Stauris (Hac) Dağı’nın eteğinde en, 9.5 metre, derinliği 13 metre ve yüksekliği 7 metre olan mağara St. Paul, St. Pierre ve Barnabas ilk Hristiyan cemaat ile toplanıp onlara vaaz vermişlerdir.

Döşemesinde 5. yy’a ait mozaik parçaları ile sunağın sağındaki duvarda bir zamanlar duvarı tümü ile kaplayan fresklerden kalan izler bulunmaktadır. Sunağın sol tarafında kilisenin içine açılan tünel, bir baskın sırasında cemaatin dağa kaçarak gizlenmesine yarıyordu.

Haçlılar döneminde bir kaç metre daha uzatılan kilise iki kemerle ön cepheye bağlandı. Doğulu bir ifade taşıyan ve yerel malzeme ile yapılmış olan ön cephe, 1863 yılında Papa IX. Pius’un isteği ile Kapuçin rahipleri tarafından restore edilmiş, bu faaliyete III. Napolyon’da yardımda bulunmuştur.

Eskiden bir cephesinin bir revak ile korunduğu sol taraftaki izlerden anlaşılmaktadır. Öndeki bahçe bir kaç yüzyıl mezarlık olarak kullanılmıştır. Kilisenin içinde sunağın çevresinde de mezarlar bulunmaktadır.

1963 yılında Saint Pierre Kilisesi Papa VI. Paul tarafından hac yeri olarak ilan edilmesi ile Her yıl 29 Haziran’da burada törenler düzenlenmeye başlamıştır. Törene Vatikan’dan temsilcide katılmaktadır.