nın anılarının anlatıldığı “From Goddess to Mortal” Tanrıçadan Ölümlüye isimli kitabın tam da bu konuya değinmektedir.

Kathmandu Durbar meydanında gezerken Kumari’nin evinin önündeki kalabalığın durulmasını bekledik. Hiç görebilme ihtimalimiz olmadığını düşünerek binanın avlusuna girdik. Bizimle beraber yalnız bir kaç kişi ve 2 görevli vardı. Israrla resim çekmememiz gerektiğini dile getirip bir yandan bahşiş derdine düşmüşlerdi. Tam o esnada Kumari camda belirdi. Sanki oyun esnasında dışarıda ilginç bir şey görmüşcesine avluya, bizlere bakıyordu. Görmeyi ummadığımız bir anda karşılaşınca çok şaşırdık. Görevlilerin uyarısı ile Nameste selamını verdik. 5 yaşında Kumari olan kız çocuğunun 11 yaşında olduğunu öğrendik.

Thamel’den yürüyerek tarlaların, yerli insanların yaşadıkları gecekonduları geçerek 40 dakikada ulaştık. Kathmandu nehrinin hemen karşısında, tepenin üzerine inşa edilmiş budist tapınağıdır. Tapınağın 2 kapısı bulunuyor. Doğu kapısını kullananların dik merdivenleri çıkması gerekirken batı kapısından giriş oldukça rahattır. Biz doğu kapısını tercih ettik. Girişte Buda’nın ayakları var. Budistler bu taşın önünde ibadet edip büyük gösterişli, renkli motifleri olan kapıdan giriş yapıyor. Kapının üstündeki 2 altın kaplama hayvan figürleri dikkat çekicidir. Kapıdan geçer geçmez 3 büyük renkli oturan buda vardır. Kapıyı ve oturan budaları Kral Pratap Malla 17 yy’da yaptırmıştır. 365 dik merdiveni Rhesus maymunları eşliğinde nefes nefese çıktık. Tapınağa varmadan önce gişeden kişi başı 200 rs’e biletlerimizi alıp devam ettik.

Tapınağın Hikayesi : 2.000 yıl önce su ile dolu olan Kathmandu vadisinin tam ortasında bir lotus çiçeği yetişmiş. Bodhisattva Manjushri gücünü kullanarak gölü bölmüş ve suyun buradan akıp gitmesini sağlamış. Ardından kuruyan gölün tam ortasında lotus bir tepeye dönüşürken gün ışığı da Stupa’ya dönüşmüştür. Tapınağın ismi Swayambhu Stupa kendi kendine oluşan demektir.

Tapınağın oluşumunda katkısı olan Bodhisattva Manjushri Hakkında : Budist düşünce sisteminde kendisini tüm canlıların Budalığa ulaşmasına yardımcı olmaya adayan kişidir.

Mahayana budizminde ise diğer insanların aydınlanabilmesi için Nirvana’ya ulaşmasını erteleyen kişidir. Bu nedenledir ki Mahayana Budizminde yeri çok önemlidir.

Merdivenlerin başında kocaman altın kaplama Bajra karşılıyor ziyaretçileri. Budizm ve Hinduizm’in en önemli sembolü olan Bajra Sanskritçe’de yıldırım anlamındadır. Arkasında yaratılış kaynağını temsil eden Stupa ise tüm ihtişamı ile tapınağın tam ortasında yer almaktadır. Daha merdivenleri çıkarken Stupa’nın 4 tarafındaki merhameti ve bilgeliği temsil eden budanın gözü ile karşı karşıya geliyoruz. Buda’nın gözleri hala halkını izlemekte olduğu, tüm olanları gördüğü ve halkını koruduğu anlamına geliyor. Buda’nın 2 gözünün ortasında gördüğümüz soru işaretine benzeyen işaret ise Nepal’de 1 anlamına gelir ve birliği temsil eder. Buda’nın gözlerinin üzerinde 5 Dhyani Buda (buda ailesinin 5 yüce budası) yer almaktadır. Sanki buda bu şeklide taçlandırılmıştır. Yukarı doğru çıkan 13 altın rengi halka ve ucundaki şemsiye Nirvana’ya ulaşmayı, aydınlanmayı ifade ediyor.

Stupa’da ibadet dışarıda, Stupa etrafında saat yönünde dönülerek tavaf gibi yapılmaktadır. Bu ibadet şeklinin adı “Kora” dır. Dönerken Stupa’nın çevresindeki mantralarda saat yönünde döndürülmek suretiyle yapılıyor. Silindir şeklindeki mantraların üzerinde 6 heceli “Om Madi Padme Hum – Mücevher Lotus Çiçeği” yazan ibadet taşıdır. Dilek dileyip mantraları saat yönüne döndürdüklerinde dileğin evrene ulaşacağına inanıyorlar.

Stupa çevresinde irili ufaklı çok sayıda tapınak var. Budistlerin herhangi bir tapınakta ibadetine şahit olabilirsiniz. Ancak en önemli ve kalabalık olanı Harati Ajima tapınağıdır. Tapınak içindeki “Dorje” pirinç kaplama’nın resminin çekilmesi yasak. Bunun için uyarıcı tabelalar dahi asılmış. Tapınak Hinduizm’de sağlık tanrıçası olan Harati için yapılmış. Budist tapınak içinde bir hindu tapınağı! İşte 2 dinin birbiriyle bütün olduğunun kanıtı. İnsanlar büyük bir heyecan için ibadet edebilmek için sıraya girdikleri gözünüzden kaçmıyor. Pilgram’s Shelter’in üst katı tapınağın resimlerini çekebilmek için güzel bir nokta. Kathmandu vadisini izleyip doğu kapısından giriş yaptığımız tapınağın batı kapısından da çıkışımızı yaptık. Tam çıkış kapısının önünde kalabalığın çevrelediği havuzu gördük. Gençler paralarını bozuk paracılara bozdurmuş havuzun ortasındaki ufak çanağa bozukları denk getirmeye çalışıyorlar. Bunun için inat yapanlar bile var. Kendilerinden geçmişçesine takır takır atıyorlar Neymiş efendim denk getirenin dileği kabul oluyormuş. Bunların yaptığı herşeyde dilekleri kabul oluyor göyya.

Doğu kapısı merdivenli, batı kapısının ise yokuş. Eğer merdiven tırmanmak istemiyorsanız doğu kapısına sırtınızı verin ve sağdan devam edin. Yol direk batı kapısına gidiyor. Yürüyüş süresi yaklaşık 10 dakika sürüyor.

Bagmati nehrinin kıyısında kurulu Nepal mimarisinin hakim olduğu, Tanrı Shiva’ya adanan Hindu tapınağıdır. Hindu olmayanların tapınağa girmesi kesinlikle yasak.

Tapınak bölgesine girişin paralı olmadığını sandığımız için para bozdurmaya gerek duymamıştık. Fakat 1.000 rs kişi başı giriş ücreti ile karşılaşınca exchange office de olmadığından tapınağın arka girişindeki ATM’den paramızı çekip biletlerimizi aldık. Bu arada yanlış anlaşılmasın 1.000 rs tapınağa giriş için değil yalnız ölüleri görmek, yakılışlarını izlemek, resimlerini çekebilmek için. Güzel para kazanma yöntemi: kim merak edip para vermez ki ölü yakılışını izleyebilmek için. Nehir kenarına (köprüye) vardığımızda 2 ölü yakılmayı bekliyordu. Biri nehrin tam kenarında diğeri bezlere sarılı halde merdivenlerin üstünde. Baştan sona yakılışı izlemek istediğimiz için sarılı olanın başına geçtik ve izlemeye koyulduk.
Ateşe verildiği ilk anlar

“Beze sarılı ölülün üzerine kırmızı tozlar serpip çiçek yaprakları dökülüyor. Sonra üzerindeki bez açılıp ölünün üzerindeki kıyafetler yırtılarak üzerinden çıkarılıyor ardından tekrar bezlerle kapatılıyor. Üzerine tekrar çiçekler konuluyor bu esnada biri dizili odunların üzerine yağları kırıp kırıp koyarken bir diğeri ise çalıları hazırlamakla meşgul oluyor. Tüm işlemler bittikten sonra 4 adam ölüyü kaldırıp odunların bulunduğu yere getirip üzerinde saat yönüne doğru defalarca döndürüyorlar. Bu aşamaya kadar herşeyi erkekler yapıyor. Odunlara yerleştirilen ölünün çevresine bu sefer bayanlar toplanıp onlar dönemeye başlıyor, dönerken de üzerine çiçekler atılıyor. Son görevi ise ölünün en yakını yapıyor. O kişide elinde yanan bir ateşle ile ölünün etrafında döndüktem sonra ağzından ateşe veriyor. En zor görev bu olsa gerek!”

Bundan sonra hemen nehrin kenarındaki diğer cenazenin başına geçtik. Bunda diğerinin aksine ölünün nehir suyuyla eli,yüzü, ayakları yıkandı. Elbiseleri görevliler tarafından aynı şeklide yırtılarak çıkarıldı. Ardından sedyeye konularak nehrin diğer tarafında götürüldü. Kast sistemi gereği varlıklıların ve yoksulların yakıldığı yerler ne yazık ki aynı değil. Bir önceki yakılıştan farklı olarak bu ölüde yakılmadan hemen önce tüm erkekler sıraya girip ölü yakıcısından avuçlarına su alıp ölünün ağzına döktüler ve para koydular.

Orkun da eksik kalmadı tabi

Tapınağın olduğu tarafta nehrin kenarında bulunan 2 katlı bina ölmeyi bekleyenlerin yaşadığı ev. Ölmeyi bekleyen yaşlılar ya da ölüm döşeğindekiler buraya gelip yaşıyor ve ziyaretlerine ailelerinden başka kimse kabul edilmiyor. Son cenazeyi izlerken üzerinde ameliyat kıyafetleri olan oksiyen maskesi takılı, sedye üzerinde taşınan orta yaşlı bir adamın bu eve getirildiğine şahit olduk. Büyük ihtimalle son saatleriydi

Tapınağın hemen karşı tarafında topluca piknik yapanları gördük. Bunlar kendi ölülerinin yıldönümünde buraya gelip onları anıyorlar.

Hindistan’daki hengamenin aksine burada insanlar yakınlarını yakmadan önce tüm ritüellerini eksiksiz ve duygusal olarak yerine getiriyorlar. Kadınlar daha duygusal oldukları için cenaze de ağlayıp sızladıkları için ölünün ruhunu rahatsız etmesin diye Hindistan’da bu işlemler esnasında bulunması yasak iken Nepal’de kadınların bulunması yasak değildir. Nepal’de kadınlar cenazeye katılır ama hiçbir işleme karışmazlar. Arakada oturup izlerler. Yakılmadan önce son kez ölünün etrafında dönüp ona çiçekler sunar, ayak ucunda eğilip son vedaşmalarını yaparlar.
Hindistan’daki de hinduizm Nepal’deki de. Hindistan’da yakılan sanki ölü değilde değersiz bir şeymiş gibidir. Duygusuz, acele yapılan yakma işlemi ile Nepal’deki ciddi anlamda farklıdır. Olurda yolunuz Nepal’e düşerse Pashupatinath Tapınağındaki hinduizmin en önemli ritüelini izlemeyi sakın kaçırmayın. Bu ritüellerin her aşamasını yakından gözlemledik. Kimse niye resim çekiyorsun diye uyarmadı. Herkes kendi aleminde . Adamın anası, babası ölmüş kendi acısını yaşarken biz resim çekiyoruz, onlar resmen bizi görmemezlikten geliyor. Biz de hiçbir mantığı olmayan bu geleneğe anlam vermeden, şaşkın şaşkın aramızda konuşmaya başlıyoruz. Sevdiğin kişi, annen, baban, kardeşin, eşin, dostun her kimse gözlerinin önünde kül olup yok oluyor ve herkes sessiz sedasız ağlamadan, sızlamadan izliyor. Aslında ağlama ve sızlanma olmaması en doğrusu, e peki ya dna testi gerekirse ne olacak?
Tapınak kompleksi koruma altına alınmıştır. Çevresinde yeni yeni yapılar inşa edilmeye başlanmış. Nehrin suyu artık akmak yerne durma kıvamında olduğundan iyileştirme çalışmaları ilerleyen yıllarda nehrin daha sulak ve çevrenin daha yeşil olmasına katkıda bulunacak. Kompleks içerisinde nehrin karşısına geçip merdivenleri tırmanmaya başlıyoruz. Çevrede mağaralar, tapınaklar içinde yaşayan sadhulara rastladık.

Tepeye vardığımızda sanki terk edilmiş tapınak bölgesine vardık. Maymunlar ve bir kaç kişi dılında kimsenin olmadığı sessiz sedasız, tam dinlenmelik bir yer. Ama çevredeki maymunlara dikkat, çantanızı veya yiyeceklerinizi elinizden bırakmayın.

Ulaşım : Ratna Park’dan mavi dolmuşlar ile 20 rs. ücret ödeyerek 20 dakikada varmak mümkündür. Otobüsten inince karşıya geçip sokak içinden dümdüz devam edince tapınağa varılıyor.

Biletlerimizi aldıktan sonra Budizm’in otantik “Aum” müziği eşliğinde dünyanın en eski budist tapınağı olan Stupa ve üzerindeki Buda’nın gözleriyle karşı karşıya kaldık. Önce etrafı önceden keşfetme adına kısa bir gezinti yapıp kendimize oturup dinelenecek yer aradık. Cafe du Temple’da oturmaya karar verip şu meşhur Momo yemeğini burada yedik. Sebzeli momo yemeği tercih ettik ama çok beğendiğimizi söyleyemeyiz. Yemek sonra içtiğimiz masala çayı da çok acıydı. Mekandan memnun kalmadık.

Yemekten sonra stupa’nın çevresinde kora denilen saat yönüne dönülerek yapılan ibadetimizi stupa’nın dışındaki 150 adet dua çarkını çevirerek gerçekleştirdik. Ardından stupa’nın içini gezdik. Stupa’nın kapısından girer girmez solda büyük bir dua çarkı var. Yine soldan devam edip sarı merdivenlerden yukarı Stupa’nın üzerine çıktık. Hemen sağda 2 fil heykeli var, fillerin önünde fırın bulunuyor. Stupa’nın üstünde buda’nın gözleri halkı halen izlediğini ve tam ortasındaki 3. göz birliği temsil etmektedir. Yukarı doğru çıkan 13 altın renk halka ve ucundaki şemsiye Nirvana’ya ulaşmayı, aydınlanmayı ifade etmektedir. Bahsettiğimiz şemsiyeden aşağı doğru süzülen rengarenk bayraklar rüzgarla birlikte olan dansı bir harikaydı. Stupa’nın içerisinde 36 metre yüksekliğe sahip dua çarkı 5 y.y da Lichichivi kralı Manadeva tarafından yaptırılmıştır. Yine tapınağın içindeki devasa buda Maitreya’da görülmeye değerdir.

Stupa’nın karşısında Tamang Gompa var. Yapının önünde bulunan altın kaplamaya asılı çan ve binanın renkli duvarları görülmeye değerdir. Yapının en üst katından Stupa’nın manzarası ayrı bir güzeldir. Ocak ve Mart ayı arasında gerçekleştirilen Losar festivali ise oldukça renkli sahnelere ev sahipliği yapmaktadır. Bu festival yalnız yılbaşı kutlaması değil bir anlamda hayatın kutlamasıdır.

Giriş Ücreti : 150 rs.
Ulaşım : Ratna Park’dan mavi dolmuşlar ile Stupa’nın tam önünde inebilirsiniz. Pashupatinath tapınağından ise yürüyerek yarım saate sürüyor.
Konaklama : Stupa’nın çevresinde fazlasıyla otel bulunuyor. Bu bölgedeki otellerden birinde kalacaksanız size kaç gün kalacağınızı gösteren kağıt veriliyor ve bunun sayesinde Stupa’ya giriş ücreti vermiyorsunuz.